Διαίσθηση: υπόθεση του νου ή της καρδιάς;

Το τηλέφωνο χτυπά και στη γραμμή είναι ένας παλιός φίλος, που είχατε να δείτε για χρόνια και που μόλις την προηγούμενη ημέρα τον σκεφτόσασταν έντονα. Ξαφνικά αποφασίζετε να γυρίσετε σπίτι από έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο από αυτόν που συνηθίζετε, για να ανακαλύψετε αργότερα ότι στο δρόμο που αποφύγατε έγινε ένα τρομερό ατύχημα, που αν βρισκόσασταν εκεί, θα μπορούσατε να είχατε σκοτωθεί. Τι σύμπτωση! Ή όχι; Είναι όλα αυτά τα περιστατικά συμπτώσεις, ή το αποτέλεσμα διαισθήσεων;

Η διαίσθηση συχνά θεωρείται ως μια μυστήρια έκτη αίσθηση. Ωστόσο, μια επιστημονική μελέτη στο ινστιτούτο HeartMath βοηθά να λύσουμε κάποια από τα μυστήρια, που περικυκλώνουν τη διαίσθηση, αποκαλύπτοντας ότι η καρδιά παίζει σημαντικό ρόλο στην παραλαβή και επεξεργασία διαισθητικών πληροφοριών.

Όλοι έχουμε ακούσει για περιπτώσεις όπως αυτή, που μια μητέρα ξαφνικά ανησυχεί για το παιδί της που παίζει στον κήπο και ανακαλύπτει ότι αυτό έχει βγει στο δρόμο και κινδυνεύει να το πατήσει αυτοκίνητο. Πολλοί από εμάς έχουμε νιώσει οι ίδιοι κάποιο διαισθητικό ερέθισμα. Η επιστημονική κοινότητα ωστόσο κοιτά με σκεπτικισμό την ιδέα της διαίσθησης και αναρωτιέται αν αυτή βασίζεται σε μνήμες από περασμένα περιστατικά ή αν πρόκειται για πραγματική αντίληψη ενός μελλοντικού γεγονότος.

Ο καθηγητής Rollin McCraty, διευθυντής έρευνας στο ινστιτούτο HeartMath στο Boulder Creek της Καλιφόρνιας, διηύθυνε μια επιστημονική μελέτη που εξέταζε την ύπαρξη φυσιολογικών ενδείξεων που σχετίζονται με διαίσθηση. Η μελέτη σκόπευε να ερευνήσει αν με κάποιο τρόπο μπορούμε να λάβουμε πληροφορίες για ένα γεγονός στο μέλλον πριν αυτό συμβεί, και αν ναι, να προσδιορίσει πού και πότε στο μυαλό και το σώμα του ατόμου αυτές οι πληροφορίες λαμβάνονται και επεξεργάζονται.
Η έρευνα του HeartMath έχει συζητηθεί στο περιοδικό Journal of Alternative and Complementary Medicine σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, (2/2004), αναφέρεται ο ρόλος της καρδιάς στην λήψη και επεξεργασία της διαισθητικής πληροφορίας. Το δεύτερο μέρος (4/2004) εστιάζει στο πού και πότε στον εγκέφαλο γίνεται η επεξεργασία της διαισθητικής πληροφορίας και πώς γίνεται η συνεργασία μεταξύ καρδιάς και εγκεφάλου σε αυτή τη διαδικασία.

Οι ερευνητές του HeartMath ανακάλυψαν ότι μπορούμε να έχουμε γνώση για ένα γεγονός, 5 έως 7 δευτερόλεπτα πριν αυτό συμβεί. Στην έρευνα τα άτομα που συμμετείχαν στα πειράματα έβλεπαν μια σειρά από εικόνες, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν ειρηνικές και ήρεμες, όπως τοπία, δέντρα και χαριτωμένα ζωάκια. Κάποιες, λίγες εικόνες παρεμβάλλονταν στη σειρά που έδειχναν βίαιες ή γενικότερα έντονα συναισθηματικές σκηνές, όπως ατυχήματα, ματωμένα μαχαίρια, φόνους.

Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων τα άτομα που συμμετείχαν εξετάζονταν με μηχανήματα, που κατέγραφαν ψυχοσωματικές αντιδράσεις, όπως EEG (εγκεφαλικά κύματα), ECG (ηλεκτροκαρδιογράφημα), αλλαγές στην αναπνοή και το σφυγμό, ενδείξεις εκκρίσεων στο σώμα. Οι ενδείξεις παρουσίαζαν κάποια συναισθηματική αντίδραση των συμμετεχόντων 5 με 10 δευτερόλεπτα πριν την εμφάνιση της δυσάρεστης εικόνας.

Η διαίσθηση είναι μια διαδικασία που εμπλέκει νου και καρδιά
Τα αποτελέσματα των πειραμάτων δείχνουν ότι η καρδιά λαμβάνει τη διαισθητική πληροφορία και αντιδρά σε αυτή. Οι σημαντικές αλλαγές στο ρυθμό των χτύπων της καρδιάς λίγο πριν την εμφάνιση των δυσάρεστων εικόνων, σηματοδοτούν αυτό το γεγονός σε σύγκριση με τον ήρεμο ρυθμό των χτύπων της καρδιάς, κατά τη διάρκεια θέασης των υπόλοιπων εικόνων. Το γεγονός ότι η καρδιά συμμετέχει στην αντίληψη μελλοντικών εξωγενών περιστάσεων είναι ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα.

Η κλασσική επιστημονική θέαση θεωρεί τον εγκέφαλο ως μοναδικό πεδίο, στο οποίο γίνεται η επεξεργασία της πληροφορίας. Αυτή η μελέτη ανοίγει ένα νέο πεδίο έρευνας προς μια διαφορετική θέαση και κατανόηση της διαίσθησης και προτείνει ότι αυτή είναι μια πιο ευρεία διαδικασία, που εμπλέκει τουλάχιστον τον εγκέφαλο και την καρδιά σε μια μεταξύ τους στενή συνεργασία.
Ένα επίσης ενδιαφέρον αποτέλεσμα του πειράματος ήταν ότι υπήρξαν διαφορές στην λήψη της διαισθητικής πληροφορίας μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Οι γυναίκες φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στη λήψη της μελλοντικής συναισθηματικής πληροφορίας. Οι αντιδράσεις των γυναικών ήταν πιο έντονες από των ανδρών στη θέαση των ίδιων εικόνων. Ο καθηγητής McCraty εξηγεί ότι «με βάση αυτή και άλλες μελέτες, που προηγήθηκαν, βγάζουμε το συμπέρασμα ότι όσο μεγαλύτερη είναι για το άτομο η συναισθηματική σημασία του μελλοντικού γεγονότος, τόσο πιο έντονη είναι η αντίδραση που καταγράφεται από τη λήψη της διαισθητικής πληροφορίας».

Η καρδιά έχει θεωρηθεί ως κανάλι γνώσης και σοφίας που ξεπερνά τη συνηθισμένη αντίληψή μας σε κυριολεκτικά όλους τους αρχαίους και σύγχρονους ανθρώπινους πολιτισμούς. Το HeartMath πιστεύει ότι η σπουδαιότητα της ανακάλυψης έγκειται στην ανακάλυψη της άμεσης συμμετοχής της καρδιάς στην επεξεργασία της διαισθητικής πληροφορίας.

Ο καθηγητής McCraty λέει ότι «από όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη έρευνα που μετρά και αποδεικνύει τη συμμετοχή της καρδιάς στην διαισθητική αντίληψη και αυτό είναι μια σημαντική ένδειξη ότι ο εγκέφαλος δε λειτουργεί μόνος του σε τέτοιες περιπτώσεις. Αυτή είναι μια σημαντική ανακάλυψη, που μπορεί να ανοίξει την πόρτα σε ακόμη μεγαλύτερες επιστημονικές μελέτες για το ρόλο της καρδιάς στην αντίληψη και τη συμπεριφορά του ανθρώπου».

Αυξάνοντας την ικανότητά μας να προσχεδιάζουμε, βασισμένοι στην διαίσθησή μας
Η διαισθητική αντίληψη παίζει σημαντικό ρόλο σε καθημερινές αποφάσεις, σε πεδία όπως η εργασία, η ιατρική διάγνωση, η νομική, τα αθλητικά παιχνίδια, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, η αποφυγή κινδύνων στην οδήγηση, η σχέση μεταξύ μητέρας - παιδιού ή δασκάλου - μαθητή. Αν η καρδιά παίζει έναν τόσο σημαντικό ρόλο στη διαισθητική αντίληψη, τότε μαθαίνοντας να παρατηρούμε πιο προσεκτικά τις μικροαλλαγές στον τρόπο που αισθανόμαστε, ή το ρυθμό της καρδιάς, μπορούμε να αναπτύξουμε την ικανότητα της διαίσθησης.

Το ινστιτούτο του HeartMath
Ιδρύθηκε το 1991 από τον Doc Childre και για παραπάνω από μια δεκαετία πραγματοποιεί έρευνες που εστιάζουν στη σχέση μεταξύ καρδιάς και εγκεφάλου και στους τρόπους, που αυτή επιδρά στη φυσική, νοητική, ψυχολογική, συναισθηματική υγεία και συμπεριφορά μας.

Βασισμένο σε ετούτη τη μελέτη, το ινστιτούτο του HeartMath έχει αναπτύξει μια σειρά από επιστημονικά εξειδικευμένα εργαλεία, μαζί και την απαραίτητη τεχνολογία, ώστε να βοηθήσει ανθρώπους να μειώσουν το στρες, και να μπορέσουν να αποκτήσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Το ινστιτούτο είναι γνωστό διεθνώς και έχει συμμετάσχει σε πολλά ιατρικά, ψυχολογικά και βιοϊατρικά συνέδρια.


Πηγη: esoterica.gr

Το Deja Vu δεν αφορά μόνο την όραση!!

Νέα μελέτη καταρρίπτει την ισχύουσα θεωρία για την ερμηνεία του Dejavu.

Το Dejavu δεν αφορά μόνο την όραση!

Η πρωτοφανής μελέτη της περίπτωσης ενός τυφλού ανθρώπου που είχε συχνά την εμπειρία dejavu, ανέτρεψε παραδοσιακές θεωρίες σχετικές με τον τρόπο που συμβαίνει το φαινόμενο αυτό. Προγενέστερα υπήρχε η άποψη ότι το dejavu μπορούσε να προκληθεί όταν εικόνες από το ένα μάτι έφταναν στον εγκέφαλο λίγα μικροδευτερόλεπτα μετά την άφιξη εικόνων από το άλλο μάτι, προκαλώντας έτσι την αίσθηση ότι κάτι γινόταν ορατό για δεύτερη φορά. Ωστόσο, ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Leeds μόλις ανακοίνωσαν την περίπτωση ενός τυφλού ανθρώπου, που βίωνε dejavu μέσω όσφρησης, ακοής και αφής!
Οι ερευνητές Akira O'Connor και Chris Moulin, από το Ινστιτούτο Ψυχολογικών Επιστημών του πανεπιστημίου, δημοσίευσαν πρόσφατα την εργασία τους σχετικά με το μη-οπτικό dejavu στο περιοδικό «Brain and Cognition». Στο άρθρο συζητούν τον τρόπο που καθημερινές εμπειρίες, όπως το να ξεκουμπώσει το φερμουάρ από το σακάκι του την ώρα που ακούει ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι, ή να ακούσει κάποια λόγια από μια συζήτηση την ώρα που κρατά ένα δίσκο στο εστιατόριο της σχολής, προκαλούσαν την εμπειρία του dejavu στο τυφλό υποκείμενο.
"Η καθυστέρηση της οπτικής οδού είναι μια σχετικά απαρχαιωμένη θεωρία, αλλά ακόμη χαίρει ευρείας πίστης και εκτίμησης και αποτέλεσε τη βάση για τις συνέχειες στο μυθιστόρημα του Joseph Heller 'Catch-22'. Αλλά αυτό το νέο συμβάν μας εφοδιάζει με δυνατές μαρτυρίες ότι η καθυστέρηση της οπτικής οδού δεν είναι η εξήγηση για το dejavu. Τα ευρήματα είναι τόσο προφανή και με τέτοια διαισθητικότητα, που καθιστά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αυτή η έρευνα δεν είχε ξαναγίνει στο παρελθόν", είπε ο O'Connor.
Οι ερευνητές προσδοκούν να εργαστούν και με άλλους ανθρώπους με προβλήματα όρασης, για να αποτιμήσουν το πόσο συνηθισμένο είναι το φαινόμενο. Θα ήθελαν ακόμη να προχωρήσουν την έρευνα παραπέρα: "Θα ήταν πραγματικά αποτελεσματικό αν γίνονταν κάποια πειράματα απεικόνισης της νευρικής λειτουργίας σε ανθρώπους, κατά τη διάρκεια γνήσιων και αυθόρμητων εμπειριών dejavu, αλλά είναι πολύ δύσκολο να συμβεί το φαινόμενο αυτό "κατά παραγγελία" μέσα στις πειραματικές συνθήκες", παρατήρησε ο O'Connor.
Ο O'Connor ακόμη πειραματίζεται με την πρόκληση dejavu μέσω ύπνωσης. "Πιστεύουμε τώρα ότι η εμπειρίες τύπου dιjΰ προκαλούνται όταν μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την οικειότητα διαρρηγνύεται", είπε. Σε ένα πείραμα, στα υποκείμενα ζητήθηκε να θυμηθούν λέξεις, έπειτα υπνωτίστηκαν ώστε να ξεχάσουν τις λέξεις αυτές και μετά τους έδειξαν ξανά τις ίδιες λέξεις, ώστε να τους προκαλέσουν την αίσθηση ότι τις έχουν κάπου ξαναδεί. Περίπου οι μισοί από τους συμμετέχοντες στο πείραμα ανέφεραν ότι είχαν μια αίσθηση παρόμοια με το dejavu.
Πηγή: University of Leeds

To "μάτι" του νου: Πως συνθέτει ο εγκέφαλος το ολικό από το μερικό

Σύμφωνα με την αναφορά ερευνητών του Johns Hopkins University, όταν κοιτάμε έναν αριθμό, ένα γράμμα ή ένα οποιοδήποτε σχήμα, νευρώνες σε διάφορα μέρη του οπτικού κέντρου του εγκεφάλου αντιδρούν σε διαφορετικά συστατικά στοιχεία του σχήματος, ταιριάζοντάς τα σχεδόν στιγμιαία σα να συνέθεταν ένα παζλ που δίνει μια συνολική εικόνα ορατή και κατανοητή από τον άνθρωπο.

Η μυστηριώδης Ατλαντίδα

Τα νερά του Ατλαντικού ωκεανού φυλάσσουν καλά το μυστήριο που λέγεται Ατλαντίδα. Το Τρίγωνο των Βερμούδων, οι τέσσερις κατακλυσμοί, οι Άτλαντες γίγαντες είναι αινίγματα που αρχίζουμε σιγά-σιγά να λύνουμε. Οι απαντήσεις βρίσκονται εκεί, στα απομεινάρια του πολιτισμού.

Ξέρετε ότι η Ατλαντίδα κάλυπτε τον Ατλαντικό ωκεανό και εδάφη της Αμερικής και της Ευρώπης ; Πριν 800.000 χρόνια βυθίστηκαν κάποια μέρη της και απέμειναν μόνο δέκα μεγάλα νησιά που αποτελούσαν μια θαλάσσια ομοσπονδία. Πριν 200.000 χρόνια , στον δεύτερο κατακλυσμό , βυθίστηκαν κι άλλα εδάφη κι απέμειναν μόνο δύο μεγάλα νησιά, η Ρούτα (βόρειο ημισφαίρειo) και η Δάιντα (νότιο ημισφαίριο) ή αλλιώς η Θούλη και η Θωλλάν , ή Βαλλάν και Άβαλον αντίστοιχα. Πριν 80.000 χρόνια, στον τρίτο κατακλυσμό, απέμεινε ένα μεγάλο νησί που οι Έλληνες ονόμασαν ''Ποσειδωνία'' και πριν 12.000 χρόνια περίπου βυθίστηκε και αυτό το τελευταίο απομεινάρι της Ατλαντίδος παίρνοντας μαζί του στα βάθη του Ατλαντικού όλα τα μυστικά των Ατλάντων.

Ξέρετε ότι αυτοί οι κατακλυσμοί δεν είναι μια φανταστική ιστορία αλλά ότι συμπίπτουν χρονικά με το τέλος των τεσσάρων ευρωπαϊκών παγετώνων αφού με τον σταδιακό καταποντισμό της ηπείρου , το θερμό ρεύμα του κόλπου του Μεξικού βρήκε διέξοδο προς τις Βόρειες ακτές της Ευρώπης, άρχισε να τις ζεσταίνει και να λιώνει τους πάγους που την κάλυπταν; Βλέπετε, καθώς ο Ατλάντιος πολιτισμός πέθαινε, ξυπνούσε τα ευρωπαϊκά εδάφη για να φιλοξενήσουν τους επόμενους πολιτισμούς. Έτσι είναι πάντα. Μετά το θάνατο έρχεται πάντα η ζωή.

Ξέρετε ότι οι Άτλαντες ήταν γίγαντες με ύψος από 2,5 έως και 6 μέτρα; Αυτό αποδεικνύεται από πολλά ευρήματα γιγαντιαίων σκελετών που έχουν βρεθεί στο Μεξικό από τον μοναχό Φερνάντο Ντυάζ ντε Καστίλλιο , στην Αρκαδία της Πελοποννήσου όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος , στην Καλιφόρνια το 1833, στη Σάντα Μαρία στην ακτή του Λος Άντζελες , στα βουνά Στρήνγκ Βάλλεϋ κοντά στη Νεβάδα και αλλού, και ότι μερικά από αυτά χρονολογούνται 12.000 χρόνια πριν, δηλαδή στον τελευταίο κατακλυσμό της Ατλαντίδος.

Ξέρετε ότι στην Ατλαντίδα λάτρευαν τον ταύρο; Ότι ο βασιλιάς της Ατλαντίδος αντιμετώπιζε μόνος του ένα ταύρο κάθε 10 χρόνια και ότι το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης έδειχνε αν η βασιλεία του ήταν δίκαιη ή όχι. Ότι αργότερα αυτό έγινε Ιερό Άθλημα στο οποίο γινόταν άλματα πάνω από τον ταύρο. Οι ταυρομαχίες στην Ισπανία, τα ταυροκαθάψια στην Κρήτη , η λατρεία του ταύρου στην Αίγυπτο είναι κατάλοιπα των αρχαίων λατρειών των Ατλάντων, μιας και οι περιοχές αυτές ήταν επίσημες αποικίες της θρυλικής ηπείρου.

Μυστήριο καλύπτει τα παγωμένα μαμούθ της Σιβηρίας που πάγωσαν και πέθαναν ξαφνικά έχοντας χόρτα στο στόμα του και αίμα τους πόρους του δέρματός τους, γεγονός που δείχνει ότι πέθαναν ξαφνικά από ασφυξία που προήλθε από νερό ή καπνό.

Μυστήριο καλύπτει το περίεργο ταξίδι χελιών που ξεκινούν από τα ποτάμια της Ευρώπης και πάνε στην θάλασσα των Σαργασσών , γεννούν τα αυγά τους και επιστρέφουν. Ακολουθώντας ενστικτωδώς τη ροή ενός παλιού ποταμού κολυμπούν τώρα σε θαλάσσιο νερό, και κατευθύνονται στις κοίτες ενός ποταμού που δεν υπάρχει πια.

Μυστήριο καλύπτει την ομαδική ''αυτοκτονία'' ποντικών που πηδούν στην θάλασσα από τις ακτές της Βόρειας Ευρώπης και κολυμπούν προς ένα νησί που θα έπρεπε να βρίσκεται μίλια μακριά . Το νησί μάλλον έχει βυθιστεί και αυτά εξαντλημένα από το κολύμπι πεθαίνουν κατά εκατομμύρια .

Μυστήριο καλύπτει την ομαδική αποδημία πουλιών που από την Ευρώπη πετούν προς τον Ατλαντικό ωκεανό. Τα ραντάρ τα εντοπίζουν στην θάλασσα των Σαργασσών να κάνουν κύκλους και να προσπαθούν να προσγειωθούν αλλά απογοητευμένα και κουρασμένα συνεχίζουν το ταξίδι του προς την Αμερική.

Μυστήριο καλύπτει την κρυσταλλοποιημένη λάβα που βρέθηκε στα βάθη του Ατλαντικού ωκεανού. Απόδειξη ότι κάποτε υπήρχε εκεί ένα νησί ή μια ήπειρος που βυθίστηκε αφού η λάβα κρυσταλλοποιείται μόνο όταν έρθει σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα.

Σκεφτήκατε ποτέ ότι οι μύθοι είναι η ταυτότητα ενός λαού , το πως αντιλαμβάνεται ο λαός αυτός την αλήθεια, την μοίρα του και τον κόσμο;

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς υπάρχουν μύθοι για ένα παγκόσμιο κατακλυσμό;

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι σχέση έχουν αυτοί οι μύθοι με τον κατακλυσμό της Ατλαντίδος;

Γνωρίζετε ότι μυστηριωδώς ο Νώε, ο Δευκαλίωνας και η Πύρα , ο Κοξ Κοξ, ο Ουτναπιστιμ,, ο Καράν, ο Μανού, ο Νάμα και η γυναίκα του συμβολίζουν όλοι το ίδιο πρόσωπο του ποιο αγνού, του εκλεκτού του Θεού, που έχει διαφορετικό όνομα σε κάθε πολιτισμό αλλά που πάντα φτιάχνει μια κιβωτό επιβίωσης για να συνεχιστεί η ζωή μετά από μια καταστροφή που συνήθως οφείλεται στον ανθρώπινο εγωισμό;

Γνωρίζετε ότι σε μια μέρα και μια νύχτα στην Ατλαντίδα έγινε μια απότομη μεταστροφή του άξονα της γης ή μια απότομη αλλαγή στην κλίση του και ότι αυτό προκάλεσε τον τρίτο κατακλυσμό στην μυστηριώδη ήπειρο.

Η Ατλαντίδα είναι ένα μυστήριο που σαγηνεύει , όπως όλα τα μυστήρια. Αποδείξεις άπειρες μιλούν για αυτήν κρυμμένες στα βάθη της θάλασσας και του χρόνου. Η ύπαρξη της και η καταστροφή της είναι μια πρόκληση για μας που θέλει κάτι να μας διδάξει. Κάτι για την ανθρώπινη εξέλιξη και τον ανθρώπινο εγωισμό που έχει την τάση να μολύνει και να καταστρέφει ότι αγγίξει. Τον εγωισμό που λέγεται ότι κατέστρεψε τον πολιτισμό της Ατλαντίδας.

Η Ατλαντίδα είναι σήμερα επίκαιρη επειδή και σήμερα είμαστε τρομερά εγωιστές. Επειδή και σήμερα καταστρέφουμε τον πλανήτη που μας φιλοξενεί επιδρώντας στις λεπτές ισορροπίες του.

Το μυστήριο κρύβει πάντα μια γνώση για να ανακαλύψουμε. Το ίδιο και η Ατλαντίδα..

Περισσότερα θέματα

Πηγή: esoterica.gr

Έξι ανεξήγητα φαινόμενα

• ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ
• IΠΤΑΜΕΝΕΣ ΦΛΟΓΕΣ
• ΟΙ ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ
• Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΩΝ ΜΠΕΛ
• ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΣΤΕΡΟΓΝΩΣΙΑΣ
• ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πηγή: esoterica.gr

Tα μυστήρια της Πεντέλης

Η Πεντέλη είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Αττικής με ύψος 1107μ. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αττικής. Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο.

Εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν την εμφάνιση περίεργων φώτων και θορύβων. Εκατοντάδες αναφορές, μαρτυρίες, αλλά και πειράματα από ερευνητές του είδους. Σίγουρα πολλοί θα έχετε ακούσει για το πασίγνωστο και αποδεδειγμένο πλέον φαινόμενο του σταματημένου αμαξιού που σε συγκεκριμένη πλευρά του βουνού αντί να πέφτει λόγω της κλίσης ή της πλαγιάς, αυτό ανεβαίνει λόγω των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην περιοχή.

Από τα αρχαία ακόμα χρόνια έχουν παρατηρηθεί υπερφυσικά φαινόμενα στην εν λόγω περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι από εκεί πάρθηκαν τα ιερά μάρμαρα για την κατασκευή του Παρθενώνα, στον οποίο ποτέ δεν έχει κάτσει κάποιο περιστέρι ή άλλο πτηνό, πράγμα ανεξήγητο. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι και η ετυμολογία της λέξης Βριλήσσια. Προέρχεται από τη λέξη Βριλ, τον λαό που στα αρχαία χρόνια πίστευαν ότι ζούσε κάτω από τους πρόποδες της Πεντέλης. Αν τώρα λάβουμε υπόψη και τη θεωρία της "κούφιας Γης", μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο ληστής Νταβέλης είχε διαλέξει τη σπηλιά στο συγκεκριμένο βουνό για κρυψώνα του.

Η λεγόμενη "σπηλιά του Νταβέλη" βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 720μ. Φημολογείται ότι ο περιβόητος λήσταρχος Νταβέλης στα μέσα του περασμένου αιώνα είχε ανακαλύψει υπόγεια περάσματα στη σπηλιά, που οδηγούσαν στην Αθήνα, αλλά και άλλες δυνάμεις, φυσικές και μη, που τον βοηθούσαν στους σκοπούς του. Το σπήλαιο έχει διαστάσεις περίπου 45x62 μέτρα και εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από το ζεύγος Πετρόχειλου το 1935. Όπως διαβεβαιώνουν οι μελετητές δεν βρήκαν καμία στοά που να οδηγεί προς την Αθήνα. Πάντως αντίθετα με τα παραπάνω, η θεωρία της "κούφιας Γης" επιβεβαιώνεται μέρα με τη μέρα και από τον μετροπόντικα που συνέχεια έπεφτε σε κενά κάτω από το έδαφος και σε αρχαιολογικούς χώρους. Έχει παρατηρηθεί να υπάρχουν κάποια δεδομένη στιγμή στη σπηλιά του Νταβέλη ορισμένα περάσματα που οδηγούν στα ενδότερα του βουνού και λίγο αργότερα να είναι σα να μην υπήρξαν ποτέ..

H σπηλιά του Νταβέλη. Bρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 720μ.

Η ιστορία της "σπηλιάς του Νταβέλη", πρωτοήρθε στο κοινό προς το τέλος της δεκαετίας του 60 ή στης αρχές της δεκαετίας του 70. Υπάρχουν εκατοντάδες αναφορές από τους κατοίκους της περιοχής, για "παράξενα φώτα" στον ουρανό, μικρά ανθρωποειδοί, παράξενους ήχους, φαντάσματα, κλπ.. Μέσα στο σπήλαιο, υπάρχουν μεγάλες ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο και μια ισχυρή μυρωδιά από όζον στην είσοδο!

Σε κάποια σημεία κοντά στην σπηλιά του Νταβέλη το ποσοστό της ραδιενέργειας σε έδαφος και αέρα είναι ελαφρώς ανεβασμένο σε σχέση με το κανονικό ποσοστό, ενώ στην ίδια συγκεκριμένη περιοχή, αν περιφέρει κάποιος μία λάμπα φθορίου υπάρχουν καλές πιθανότητες ν' ανάψει μόνη της! Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες περαστικών για μυστηριώδεις τοπικούς στροβίλους διαμέτρου ενός μέτρου (κόκκινου, συνήθως, χρώματος), οι οποίοι δεν δικαιολογούνται αφού συμβαίνουν ακόμα και καλοκαιρινές μέρες, ενώ εκατό μέτρα πιο δίπλα υπάρχει πλήρης άπνοια.

Ο Ελληνικός στρατός έχει ανάμειξη στην υπόθεση της σπηλιάς του Νταβέλη. Τη δεκαετία του 80, η πολεμική αεροπορία μπήκε στο παιχνίδι. Η περιοχή κρίθηκε κατάλληλη για την εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης!!! Αρχισαν διάφορες εργασίες, οι οποίες ίσως αποτέλεσαν το έδαφος για κάποιες μαρτυρίες κατοίκων αναφορικά με περίεργα φώτα μέσα στη νύχτα και παράξενους θορύβους. Έκλεισαν, ή προσπάθησαν να κλείσουν την περιοχή για να χτίσουν ένα τεράστιο σύστημα από τούνελ γύρω από την σπηλιά, και να συνδέσουν τη σπηλιά με αυτό το τούνελ. Η επίσημη εξήγηση ήταν, και είναι ακόμα, ότι ολόκληρο το σύστημα των τούνελ, είναι ένα μέρος προγράμματος του ΝΑΤΟ.

Τόσο η χωροφυλακή όσο και το Υπουργείο πολιτισμού δεν έδωσαν ποτέ καμία εξήγηση για την ακριβή φύση των έργων αυτών, ενώ το Γενικό Επιτελείο Στρατού αρνήθηκε αρχικά την οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Αργότερα όμως και μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" της 6ης Οκτωβρίου 1977 το Γ.Ε.Σ. παραδέχτηκε πως ο στρατός είχε ξεκινήσει άκρως απόρρητα έργα στη σπηλιά της Πεντέλης! Εν πάση περιπτώσει, μετά από μερικά χρόνια, σταμάτησε η κατασκευή του συστήματος των τούνελ, και οι άνθρωποι της πολεμικής αεροπορίας εγκατέλειψαν την περιοχή.

Το βουνό της Πεντέλης

Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αναφορές από τους εργαζομένους εκεί, για παράξενα φαινόμενα, όπως ΑΤΙΑ κλπ..
Είναι επιβεβαιωμένο ότι διάφοροι εργαζόμενοι, πέθαναν μετά από μερικά χρόνια, όλοι από την ίδια αιτία. Τον Καρκίνο!

Μετά από το 1985, η "σπηλιά του Νταβέλη" έγινε πολύ διάσημη στα clubs των νέων, ως σημείο ισχύος. Έχουν συγκεντρώσεις εκεί ακόμα και σήμερα και χρησιμοποιούν τη σπηλιά ως σημείο αυτοσυγκέντρωσης και σκέψης. Ακόμη και μερικές ομάδες Μαύρης Μαγείας, χρησιμοποιούν τη σπηλιά για τελετές. Όλες οι θέσεις γύρω από τη σπηλιά είναι γεμάτες από μαγικά σημάδια.

Αν είναι λοιπόν να ετοιμάσετε κάποια εξερευνητική επιχείρηση, μην την κανονίσετε για κάποια απ' αυτές τις μέρες, αλλά όπως και να έχει, φροντίστε να είστε σωστά εξοπλισμένοι με φακούς, μετρητή ραδιενέργειας (γκάιγκερ), λάμπες φθορίου και κάποια επιθετικά και αμυντικά όπλα της αρεσκείας σας για παν ενδεχόμενο (αρκεί να είναι νόμιμα... αν βέβαια δεν θέλετε να σας πιάσει κάποιο από τα πολλά περίπολα της αστυνομίας), και να μην πάτε μόνοι σας.
Φροντίστε να είστε τουλάχιστον τρεις και αυτό για δύο λόγους:

1. για λόγους ασφαλείας και
2. για να έχετε μάρτυρες για όσα μπορεί πιθανώς να δείτε και να βιώσετε..

Ευχαριστούμε τον Χρήστο Α. για το άρθρο..

Δορυφορικές φωτογραφίες απεικονίζουν την Ατλαντίδα;

Πρόσφατες δορυφορικές φωτογραφίες από περιοχή της νότιας Ισπανίας αποκαλύπτουν κάποια ασυνήθιστα χαρακτηριστικά πάνω στο έδαφος, που σύμφωνα με κάποιους ερευνητές είναι ερείπια της Ατλαντίδος καθώς φαίνονται να ταιριάζουν με περιγραφές του Πλάτωνα. Συγκεκριμένα, φωτογραφίες της περιοχής Marismade Hinojos,κοντά στην πόλη Cadiz, δείχνουν δύο ορθογώνια κτίσματα μέσα στη λάσπη ενώ τριγύρω στο έδαφος διακρίνονται τμήματα ομόκεντρων δακτυλίων.

Ο Γερμανός φυσικός Rainer Kuehne του πανεπιστημίου Wuppertal που μελέτησε τις φωτογραφίες πιστεύει ότι η Ατλαντίδα βρισκόταν σε μια περιοχή της νότιας ακτής της Ισπανίας που καταστράφηκε από πλημμύρες ανάμεσα στο 800 π.Χ. και το 500 π.Χ. Ο Δρ. Kuehne επικαλείται τις περιγραφές του Πλάτωνα για τους ομόκεντρους κύκλους της Ατλαντίδος και υποθέτει ότι τα δύο κτίσματα που φαίνονται στις φωτογραφίες είναι ένας ασημένιος και ένας χρυσός ναός που ήταν αφιερωμένοι στον Ποσειδώνα. Ωστόσο στις δορυφορικές φωτογραφίες το μέγεθος της υποτιθέμενης Ατλαντίδος φαίνεται να είναι κάπως μεγαλύτερο από εκείνο που αναφέρει ο Πλάτων.

Ο Kuehne θεωρεί ότι υπάρχουν δύο πιθανές ερμηνείες για αυτό, ή ότι ο Πλάτων έκανε λάθος στην εκτίμηση του ή ότι η μονάδα μέτρησης που αναφέρει, να ήταν 20% μεγαλύτερη απ' ό,τι παραδοσιακά θεωρείτο μέχρι σήμερα. Αν η δεύτερη περίπτωση είναι ορθή, τότε οι διαστάσεις της μίας εκ των κατασκευών της φωτογραφίας ταιριάζουν σχεδόν ακριβώς με τις διαστάσεις που δόθηκαν από τον Πλάτωνα για το ναό του Ποσειδώνα.Επίσης ο Kuehne έκανε μερικούς ακόμη ενδιαφέροντες συσχετισμούς:

•Πρώτον, συσχετίζει την αναφορά του Πλάτωνα για την ύπαρξη μιας μεγάλης πεδιάδας στην Ατλαντίδα με την πεδιάδα που σήμερα εκτείνεται από τη νοτιότερη ακτή της Ισπανίας μέχρι τη Σεβίλλη. Ενώ τα ψηλά βουνά που περιγράφονται από τον Πλάτωνα, θεωρεί ότι ίσως είναι οι οροσειρές Σιέρα Μορένα και Σιέρα Νεβάντα.

•Δεύτερον, ο Πλάτων ανέφερε ότι η Ατλαντίδα είχε πλούσια κοιτάσματα χαλκού και άλλων μετάλλων. Και ο Kuehne επισημαίνει το γεγονός ότι στη Σιέρα Μορένα υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα χαλκού.

•Ο Πλάτων αναφέρει πολέμους ανάμεσα στους Ατλάντειους και τους λαούς της ανατολικής Μεσογείου. Ο Kuehne παρατηρεί ότι αυτοί οι πόλεμοι θυμίζουν τις επιθέσεις που δέχτηκαν τον 12ο π.Χ. αιώνα η Αίγυπτος, η Κύπρος και άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, από μυστηριώδεις επιδρομείς στους οποίους δόθηκε η ονομασία «άνθρωποι της θάλασσας». Και υποστηρίζει ότι οι «άνθρωποι της θάλασσας» ήταν στην πραγματικότητα οι Ατλάντειοι.

Τα περίεργα χαρακτηριστικά του εδάφους και τα κτίσματα πρωτοεντοπίστηκαν από τον λέκτορα και ερευνητή της Ατλαντίδος Werner Wickboldt, ο οποίος μελετούσε δορυφορικές φωτογραφίες της περιοχής της Μεσογείου σε μια προσπάθεια να εντοπίσει χαρακτηριστικά σημάδια που ταιριάζουν με τις περιγραφές του Πλάτωνα για την Ατλαντίδα. Και όπως δήλωσε για την ανακάλυψη στην Ισπανία: «Αυτός είναι ο μόνος τόπος που φαίνεται να ταιριάζει με τις περιγραφές του Πλάτωνα». Ενώ πρόσθεσε ότι υπάρχει πιθανότητα οι Έλληνες να παρερμήνευσαν μια αιγυπτιακή λέξη που αναφέρεται στην «ακτογραμμή» με μία άλλη που σημαίνει «νησί» με αποτέλεσμα να υπάρξει λάθος γλωσσική απόδοση και να αναφέρεται η Ατλαντίδα ως νησί στα μετέπειτα κείμενα.

Πηγή: liako.gr

Επιστημονική έρευνα για μυστηριώδης ιπτάμενες σφαίρες

Επιστήμονες από την Ταϋλάνδη σκοπεύουν να εκτοξεύσουν ένα εξερευνητικό όχημα ανάμεσα σε φωτεινές σφαίρες που εμφανίζονται πάνω από τον ποταμό Mekong μια φορά κάθε χρόνο. Το φαινόμενο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στην πρώτη πανσέληνο του 11ου σεληνιακού μήνα, οπότε και εμφανίζονται εκατοντάδες κόκκινες, ροζ και πορτοκαλί σφαίρες να πετάνε στον ουρανό πάνω από τον Mekong και προσελκύει πλήθη θεατών που ανυπομονούν να το δουν.

Αυτές οι φωτεινές ιπτάμενες σφαίρες ονομάζονται Naga από τους ντόπιους και η παρουσία τους είναι γνωστή εδώ και πολλές γεννιές. Ωστόσο, το ποια είναι η πραγματική τους φύση καθώς και το γιατί εμφανίζονται μόνο συγκεκριμένη περίοδο κάθε χρόνο είναι ερωτήματα που οι επιστήμονες δεν μπορούν να απαντήσουν και έτσι αποφάσισαν να το μελετήσουν.

Έτσι, εννέα επιστήμονες ειδικοί σε διάφορους τομείς άρχισαν να συλλέγουν δείγματα χώματος και νερού από τις περιοχές όπου εμφανίζονται οι φωτεινές σφαίρες, κάτι που επιβεβαίωσε και ο Saksit Tridech που είναι αναπληρωτής γραμματέας του Υπουργείου Επιστημών και Τεχνολογίας. Ο ίδιος δήλωσε: «Είμαστε εντελώς σίγουροι ότι οι πύρινες σφαίρες είναι φυσικό φαινόμενο».Σύμφωνα με κάποιες υποθέσεις η συσσώρευση εύφλεκτων αερίων και η επακόλουθη απελευθέρωση τους όταν το νερό υπερβεί μια θερμοκρασία ευθύνεται για το φαινόμενο. Όμως μια τέτοια ερμηνεία, όσο λογική και να φαίνεται, αδυνατεί να εξηγήσει γιατί το φαινόμενο λαμβάνει χώρα μια φορά το χρόνο και πάντα κατά τη συγκεκριμένη πανσέληνο.
Οι θρύλοι της περιοχής αναφέρουν ότι οι σφαίρες προέρχονται από ένα Naga, ένα μυθικό φίδιπου λέγεται ότι ζει στον ποταμό Mekong.

Πηγή: liako.gr

Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο;

Τον τελευταίο καιρό οι πολυσυζητημένες θεωρίες για τα ταξίδια στο χρόνο έχουν επιστρέψει τόσο στην μικρή αλλά και στην μεγάλη οθόνη.

Πόσο μακριά βρισκόμαστε άραγε από την εποχή που τα ταξίδια στο χρόνο θα μας επιτρέπουν να συναντήσουμε ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό;

Παρά τις διαφωνίες, οι επιστήμονες δεν έχουν αποκλείσει ακόμα την πιθανότητα της επιστροφής στο παρελθόν.

«Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα ταξίδια στο χρόνο δεν είναι πιθανά», σχολιάζει ο θεωρητικός φυσικός Brian Greene από το πανεπιστήμιο της Columbia.
«Ωστόσο οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε προβληματιστεί από το γεγονός της αδυναμίας για την απόδειξη της παραπάνω θεωρίας».

Μέσα στις επόμενες δεκαετίες, κάποια πειράματα είναι δυνατόν να αποκαλύψουν κατά πόσο μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο. Θεωρητικά τουλάχιστον, όπως βεβαιώνει και ο John Cramer, φυσικός από το πανεπιστήμιο της Washington, είναι πιθανόν το μέλλον να επηρεάζει το παρελθόν. Ο Cramer και οι συνεργάτες του σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν ένα τέτοιο πείραμα μέσα στον επόμενο χρόνο.

Τόσο ο Greene αλλά και ο Cramer έχουν ασχοληθεί με τη θεωρία για τα ταξίδια στο χρόνο. Ο Greene είναι συντάκτης του "The Elegant Universe," ένα βιβλίο που υποστηρίζει την παραπάνω θεωρία, συμμετείχε στην ταινία "Frequency," μια ταινία επιστημονικής φαντασίας και συμμετείχε ως επιστημονικός σύμβουλος στην ταινία "Deja Vu."

Ο Cramer υποστηρίζει την θεωρία της ύπαρξης της 'retrocausality'. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία αντί του αιτίου και του αιτιατού, η επίδραση έρχεται πριν από την αιτία.
Η απλούστερη, λιγότερη παράδοξη εξήγηση για αυτό, αναφέρει ότι διακινείται κάποιου είδους πληροφορία μεταξύ των δύο φωτονίων σε αντίστροφο χρόνο.

Η απόδειξη της παραπάνω θεωρίας θα μπορούσε να οδηγήσει στην αποδοχή μιας νέας εναλλακτικής κβαντικής φυσικής.

Η σχετικότητα

Μέσα στα τελευταία 100 χρόνια, οι φυσικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία των ταξιδιών στο χρόνο είναι σχετική: Κατά μια έννοια, όλοι ταξιδεύουμε στο χρόνο, εξαρτώμενοι από το σύστημα αναφοράς, ωστόσο κάποιοι δείχνουν να το κάνουν πολύ πιο εύκολα από κάποιους άλλους.

Για παράδειγμα οι αστροναύτες που επιστρέφουν από διαστημικές αποστολές ίσως παρατηρήσουν ότι τα ρολόγια τους έχουν μερικά νανοδευτερόλεπτα διαφορά σε σχέση με την ώρα της γης, λόγω της σχετικότητας.

Παρόλα αυτά τα περισσότερα σχέδια για τα ταξίδια στο χρόνο συμπεριλαμβάνουν περισσότερα από την επιβράδυνση ή επιτάχυνση του βήματος χρόνου. Αυτό το οποίο πραγματευόμαστε λοιπόν είναι η αντιστροφή της ροής του χρόνου και ίσως η επέμβαση στην αιτιότητα η οποία οδηγεί σε διαφορετικές πορεία γεγονότων.

Εάν κάποιος υποθέσει ότι είναι δυνατόν όλα τα παραπάνω να συμβούν, ο Greene αναφέρει ότι οι δυνατότητες θα είναι δυο:

Η φύση θα συνωμοτήσει εναντίον της διαφοροποιημένης αιτιότητας, γεγονός το οποίο ο Stephen Hawking ονόμασε "chronology protection conjecture": Για παράδειγμα, εάν προσπαθήσετε να πυροβολήσετε τον πατέρα σας πριν γεννηθείτε, κατά κάποιον τρόπο το όπλο σας θα αστοχήσει.

Η αιτιότητα είναι δυνατόν να μεταβληθεί, και να αποκτήσετε πολλαπλές διακλαδώσεις της πορείας των γεγονότων. Θα μπορούσατε λοιπόν να επιστρέψετε στο παρελθόν να πυροβολήσετε τον πατέρα σας και να δημιουργήσετε ένα σύμπαν στο οποίο δεν θα έχετε γεννηθεί ποτέ. Όμως αυτό δεν θα είναι το ίδιο σύμπαν από το οποίο προήλθατε. Θα μπορούσατε να είστε ένας εξωγήινος επισκέπτης από μια διαφορετική πραγματικότητα.

Ο Greene παρουσιάζει ως παράδειγμα την ταινία "Deja Vu", η οποία υιοθέτησε μια πολύ δημιουργική προσέγγιση. Παραδέχτηκαν ότι το θέμα είναι ακόμα ανοιχτό οπότε επέτρεψαν την αναπαράσταση και των δυο πιθανοτήτων.

Η αναζήτηση της αλήθειας

Μέσα στο επόμενο έτος, ο Cramer ελπίζει να καταλήξει σε μια από αυτές τις δυο πιθανότητες ή τουλάχιστον να ανακαλύψει το λόγο για τον οποίο αυτές οι εκδοχές είναι πρακτικά αδύνατες.

Το πείραμα το οποίο θα πραγματοποιήσει ο Cramer πραγματεύεται την ιδέα του "εναγκαλισμού" δυο φωτονίων. Ακόμα και εάν τα φωτόνια βρίσκονται σε πολύ μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, ότι ακριβώς συμβαίνει στο ένα φωτόνιο αντανακλάται στο άλλο.

Ο Αϊνστάιν παρατήρησε αυτή τη συμπεριφορά και την πρόβαλε σαν απόδειξη για την λανθασμένη κβαντική φυσική. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι φυσικοί έχουν αποδείξει ότι ο κβαντικός εναγκαλισμός είναι ένα πραγματικό φαινόμενο.

Ο Cramer αναφέρει ότι είναι δυνατόν κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες να επηρεάσουν το πείραμα του και να οδηγηθεί σε λανθασμένα αποτελέσματα. «Είναι πολύ πιθανόν να παραλείψουμε κάτι σε κάποια δεδομένα χρονική στιγμή και αυτό θα έχει επιπτώσεις στις μετρήσεις μας.»

Όμως εάν τα φωτόνια συμπεριφερθούν σύμφωνα με τη θεωρία, πρόκειται να ανοίξει ο δρόμος σε ένα σύνολο από παράδοξα που μέχρι σήμερα έχουμε συναντήσει μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Δεν είναι δυνατόν να συναντήσει κάποιος ασυνέχεια στο χρόνο. Σύμφωνα με τη γενική αντίληψη η φύση αρνείται τις "διακοπές". Ωστόσο μερικές φορές η φύση καταλήγει να παρουσιάζει πολύ πιο περίεργη συμπεριφορά απ' ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη στην κβαντική θεωρία έχει προσφέρει άφθονο υλικό για τη δημιουργία ισχυρισμών που ανήκουν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Ο Greene δείχνει να ανυπομονεί για τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Large Hadron Collider, όπως και για τα δεδομένα από τους Wilkinson Microwave Anisotropy Probe και το δορυφόρο Planck, οι οποίοι μελετούν την πορεία του σύμπαντος από τα πρώτα λεπτά της δημιουργίας του.

Τέτοιου είδους παρατηρήσεις είναι σχεδόν απίθανο να αποτελέσουν άμεσες αποδείξεις για την αντίστροφη ροή του χρόνου.

Παρόλα αυτά, εάν επικεντρωθούν στη ύπαρξη νέων κλάσεων υπερσυμμετρικών υποατομικών σωματιδίων ή επιπλέον διαστάσεων, θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν πολλά περισσότερα μυστήρια για το χρόνο και το ίδιο το σύμπαν.

Πηγή: pathfnder.gr

Πιστεύετε στην ύπαρξη των φαντασμάτων;

Σας αρέσει να εξερευνάτε μυστηριώδη μέρη με τη φωτογραφική σας μηχανή, ελπίζοντας να αποτυπώσει κάποιο δείγμα που να υποστηρίζει την πεποίθηση ότι υπάρχουν φαντάσματα; Σας έχει τύχει να παρατηρήσετε σε κάποια φωτογραφία μια περίεργη μορφή και από τότε περιμένετε με το φλας σε ετοιμότητα πότε θα σας ξανακάνει αισθητή την παρουσία της; Το κυνήγι φαντασμάτων είναι μια δημοφιλής ασχολία για πολλούς ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Μερικά μικρά μυστικά μπορεί να βοηθήσουν ώστε οι κόποι σας να μην πάνε χαμένοι και η φωτογραφική σας μηχανή να αποτυπώσει επιτέλους έναν "επισκέπτη από το υπερπέραν". Ακόμα και αν η όλη ιστορία με την ύπαρξη των φαντασμάτων σας φαίνεται ως ένας μύθος, οι παρακάτω συμβουλές μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε έστω και για λίγο, ως ένας από την παρέα των "Ghost Busters".

Χρησιμοποιείτε όσο μεγαλύτερη ανάλυση μπορείτε στη φωτογραφική σας μηχανή

Οι κάμερες μικρής ανάλυσης μπορούν να βγάλουν φωτογραφίες με πλήθος ψηφιακών ατελειών, ιδιαίτερα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Χρησιμοποιήστε κάμερες που έχουν ανάλυση τουλάχιστον 5 Megapixels. Κάποιες χαμηλής ανάλυσης κάμερες μπορούν να εμφανίσουν στοιχεία στις εικόνες που μοιάζουν με παραφυσικές ενδείξεις, αλλά δεν είναι. Εάν τραβήξετε μια φωτογραφία με μια φασματική μορφή, η χαμηλή ανάλυση δε θα σας βοηθήσει να τη μεγεθύνετε και να εξετάσετε τις λεπτομέρειες ώστε να πιστοποιήσετε την αυθεντικότητά της.

Προσέχετε τα δάκτυλά σας όταν φωτογραφίζετε

Κρατήστε τα μακριά από το φακό όταν τραβάτε φωτογραφίες, ένα δάκτυλο στην άκρη μιας φωτογραφίας μπορεί να εμφανίζεται σαν φάντασμα. Επίσης μπορεί να εμφανιστούν τρίχες ή και το λουρί της κάμερας και να δίνουν την εντύπωση κάποιας περίεργης θολερής εμφάνισης. Επίσης, μην καπνίζετε κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης, ο καπνός μπορεί να εμφανιστεί στις φωτογραφίες και μειώνει την αξιοπιστία της φωτογράφησής σας.

Σιγουρευτείτε ότι οι φακοί της κάμερας είναι καθαροί

Πριν την εξόρμησή σας, καθαρίστε τους φακούς της μηχανής από σκόνη και δακτυλικά αποτυπώματα. Και τα δύο αυτά στοιχεία μπορούν να εμφανιστούν ως orbs. Εάν συλλάβετε την ίδια φασματική μορφή να εμφανίζεται στο ίδιο σημείο σε κάθε σας πόζα, το πιθανότερο είναι ότι χρειάζεται ένα καλό καθάρισμα των φακών της μηχανής σας.

Προσέχετε την αναπνοή σας σε κρύες καιρικές συνθήκες

Όταν αναπνέετε σε πολύ κρύο καιρό, μπορεί να εμφανιστεί ομίχλη στις φωτογραφίες, κάνοντας μια ποικιλία σχηματισμών και περίεργων εικόνων, που μπορεί να τα εκλάβετε λανθασμένα ως φαντάσματα. Κρατήστε την αναπνοή σας τη στιγμή που φωτογραφίζετε όταν βρίσκεστε σε τέτοιες συνθήκες. Το τελευταίο πράγμα που θα θέλατε να συμβεί είναι να εντυπωσιαστείτε από μια σειρά φωτογραφιών που περιλαμβάνουν περίεργα σχήματα και που λίγο αργότερα θα διαπιστώσετε πως ήταν μόνο η αναπνοή σας.

Αποφύγετε τις γυαλιστερές επιφάνειες και αυτές που αντανακλούν το φως

Η γυαλάδα μιας λείας πέτρα σε ένα νεκροταφείο ή ενός γυαλιού μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που μοιάζουν με την εικόνα ενός φαντάσματος, όπως θαμπώματα, ομίχλη ή ακόμα και σχηματισμούς orb (φωτεινά σφαιρόμορφα σχήματα). Μην τραβάτε φωτογραφίες μέσα από τζάμια παραθύρων. Είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν σχήματα που οφείλονται στις αντανακλάσεις του φωτός.

Χρησιμοποιήστε ανθρώπους για να ελκύσετε τα φαντάσματα για τις φωτογραφήσεις σας

Τα φαντάσματα έλκονται από τους ανθρώπους και κυκλοφορούν γύρω από αυτούς. Περιλάβετε ανθρώπους στις φωτογραφίες που βγάζετε. Όταν φωτογραφίζετε άλλα άτομα, προσπαθήστε να αφήσετε αρκετό χώρο στη μια ή στις δύο πλευρές της φωτογραφίας, καθώς και πάνω από τα κεφάλια αυτών που θα βρίσκονται στη φωτογραφία, ώστε να αποτυπώσετε οποιαδήποτε παράξενη παρουσία. Θυμηθείτε, ο σκοπός είναι να αποτυπώσετε οτιδήποτε περίεργο μαζί με τους ανθρώπους στην ίδια φωτογραφία. Μπορείτε επίσης να τοποθετήσετε τη μηχανή στον ώμο σας και να βγάλετε μια φωτογραφία πίσω από εσάς. Αυτό μπορεί να είναι μια αποτελεσματική τεχνική σε πολλές περιπτώσεις.

Οι προσπάθειές σας για φωτογράφηση φαντασμάτων είναι καλύτερα να γίνονται τις νυχτερινές ώρες

Οι φωτογραφήσεις φαντασμάτων κατά το φως της ημέρας είναι μια πολύ δύσκολη έως αδύνατη πρόκληση. Είναι πιο εύκολο να φωτογραφίζετε τη νύχτα με φλας ή σε μια περιοχή με χαμηλό φωτισμό, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητές σας να φωτογραφίσετε κάποιον περίεργο επισκέπτη. Τα φαντάσματα και οι μυστηριώδεις παρουσίες στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι δύσκολο να εντοπιστούν, ακόμα και με γυμνό μάτι. Εξαιτίας της διαφάνειάς τους και της μορφής τους, η αποτελεσματική φωτογράφηση τους κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι πρακτικά αδύνατη. Έτσι, εάν η εξερεύνησή σας γίνει τις βραδινές ώρες ή σε συνθήκες με χαμηλό φωτισμό (π.χ. κελάρια, αποθήκες, υπόγεια, σκοτεινά δωμάτια) οι πιθανότητές σας αυξάνουν.

Τραβήξτε πολλές φωτογραφίες για να έχετε αποτέλεσμα

Φωτογραφήστε οτιδήποτε και οποιονδήποτε μέσα σε μία πόζα που να περιλαμβάνει κάποιο ενδιαφέρον φόντο. Οι πιθανότητες είναι με το μέρος σας εάν τραβήξετε τουλάχιστον 50 φωτογραφίες σε μία εξόρμηση σας. Άλλες πάλι φορές, μπορεί να τύχει να εμφανιστεί κάτι πολύ περίεργο στην πρώτη φωτογραφία, ποτέ δεν ξέρετε. Αντίθετα με το τι συνηθίζετε στις κανονικές φωτογραφήσεις, όταν σκοπεύετε να φωτογραφίσετε φαντάσματα, καμιά επιπλέον πόζα δεν είναι περιττή. Έτσι, βγάλτε όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε και περιμένετε τη μοναδική εκείνη πόζα, που θα αλλάξει την πεποίθησή σας για ότι γνωρίζατε σχετικά με τον κόσμο.

Συμπεριλάβετε συγκεκριμένα αντικείμενα στη φωτογραφία για να υπάρχει κλίμακα μεγέθους
Πάντα να τραβάτε φωτογραφίες αναφερόμενοι σε κάτι συγκεκριμένο και όχι στον αέρα. Το να υπάρχει μία εικόνα στο φόντο όπως κάποιο κτήριο ή και κάποιο δέντρο, βοηθάει στην ποιότητα της φωτογραφίας και επιτρέπει να γίνει εκτίμηση για την απόσταση της όποιας παράξενης μορφής θα αποτυπωθεί, λόγω της ήπιας αντανάκλασης του φωτός και τους βάθους.

Οι ψηφιακές μηχανές σας εφοδιάζουν με στιγμιαία ανατροφοδότηση για το κυνήγι σας

Οι περισσότερες ψηφιακές μηχανές έχουν οθόνη που σας επιτρέπει να ελέγξετε τα αποτελέσματα της φωτογράφησής σας αμέσως, κάτι που διευκολύνει το κυνήγι, τον εντοπισμό και τη φωτογράφηση των φαντασμάτων. Έτσι, είναι ένα σπουδαίο εργαλείο για τους επίδοξους κυνηγούς φαντασμάτων. Σας επιτρέπουν να δείτε τα αποτελέσματα της έρευνάς σας άμεσα, δε χρειάζεται φιλμ και έτσι μπορείτε να βγάλετε όσες πόζες θέλετε και με μεγάλη ταχύτητα μεταξύ κάθε μίας διαφορετικής πόζας. Εάν ανακαλύψετε κάτι περίεργο, μπορείτε αμέσως να το εντοπίσετε και να συνεχίσετε τη φωτογράφηση στο ίδιο μέρος.

Οι φωτογραφικές μηχανές με φιλμ επιτρέπουν την πιστοποίηση των φωτογραφιών

Εάν χρησιμοποιείτε συμβατική μηχανή με φιλμ έχετε τη δυνατότητα να αποδείξετε την αυθεντικότητα των φωτογραφιών που θα έχετε τραβήξει. Οι ψηφιακές μηχανές δε βγάζουν αρνητικό κι έτσι είναι δύσκολο να αποδείξετε ότι οι φωτογραφίες που βγάλατε δεν έχουν υποστεί μετατροπές. Οι ψηφιακές μηχανές είναι ιδανικές στην αποτύπωση αυθεντικών orbs εξαιτίας της τεχνολογίας που χρησιμοποιούν. Αλλά μπορούν εξίσου καλά να αποτυπώσουν τέτοιους σχηματισμούς τεχνητά από ιπτάμενα σωματίδια που αντανακλούν το φως του φλας. Αυτά μπορεί να είναι σκόνη, γύρη, έντομα και υγρασία (όπως χιόνι και βροχή). Και οι συμβατικές κάμερες μπορούν να συλλάβουν τέτοια τεχνητά orbs αλλά αυτό συμβαίνει πολύ πιο σπάνια και πάντα είναι λιγότερα σε αριθμό. Ένας γενικός κανόνας είναι να ψάξετε για κάποια χαρακτηριστικά στη δομή του orb ώστε να διαπιστώσετε την αυθεντικότητά του. Επίσης, αποφεύγετε να παίρνετε φωτογραφίες στις προαναφερόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Χρησιμοποιείστε έναν φακό για να ελέγξετε τις συνθήκες πριν φωτογραφίσετε

Μπορείτε έτσι να ελέγξετε τον αέρα για την ύπαρξη σωματιδίων σκόνης και εντόμων που μπορεί αργότερα να τα εκλάβετε ως orbs. Κάνετε έναν γρήγορο έλεγχο με το φακό σας ώστε να ξέρετε τι πλέει στον αέρα και να διακρίνετε κάποια πιθανή περίεργη διαφορά στις φωτογραφίες που θα τραβήξετε.

Εστιάστε τη μηχανή σας στα 60 εκατοστά με 3 μέτρα επάνω από το έδαφος

Οι περισσότερες μορφές φαντασμάτων εμφανίζονται στον αέρα σ' αυτές τις αποστάσεις από το έδαφος, αλλά μην περιοριστείτε μόνο εκεί. Κάποιες φορές μπορεί να τραβήξετε μια καλή φωτογραφία αν εστιάσετε τη μηχανή πάνω από το κεφάλι ή τον ώμο σας. Σε κτήρια μπορούν να εμφανιστούν περίεργες μορφές οπουδήποτε και σε οποιοδήποτε ύψος.

Οι ψυχροί μήνες παρέχουν τις υψηλότερες πιθανότητες να φωτογραφήσετε κάποια περίεργη μορφή

Τους μήνες αυτούς η ηλεκτροστατική ενέργεια είναι πιο υψηλή. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορείτε να αποτυπώσετε κάτι παράξενο και τις άλλες εποχές, απλά οι πιθανότητές σας είναι πιο αυξημένες.

Αποφύγετε κακές καιρικές συνθήκες που μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα λανθασμένες εικόνες

Αποφύγετε εντελώς να τραβάτε φωτογραφίες όταν οι καιρικές συνθήκες περιλαμβάνουν αέρα, βροχή, σκόνη, χιόνι, ή όταν υπάρχει πολύ υγρασία στον αέρα. Όλες αυτές οι συνθήκες μπορούν να εμφανίσουν εικόνες που μοιάζουν ακριβώς σαν orbs ή σαν φασματικές μορφές. Εάν τραβήξετε μια φωτογραφία όπου δεν υπήρχε σημάδι κάποιας δραστηριότητας, ενώ αντίθετα η αμέσως επόμενη είναι γεμάτη, πιθανόν να υπάρχει κάποια λογική εξήγηση.

Μιλήστε στα φαντάσματα και ωθήστε τα να έρθουν σε επικοινωνία μαζί σας

Αν τους προκαλέσετε αισθήματα άνεσης και δε δείχνετε φοβισμένοι είναι πιο πιθανό να εμφανιστούν σε σας και στην ομάδα σας και έτσι είναι πιο εύκολο να τα φωτογραφίσετε. Όταν μπαίνετε σε μια περιοχή που θέλετε να πάρετε φωτογραφίες, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα: βαδίστε γύρω στην περιοχή για 15 λεπτά πριν κάνετε οτιδήποτε άλλο. Όπως βαδίζετε, καθαρίστε το μυαλό σας και κάνετε θετικές σκέψεις (θεωρείται ότι τα φαντάσματα μπορούν να νιώσουν τα αισθήματα και τις σκέψεις). Μετά από 15 λεπτά, κάντε μια δήλωση σχετικά με την καλή σας πρόθεση να τα φωτογραφίσετε μόνο και να μην τα ενοχλήσετε. Ζητήστε την άδειά τους μόλις μπείτε στο χώρο, αλλά και λίγο πριν αρχίσετε τη φωτογράφηση. Μην ξεχάσετε να τα ευχαριστήσετε για τη συνεργασία τους. Μόλις πάρετε τις φωτογραφίες που θέλετε, γυρίστε πίσω στο αμάξι σας και βγάλετε λίγες ακόμα φωτογραφίες από την περιοχή. Εάν στις φωτογραφίες εμφανιστούν παράξενες μορφές, αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι ότι δέχτηκαν να συνεργαστούν μαζί σας.

Τα φαντάσματα μπορεί να κυκλοφορούν σε κάθε μέρος και όχι μόνο στα νεκροταφεία!

Τα φαντάσματα δεν κυκλοφορούν μόνο σε στοιχειωμένα παλιά σπίτια και νεκροταφεία. Μπορούν να βρίσκονται παντού σε διάφορες μορφές. Έτσι, μην περιορίζετε τη φωτογράφησή σας στα μέρη αυτά. Αν ελέγξετε πολλές από τις φωτογραφίες με φαντάσματα που κυκλοφορούν, θα προσέξετε πως ένας μεγάλος αριθμός από αυτές αφορούν φυσιολογικές συνθήκες και όχι συγκεκριμένα στοιχειωμένα μέρη. Αυτό σημαίνει ότι τα φαντάσματα μπορούν να βρεθούν σε πολλά άλλα μέρη από τα στερεότυπα παλιά νεκροταφεία και τα μισογκρεμισμένα παλιά σπίτια. Έχετε τη μηχανή σας παρέα και μη διστάζετε να κυνηγήσετε φαντάσματα στον σύγχρονο κόσμο. Αν υπάρχουν, θα τα βρείτε κι εκεί.

Αυξήστε τις πιθανότητές σας γνωρίζοντας τα καλύτερα μέρη για το κυνήγι φαντασμάτων

Κάποια μέρη είναι πιο πιθανό να είναι στοιχειωμένα απ' ότι άλλα. Κάποια τέτοια τυπικά μέρη είναι τα παλιά νεκροταφεία, παλιά κτήρια, παλιά ξενοδοχεία και σπίτια, νοσοκομεία, σχολεία και εκκλησίες. Επίσης καλά σημεία είναι τα θέατρα και κάθε ιστορικό στοιχείο μιας πόλης. Χρησιμοποιείστε τη φαντασία σας και έχετε ως απλό κανόνα πως τα καλύτερα σημεία είναι αυτά που παρουσιάζουν πλούσια ιστορία.

Δοκιμάστε περιοχές που είναι πλούσιες σε ιστορία

Σημαντικά συναισθηματικά και φυσικά γεγονότα που έχουν συμβεί σε μια τοποθεσία, μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα ύπαρξης αόρατων οντοτήτων σε ένα μέρος. Κάποια τέτοια μέρη μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Περιοχές όπου έχουν γίνει μεγάλες μάχες (πεδία μάχης, κάστρα, δάση)
• Φυλακές και σκοπιές
• Καταυλισμοί κατάδικων ή σκλάβων
• Περιοχές μεγάλων καταστροφών (καλό θα είναι να δείξετε τον απαιτούμενο σεβασμό σε άλλους ανθρώπους που μπορεί να επισκέπτονται την περιοχή και που μπορεί να έχουν χάσει εκεί κάποιο οικείο τους πρόσωπο)
• Εκκλησίες και λατρευτικά μέρη
• Νοσοκομεία
• Παλιά και ιστορικά μέρη της πόλης σας

Μάθετε να αναγνωρίζετε τα σημάδια που υποδηλώνουν την ύπαρξη φαντασμάτων σε ένα μέρος

Υπάρχουν συγκεκριμένες περιβαλλοντικές, ψυχολογικές και φυσιολογικές ενδείξεις που μπορεί να υποδηλώνουν την παρουσία κάποιου φαντάσματος. Κάποια σημεία κλειδιά είναι τα παρακάτω:

• Ασυνήθιστα ψυχρές περιοχές μέσα σε έναν χώρο
• Περιοχές με ρεύματα αέρος που δε θα περιμένατε να βρείτε
• Περίεργες και μη αναμενόμενες οσμές
• Παράξενοι ήχοι (π.χ. φωνές, ψίθυροι, βήματα, λυγμοί, ανάσες, κ.λπ.)
• Περίεργο αίσθημα ότι σας παρακολουθούν ή ότι σας ακολουθούν (κάποιος ή κάτι)

Kαταγράψτε τι νιώθετε όταν τραβάτε τις φωτογραφίες

Όταν κάνετε τη φωτογράφηση κρατήστε σύντομες σημειώσεις για τα αισθήματα και τα ένστικτά σας. Μπορείτε αργότερα να τα συγκρίνετε με τις φωτογραφίες που τραβήξατε και να αναγνωρίσετε πως νιώσατε όταν τραβήξατε κάτι παράξενο. Αυτό θα σας βοηθήσει να είστε πιο επιτυχημένοι στην έρευνά σας. Σχεδόν κάθε άνθρωπος θα μπορούσε να νιώσει την παρουσία μιας αόρατης οντότητας, ωστόσο η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχουν καλλιεργήσει την ικανότητα αυτή. Καθώς ξεκινάτε να ερευνάτε για φαντάσματα, η καταγραφή των αισθήσεών σας θα σας βοηθήσει να καλλιεργήσετε αυτήν την ικανότητα. Για παράδειγμα, μπορεί να είχατε ένα άβολο αίσθημα πριν τραβήξετε μια πόζα, η οποία εμφανίζει μια παράξενη παρουσία. Έτσι, θα βελτιωθείτε στο να αναγνωρίζετε τις ψυχικές σας αντιδράσεις στην παρουσία αόρατων οντοτήτων.

Τα φαντάσματα μπορούν να εμφανιστούν με πολλές μορφές και όχι πάντα σαν τον Casper

Πληροφορηθείτε για τους ποικίλους τρόπους εμφάνισης των φαντασμάτων, έτσι ώστε να προσδιορίσετε εάν αυτό που αποτύπωσε η μηχανή σας περιλαμβάνει την παρουσία μιας τέτοιας μορφής. Στις περισσότερες των περιπτώσεων τα φαντάσματα δε μοιάζουν καθόλου με αυτό που θα περίμενε το Hollywood. Συχνά εμφανίζονται ως 'orb', δηλαδή μικρά σφαιρικά φωτεινά αντικείμενα που μπορούν να ποικίλουν σε μέγεθος και χρώμα. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα orb δεν φαίνονται με γυμνό μάτι, αλλά παρολαυτά εμφανίζονται στις φωτογραφίες. Προφανώς το 95% των φωτογραφημένων orbs δημιουργούνται από την αντανάκλαση του φλας σε σωματίδια που βρίσκονται στον αέρα ή από καιρικές συνθήκες όπως το χιόνι και η βροχή. Περίεργες ομίχλες, ατμοί ή σύννεφα μπορούν επίσης να υποδηλώνουν την παρουσία ενός φαντάσματος, αν και θα έπρεπε να είστε προσεκτικοί ώστε να διαπιστώσετε πως δεν πρόκειται για τυπικές περιβαλλοντικές συνθήκες, ή ακόμα χειρότερα, την ίδια την αναπνοή σας. Συνήθως εμφανίζονται αρκετά εκατοστά πάνω από το έδαφος και είτε κινούνται πολύ αργά, είτε ταξιδεύουν πολύ γρήγορα. Τις περισσότερες φορές έχουν γκρι ή λευκό χρώμα, αν και έχουν αναφερθεί και σε άλλα χρώματα. Οι στρόβιλοι είναι ένα άλλο είδος παρουσίας φασματικής ενέργειας που μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε φιλμ. Συχνά εμφανίζονται ως διακριτές διαστροφές στο σχήμα σταθερών γραμμών ή σαν τούνελ. Προσέξετε να μη δημιουργούνται από τα μαλλιά σας.

Μην φοβάστε, πάρτε μαζί σας κάποιον φίλο σας

Το κυνήγι φαντασμάτων είναι κάπως τρομακτικό, εφόσον αποτελεί την προσπάθεια να εντοπίσετε κάτι που σε όλη τη ζωή σας θεωρούσατε ότι δεν υπάρχει. Αν δεν έχετε κάποιο άλλο άτομο παρέα μπορεί να φοβηθείτε από παράξενους θορύβους και από φαινόμενα που μπορεί να έχουν ακόμα και φυσιολογικές ερμηνείες. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να είστε με κάποιο άλλο πρόσωπο παρέα, στην περίπτωση που πάθετε κάποιο ατύχημα, εφόσον στην περιήγησή σας θα βαδίζετε στο σκοτάδι και σε περιοχές όπου υπάρχουν επικίνδυνες ανωμαλίες στο έδαφος, τις οποίες ίσως δεν τις προσέξετε.

Πηγή: eroterica.gr

Επιθανάτια εξομολόγηση επαναφέρει τη θεωρία για τους εξωγήινους του Roswell!

Ακριβώς πριν από 60 χρόνια, ένα ελαφρύ αεροσκάφος πετούσε πάνω από τα όρη Cascade στην Ουάσινγκτον, σε ύψος περίπου 3.000 μέτρων. Ξαφνικά, μία εκτυφλωτική λάμψη φώτισε όλο το αεροσκάφος. Η ορατότητα ήταν καλή και καθώς ο πιλότος Kenneth Arnold εξέτασε τον ουρανό για να βρει την πηγή του φωτός, είδε μία ομάδα από εννέα λαμπερά μεταλλικά αντικείμενα που πετούσαν με ταχύτητα, η οποία σύμφωνα με τους υπολογισμούς του θα πρέπει να ήταν περίπου 2.600 χιλιόμετρα την ώρα (ταχύτητα που είναι περίπου 3 φορές μεγαλύτερη από την μέγιστη ταχύτητα που είχε επιτευχθεί από οποιοδήποτε ταχύ αεροσκάφος εκείνη την εποχή).

Σύντομα, παρόμοιες αναφορές άρχισαν να ξεπηδούν από περιοχές ολόκληρης της Αμερικής. Αυτή δεν ήταν μόνο η πρώτη στον κόσμο μαζική θέαση UFO, αλλά η γέννηση ενός φαινομένου που μέχρι σήμερα προκαλεί μία ασυνήθιστη γοητεία.

Οι στρατιωτικές αρχές εξέδωσαν μία ανακοίνωση στον τύπο η οποία άρχιζε ως εξής: "οι πολλαπλές φήμες που αφορούν ιπτάμενους δίσκους συνάντησαν χθες την πραγματικότητα, όταν ο αξιωματικός της 509ης βομβιστικής ομάδας της 8ης αεροπορικής δύναμης του πολεμικού αεροπορικού πεδίου στο Roswell, στάθηκε αρκετά τυχερός ώστε να θέσει στην κατοχή του έναν δίσκο".

Οι επικεφαλίδες στα πρωτοσέλιδα έγραφαν: "Σύλληψη ιπτάμενου δίσκου από την πολεμική αεροπορία".

Ωστόσο, μόλις 24 ώρες αργότερα, ο στρατός άλλαξε την ιστορία και ισχυρίστηκε ότι το αντικείμενο που στην αρχή νόμισαν ότι αποτελούσε 'ιπτάμενο δίσκο', ήταν στην πραγματικότητα ένα μετεωρολογικό μπαλόνι που συντρίφθηκε σε ένα αγρόκτημα της περιοχής.

Ο μάρτυρας κλειδί ήταν ο σμηναγός Jesse Marcel, ο οποίος είχε μεταβεί στο αγρόκτημα για να ανακτήσει τα συντρίμμια. Περιέγραψε το μεταλλικό αντικείμενο ως έναν πολύ λεπτό δίσκο, που ήταν υπερβολικά σκληρός. Ήταν ελαφρύ σαν ξύλο τύπου 'μπάλσα', αλλά δεν μπορούσε να κοπεί ή να καεί.

Εκπληκτικό νέο

Στα μέσα του περασμένου καλοκαιριού (2007) βγήκε στην επιφάνεια ένα εκπληκτικό νέο, ικανό να ανατρέψει και να ξαναζωντανέψει το μυστήριο του Roswell.

Ο πλωτάρχης Walter Haut ήταν το 1947 αξιωματικός δημοσίων σχέσεων στην βάση του Roswell και επίσης ήταν ο άνθρωπος που έδωσε στη δημοσιότητα τις πρωτότυπες διαδοχικές δηλώσεις τύπου που ακολούθησαν την πτώση του αντικειμένου, κάτω από τις οδηγίες του διοικητή της βάσης, συνταγματάρχη William Blanchard.

Ο Haut πέθανε τον περασμένο χρόνο, αλλά άφησε μία ένορκη κατάθεση με την εντολή να ανοιχθεί μόνο μετά το θάνατό του. Στα μέσα του καλοκαιριού το κείμενο ανακοινώθηκε και αποκαλύπτει ότι ο ισχυρισμός για το μετεωρολογικό μπαλόνι αποτελούσε μία ιστορία κάλυψης και πως το πραγματικό αντικείμενο ανακτήθηκε από τον στρατό και αποθηκεύτηκε σε ένα υπόστεγο.

Ο Haut περιέγραψε πως δεν είδε μόνο το σκάφος, αλλά και εξωγήινα σώματα. Και δεν αποτελεί τον μοναδικό μάρτυρα του Roswell που αναφέρεται σε σώματα εξωγήινων.

Ένας ντόπιος εργολάβος κηδειών, ισχυριζόταν επί μακρόν ότι έλαβε πρόσκληση από τις αρχές του Roswell λίγο μετά την συντριβή και του ζητήθηκε να τους προμηθεύσει με έναν αριθμό νεκρικών κασών σε παιδικό μέγεθος. Όταν έφτασε στη βάση πληροφορήθηκε από μία νοσοκόμα (που αργότερα εξαφανίσθηκε) ότι είχε πέσει ένας ιπτάμενος δίσκος και πως είχαν βρεθεί μικρόσωμοι ανθρωποειδείς εξωγήινοι.

Ο Haut ωστόσο, είναι ο μοναδικός από τους αυθεντικά εμπλεκόμενους στην υπόθεση, που ισχυρίζεται ότι είδε με τα μάτια του τα εξωγήινα σώματα.

Συντρίμμια από UFO προς εξέταση

Η κατάθεση του Haut αναφέρεται σε μία υψηλόβαθμη συνάντηση στην οποία είχε λάβει μέρος μαζί με τον διοικητή της βάσης William Blanchard και τον διοικητή της 8ης πολεμικής αεροπορικής δύναμης, τον πτέραρχο Roger Ramey. Καταθέτει ότι σ΄ αυτήν τη συνάντηση υπήρχαν κομμάτια από τα συντρίμμια που μπορούσαν να τα αγγίξουν και να τα εξετάσουν οι παρευρισκόμενοι, αλλά κανένας από αυτούς δεν κατόρθωσε να αναγνωρίσει από τι υλικό ήταν κατασκευασμένα.

Αναφέρει ότι οι ανακοινώσεις στον τύπο έγιναν επειδή οι ντόπιοι γνώριζαν ήδη την περιοχή της συντριβής, αλλά στην πραγματικότητα υπήρχε μία δεύτερη περιοχή, όπου είχαν πέσει πολλά περισσότερα θραύσματα.Το σχέδιο είχε ως στόχο, να αποπροσανατολίσει το ενδιαφέρον του κοινού και να το απομακρύνει από την ουσιαστική περιοχή των συντριμμιών, κατευθύνοντάς τους στην ήδη γνωστή περιοχή που είχε ανακαλυφθεί από έναν αγρότη.

Η επιχείρηση καθαρισμού

Ο Haut αναφέρθηκε επίσης σε μία επιχείρηση καθαρισμού, όπου για μήνες μετά την συντριβή, στρατιωτικό προσωπικό είχε σπεύσει στις δύο περιοχές όπου υπήρχαν τα συντρίμμια και έψαχναν για οποιοδήποτε υπόλειμμα για να το συλλέξουν και να το απομακρύνουν, σβήνοντας έτσι κάθε ίχνος σχετικά με το ότι κάτι ασυνήθιστο είχε συμβεί εκεί. Αυτό δένει με ισχυρισμούς που έγιναν από ντόπιους, ότι διάφορα κομμάτια που είχαν πάρει ως σουβενίρ αρπάχθηκαν από τον στρατό.

Ο Haut λέει στη συνέχεια πως ο συνταγματάρχης Blanchard τον πήγε στο 'κτίριο 84' ένα από τα υπόστεγα του Roswell και του έδειξε το ίδιο το αεροσκάφος. Περιγράφει ένα αυγοειδές μεταλλικό αντικείμενο, με μήκος 3,6 ως 4,5 μέτρα και φάρδος περίπου 1,8 μέτρα. Αναφέρει ότι δεν είδε παράθυρα, φτερά, ουρά, τροχούς προσγείωσης ή οποιαδήποτε άλλη προεξοχή.

Ο Haut είδε τα σώματα των εξωγήινων

Αναφέρει ότι είδε δύο σώματα στο πάτωμα, που ήταν καλυμμένα με λινάτσα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του είχαν ύψος περίπου 1,2 μέτρα με δυσανάλογα μεγάλα κεφάλια.

Στο τέλος της κατάθεσης ο Haut καταλήγει: "Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό που προσωπικά παρατήρησα αποτελούσε ενός είδους σκάφος και το πλήρωμά του, που προήλθαν από το διάστημα".

Αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον σχετικά με τον Walter Haut είναι πως στις πολυάριθμες συνεντεύξεις που έδωσε πριν από το θάνατό του, υποτιμούσε το ρόλο του στην υπόθεση και δεν είχε προβεί σε τέτοιους ισχυρισμούς. Εάν αποζητούσε τη δημοσιότητα, θα είχε αναφερθεί στο σκάφος και στα σώματα.

Φοβόταν μήπως ρεζιλευτεί, ή αποτελεί η κατάθεσή του μία επιθανάτια εξομολόγηση από κάποιον που συμμετείχε στην συγκάλυψη μιας υπόθεσης, αλλά που στο τέλος αποφάσισε να πει την αλήθεια;

Η ιστορία συγκάλυψης με το μετεωρολογικό
μπαλόνι

Η αμερικανική κυβέρνηση ήρθε αντιμέτωπη με μεγάλη πίεση σχετικά με το Roswell τη δεκαετία του 90. Τον Ιούλιο του 1994 το γραφείο γραμματείας της αεροπορίας δημοσίευσε μία αναφορά, 'Η αναφορά Roswell: Γεγονότα εναντίον φαντασίας στην έρημο του Νέου Μεξικού'.

Η αναφορά κατέληξε στο ότι το συμβάν του Roswell συνδέεται με ένα σχέδιο με το όνομα 'Project Mogul', ένα έργο μεγάλης μυστικότητας που χρησιμοποιεί μπαλόνια σε μεγάλο ύψος, τα οποία φέρουν αισθητήρες ανίχνευσης στις ψηλότερες ατμοσφαιρικές ζώνες, παρακολουθώντας τα αποτελέσματα από πυρηνικές δοκιμές των Ρώσων. Οι δηλώσεις που αφορούσαν την συντριβή μετεωρολογικού μπαλονιού αποτελούσαν μία ιστορία συγκάλυψης, όπως παραδέχτηκαν, αλλά όχι για να καλυφθεί κάποια υποτιθέμενη αλήθεια που αφορούσε εξωγήινους.

Μία δεύτερη αναφορά της αμερικανικής αεροπορίας συμπλήρωσε ότι οι ισχυρισμοί για θεάσεις σωμάτων που άνηκαν σε εξωγήινους, προήλθαν από ανθρώπους που είχαν δει ομοιώματα που χρησιμοποιήθηκαν για crash test και που είχαν πεταχτεί από τα εν λόγω μπαλόνια.

Υπάρχουν βέβαια πολλοί, που αμφισβητούν την αλήθεια της μαρτυρίας του Haut. Ούτως ή άλλως, όσο εντυπωσιακή κι αν φαίνεται, δεν αποτελεί παρά μία ιστορία. Όχι όμως και μία απόδειξη. Αλλά ακόμα και σ' αυτήν την περίπτωση, μετά από 60 χρόνια, το μυστήριο ακόμα κρατεί..

Πηγή: esoterica.gr

Λειτουργεί η συνείδησή μας με κβαντικό τρόπο;

Σύμφωνα με τον Ευστράτιο Μανουσάκη, καθηγητή φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα (Tallahassee), το κλειδί της συνείδησης θα μπορούσε να βρίσκεται στις κβαντικού τύπου δράσεις που συμβαίνουν στον εγκέφαλο, όταν κάποιος βλέπει διφορούμενες παραστάσεις, όπως τη σιλουέτα (χορεύτρια) που στριφογυρίζει συγχρόνως προς δύο κατευθύνσεις, το βάζο του Rubin ή τον κύβο του Necker. Αυτές οι οπτικές πλάνες είναι διφορούμενες γιατί σε κάθε στιγμή μπορούν να γίνουν αντιληπτές με τον έναν από δύο εναλλακτικούς τρόπους, σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές και με τους δύο τρόπους ταυτόχρονα. Η παράσταση μοιάζει σα να αναστρέφεται όταν η αντίληψή μας αλλάζει από τη μία εναλλακτική ερμηνεία της εικόνας στην άλλη.

Το βάζο του Rubin, ο κύβος του Necker και η στριφογυριστή χορεύτρια

Το βάζο του Rubin (γνωστό και ως 'πρόσωπο του Rubin') είναι μία διάσημη οπτική πλάνη που επινοήθηκε περίπου το 1915 από τον δανό ψυχολόγο Edgar Rubin. Όταν δύο σχέδια έχουν κοινό σύνορο και το ένα είναι αντιληπτό ως μορφή ενώ το άλλο ως φόντο, η αντίληψή μας καλείται να επιλέξει μεταξύ δύο εναλλακτικών ερμηνειών. Θα δει το ένα σχήμα ως μορφή και το άλλο ως φόντο, ποτέ όμως και τα δύο ταυτόχρονα ως μορφές. Οι εικόνες του Rubin εκ των οποίων η αναφερόμενη του βάζου είναι και η πιο διάσημη, έδωσαν αφορμή στους ψυχολόγους της μορφής (Gestalt) στο να επινοήσουν και άλλες παρόμοιες εικόνες.

Ο κύβος του Necker επινοήθηκε το 1832 από τον σουηδό κρυσταλλογράφο Louis Albert Necker και αποτελεί ένα διφορούμενο γραμμικό σχέδιο που απεικονίζει έναν κύβο σε ισομετρική προοπτική, δηλαδή οι παράλληλες γραμμές ενός κύβου απεικονίζονται ως παράλληλες γραμμές στην παραγόμενη εικόνα. Όταν δύο γραμμές διασταυρώνονται το σχέδιο δεν δίνει κάποιο στοιχείο σχετικά με το ποια είναι μπροστά και ποια είναι πίσω. Αυτό είναι που κάνει την εικόνα διφορούμενη, γιατί μπορεί να ερμηνευτεί με δύο εναλλακτικούς τρόπους. Όταν κάποιος κοιτάζει το σχέδιο, έχει την εντύπωση είτε πως ο κύβος είναι στραμμένος προς τη μία πλευρά και κάτω, είτε προς την άλλη πλευρά και πάνω. Η επίδραση αυτή στην αντίληψη είναι ενδιαφέρουσα, γιατί κάθε τμήμα της εικόνας είναι από μόνο του διφορούμενο, αλλά το ανθρώπινο οπτικό αντιληπτικό σύστημα επιλέγει μία ερμηνεία για κάθε τμήμα, ώστε η συνολική ερμηνεία να είναι σύμφωνη με τις επί μέρους ερμηνείες.

Η στριφογυριστή χορεύτρια είναι μία φιγούρα που η κίνησή της μπορεί να ερμηνευτεί με δύο εναλλακτικούς τρόπους: είτε θεωρώντας ότι γυρίζει με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, είτε αντίστροφα. Οπτικές πλάνες σαν αυτή της χορεύτριας είναι πολύ χρήσιμες για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε αυτά που βλέπουμε. Το οπτικό μας σύστημα προκειμένου να ερμηνεύσει μια παράσταση, δεν ανασυνθέτει τα οπτικά ερεθίσματα ως ακριβές αντίγραφο αυτού που βλέπουμε, αλλά κάνει κάποιες συγκεκριμένες υποθέσεις με τις οποίες 'γεμίζει τα αντιληπτικά του κενά' και τελικά επιλέγει από αυτές την τελική μορφή με την οποία αντιλαμβανόμαστε την παράσταση.

Στην περίπτωση της χορεύτριας υπάρχουν δύο εναλλακτικές υποθέσεις, από τις οποίες ο εγκέφαλός μας επιλέγει τη μία για να ερμηνεύσει την φορά της κίνησής της.

Η κβαντική συνείδηση

Ο Ευστράτιος Μανουσάκης βασίζει το μοντέλο του για τη συνείδηση στην υπόθεση ότι η συνειδητή ενημερότητα δημιουργείται εκ νέου κάθε φορά που αναστρέφεται η ερμηνεία μίας διφορούμενης παράστασης. Πιστεύει ότι η δυνατότητα της αναστροφής της εικόνας είναι συγγενής με την κβαντική εναπόθεση, σύμφωνα με την οποία δύο πιθανές ερμηνείες υπάρχουν ταυτοχρόνως σε μία δυναμική κατάσταση που λειτουργεί ως κβαντικό κύμα. Κάθε φορά που επιχειρείται θέαση της εικόνας το κύμα καταρρέει και η αντίληψη επιλέγει μία εκ των δύο ερμηνειών. Το τι συμβαίνει την ώρα της αναστροφής στον εγκέφαλο υποδηλώνει κάποιον συσχετισμό μεταξύ της συνείδησης και των νευρωνικών λειτουργιών, που θα μπορούσε να μας εφοδιάσει με σημαντικά στοιχεία, χρήσιμα στην έρευνα για την ανθρώπινη αντίληψη και τη συνείδηση.

Ο Μανουσάκης αντιπαρέβαλλε τα δεδομένα από μελέτες στις οποίες μετρήθηκε η εγκεφαλική δραστηριότητα των συμμετεχόντων με τη χρήση ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος και εγκεφαλοαπεικονιστικών τεχνικών την ώρα που έβλεπαν διφορούμενες εικόνες. Η δραστηριότητα των νευρώνων μετρήθηκε σε τρεις περιπτώσεις: λίγο πριν αντιστρέψουν την εικόνα, την ώρα που γινόταν η αντιστροφή και ακριβώς μετά. Μέσω αυτών των στοιχείων συνάχθηκε ένα μοντέλο πυροδότησης των εγκεφαλικών νευρώνων, που πιστεύει ότι είναι χαρακτηριστικό των κβαντικών επιδράσεων που υπόκεινται της συνείδησης.

Σε αντίθεση με άλλες θεωρίες κβαντικής συνείδησης, όπως αυτή του Stuart Hameroff και του Roger Penrose, η συγκεκριμένη θέση επιδέχεται έλεγχο. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από μελέτες κατά τις οποίες οι συμμετέχοντες ήταν κάτω από την επίδραση LSD, το οποίο μειώνει τον ρυθμό της πυροδότηση των νευρώνων, ο Μανουσάκης προέβλεψε με ακρίβεια τη συχνότητα με την οποία τα υποκείμενα μπορούσαν να αναστρέψουν τις εικόνες. Αρκετοί ερευνητές που κρατούσαν μία κριτική στάση απέναντι σε προηγούμενα εγχειρήματα για τη χρήση της κβαντικής φυσικής στην ερμηνεία της συνείδησης, θεωρούν ότι το μοντέλο που προτείνει ο Μανουσάκης είναι εύλογο.

Πηγή: esoterica.gr

Η μυστηριώδης τέχνη της ραβδοσκοπίας

Ανακαλύπτοντας ξεχασμένους τάφους

Ψάχνοντας τον όρο "ραβδοσκοπία" στο Διαδίκτυο, θα ανακαλύψουμε πολλών ειδών ιστοσελίδες που σχετίζονται με το υπερφυσικό.
Για όσους όμως ασχολούνται με την συγκεκριμένη τέχνη, μεταξύ αυτών και για τον Alvin Fradey, η ραβδοσκοπία είναι απλά μια ανεξήγητη τεχνική και μπορεί να βοηθήσει να εντοπίσουμε τα πάντα. Από σκελετούς μέχρι ορυκτά. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την εύρεση υπόγειων πηγών νερού.

Ο Fradey είπε ότι η μέθοδος αυτή του κληροδοτήθηκε από την γιαγιά του, μια αυτόχθονα από την περιοχή των Απαλαχίων. Ο Δρ Tyler Blethen, ένας καθηγητής του Πανεπιστημίου της Δυτικής Καρολίνας ο οποίος ειδικεύεται στις μελέτες των Απαλαχίων, εξήγησε ότι η μέθοδος της ραβδοσκοπίας έχει τις ρίζες της στην Ευρωπαϊκή ιστορία και είναι πολύ πιθανόν να διαδόθηκε από εκείνους οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή.

Αν και συχνά η τακτική εφαρμοζόταν με την βοήθεια ενός διχαλωτού ραβδιού, ο Fradey χρησιμοποιεί δύο ξεχωριστά χάλκινα ραβδιά. Καθώς διασχίζει ένα νεκροταφείο πηγαίνοντας από την ανατολή προς την δύση, οι ράβδοι φαίνονται να διασταυρώνονται μεταξύ τους.

Όταν ο Fradey φεύγει από έναν τάφο, οι ράβδοι χωρίζονται.

Η τεχνική ποικίλλει από ραβδοσκόπο σε ραβδοσκόπο. Ο Mack Sutton, ένας ντόπιος κάτοικος που βοήθησε στην καταγραφή των νεκροταφείων στο Jackson στις Πολιτείες του Swain και του Macon, έμαθε την τεχνική από έναν άνδρα στο Maryville, τον Tenn, το 1996. Ο Sutton χρησιμοποιεί μπρούτζινα αντί για χάλκινα ραβδιά κι αναφέρει ότι μπορεί να προσδιορίσει το φύλο του σώματος μέσα στον τάφο, από τον τρόπο που θα κατευθυνθούν τα κλαδιά.

Κανένας από τους ραβδοσκόπους δε μπόρεσε να δώσει μια εξήγηση όσον αφορά τον τρόπο που η ραβδοσκοπία λειτουργεί στην εύρεση θαμμένων σωμάτων. Ο Fradey ανέφερε ότι μια επιστημονική θεωρία που είχε ακούσει, είναι ότι το σώμα όταν αποσυντίθεται μετατρέπεται σε οξειδωμένο άνθρακα, κάνοντάς το έτσι να μαγνητίζει και να έχει γενικότερα επίδραση σε αντικείμενα με μαγνητικές ιδιότητες, όπως ο χαλκός.

Ο Fradey όμως δεν έχει εκπαιδευτεί ως επιστήμονας. Κατά βάθος έχει την πεποίθηση ότι 'πρέπει να είσαι κάτοικος αυτής της γης και να πιστεύεις πραγματικά σ' αυτό που κάνεις'.

Αυτό φαίνεται πως είναι το κοινό σημείο μεταξύ της ραβδοσκοπίας που εξασκείται από πολλούς ανθρώπους στην περιοχή των Απαλαχίων.

"Νομίζω ότι θεωρείται περισσότερο ως ένα δώρο που έχουν μερικοί άνθρωποι. Αμφιβάλλω κατά πόσο κάποιοι θα το θεωρούσαν ως κάτι το υπερφυσικό", είπε ο Blethen.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η ραβδοσκοπία δεν είναι αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.

Ο Ken Taylor, κορυφαίος γεωλόγος του Ιδρύματος Γεωλογικών Μελετών της Βόρειας Καρολίνας, δήλωσε: "Είναι περισσότερο ένα είδος ψευδοεπιστήμης. Είναι το άτομο που το προκαλεί να συμβεί".

Ο Taylor πρόσθεσε ότι η ραβδοσκοπία δεν υποβλήθηκε σε επιστημονικά πειράματα κι ότι θα μπορούσε να ελέγχεται από το ραβδοσκόπο. Πρότεινε κάποιους τρόπους σύμφωνα με τους οποίους οι ραβδοσκόποι θα μπορούσαν όντως να εντοπίζουν ορισμένους τάφους: το χώμα δείχνει διαφορετικό όταν έχει σκαφτεί πριν από κάποιο χρονικό διάστημα κι ο ραβδοσκόπος που εντοπίζει έναν τάφο θα μπορούσε να εφεύρει ένα πρότυπο που θα τον βοηθάει να μαντεύει που βρίσκονται τα θαμμένα νεκρά σώματα.

Οι ραβδοσκόποι πάντως δεν φαίνονται ταραγμένοι από τους αμφισβητίες.

"Υπάρχει ακόμα ένας σημαντικός αριθμός ατόμων που πιστεύουν και μάλιστα ορκίζονται για αυτό", αναφέρει ο Blethen.

Πηγή: esoterica.gr

Πεντέλη, το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Aττικής..

Η Πεντέλη είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Αττικής με ύψος 1107μ. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο. Εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν την εμφάνιση περίεργων φώτων και θορύβων. Εκατοντάδες αναφορές, μαρτυρίες, αλλά και πειράματα από ερευνητές του είδους.

Σίγουρα πολλοί θα έχετε ακούσει για το πασίγνωστο και αποδεδειγμένο πλέον φαινόμενο του σταματημένου αμαξιού που σε συγκεκριμένη πλευρά του βουνού αντί να πέφτει λόγω της κλίσης ή της πλαγιάς, αυτό ανεβαίνει λόγω των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην περιοχή.

Από τα αρχαία ακόμα χρόνια έχουν παρατηρηθεί υπερφυσικά φαινόμενα στην εν λόγω περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι από εκεί πάρθηκαν τα ιερά μάρμαρα για την κατασκευή του Παρθενώνα, στον οποίο ποτέ δεν έχει κάτσει κάποιο περιστέρι ή άλλο πτηνό, πράγμα ανεξήγητο. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι και η ετυμολογία της λέξης Βριλήσσια. Προέρχεται από τη λέξη Βριλ, τον λαό που στα αρχαία χρόνια πίστευαν ότι ζούσε κάτω από τους πρόποδες της Πεντέλης. Αν τώρα λάβουμε υπόψη και τη θεωρία της "κούφιας Γης", μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο ληστής Νταβέλης είχε διαλέξει τη σπηλιά στο συγκεκριμένο βουνό για κρυψώνα του.

Η λεγόμενη "σπηλιά του Νταβέλη" βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 720μ. Φημολογείται ότι ο περιβόητος λήσταρχος Νταβέλης στα μέσα του περασμένου αιώνα είχε ανακαλύψει υπόγεια περάσματα στη σπηλιά, που οδηγούσαν στην Αθήνα, αλλά και άλλες δυνάμεις, φυσικές και μη, που τον βοηθούσαν στους σκοπούς του. Το σπήλαιο έχει διαστάσεις περίπου 45x62 μέτρα και εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από το ζεύγος Πετρόχειλου το 1935. Όπως διαβεβαιώνουν οι μελετητές δεν βρήκαν καμία στοά που να οδηγεί προς την Αθήνα. Πάντως αντίθετα με τα παραπάνω, η θεωρία της "κούφιας Γης" επιβεβαιώνεται μέρα με τη μέρα και από τον μετροπόντικα που συνέχεια έπεφτε σε κενά κάτω από το έδαφος και σε αρχαιολογικούς χώρους. Έχει παρατηρηθεί να υπάρχουν κάποια δεδομένη στιγμή στη σπηλιά του Νταβέλη ορισμένα περάσματα που οδηγούν στα ενδότερα του βουνού και λίγο αργότερα να είναι σα να μην υπήρξαν ποτέ..

H σπηλιά του Νταβέλη. Bρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 720μ. Η ιστορία της "σπηλιάς του Νταβέλη", πρωτοήρθε στο κοινό προς το τέλος της δεκαετίας του 60 ή στης αρχές της δεκαετίας του 70. Υπάρχουν εκατοντάδες αναφορές από τους κατοίκους της περιοχής, για "παράξενα φώτα" στον ουρανό, μικρά ανθρωποειδοί, παράξενους ήχους, φαντάσματα, κλπ....Μέσα στο σπήλαιο, υπάρχουν μεγάλες ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο και μια ισχυρή μυρωδιά από όζον στην είσοδο.

Σε κάποια σημεία κοντά στην σπηλιά του Νταβέλη το ποσοστό της ραδιενέργειας σε έδαφος και αέρα είναι ελαφρώς ανεβασμένο σε σχέση με το κανονικό ποσοστό, ενώ στην ίδια συγκεκριμένη περιοχή, αν περιφέρει κάποιος μία λάμπα φθορίου υπάρχουν καλές πιθανότητες ν' ανάψει μόνη της! Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες περαστικών για μυστηριώδεις τοπικούς στροβίλους διαμέτρου ενός μέτρου (κόκκινου, συνήθως, χρώματος), οι οποίοι δεν δικαιολογούνται αφού συμβαίνουν ακόμα και καλοκαιρινές μέρες, ενώ εκατό μέτρα πιο δίπλα υπάρχει πλήρης άπνοια.

Ο Ελληνικός στρατός έχει ανάμειξη στην υπόθεση της σπηλιάς του Νταβέλη. Τη δεκαετία του 80, η πολεμική αεροπορία μπήκε στο παιχνίδι. Η περιοχή κρίθηκε κατάλληλη για την εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης!!! Αρχισαν διάφορες εργασίες, οι οποίες ίσως αποτέλεσαν το έδαφος για κάποιες μαρτυρίες κατοίκων αναφορικά με περίεργα φώτα μέσα στη νύχτα και παράξενους θορύβους. Έκλεισαν, ή προσπάθησαν να κλείσουν την περιοχή για να χτίσουν ένα τεράστιο σύστημα από τούνελ γύρω από την σπηλιά, και να συνδέσουν τη σπηλιά με αυτό το τούνελ. Η επίσημη εξήγηση ήταν, και είναι ακόμα, ότι ολόκληρο το σύστημα των τούνελ, είναι ένα μέρος προγράμματος του ΝΑΤΟ. Τόσο η χωροφυλακή όσο και το Υπουργείο πολιτισμού δεν έδωσαν ποτέ καμία εξήγηση για την ακριβή φύση των έργων αυτών, ενώ το Γενικό Επιτελείο Στρατού αρνήθηκε αρχικά την οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση.

Αργότερα όμως και μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" της 6ης Οκτωβρίου 1977 το Γ.Ε.Σ. παραδέχτηκε πως ο στρατός είχε ξεκινήσει άκρως απόρρητα έργα στη σπηλιά της Πεντέλης! Εν πάση περιπτώσει, μετά από μερικά χρόνια, σταμάτησε η κατασκευή του συστήματος των τούνελ, και οι άνθρωποι της πολεμικής αεροπορίας εγκατέλειψαν την περιοχή.

Το βουνό της Πεντέλης. Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αναφορές από τους εργαζομένους εκεί, για παράξενα φαινόμενα, όπως ΑΤΙΑ κλπ.. Είναι επιβεβαιωμένο ότι διάφοροι εργαζόμενοι, πέθαναν μετά από μερικά χρόνια, όλοι από την ίδια αιτία. Τον Καρκίνο!Μετά από το 1985, η "σπηλιά του Νταβέλη" έγινε πολύ διάσημη στα clubs των νέων, ως σημείο ισχύος. Έχουν συγκεντρώσεις εκεί ακόμα και σήμερα και χρησιμοποιούν τη σπηλιά ως σημείο αυτοσυγκέντρωσης και σκέψης. Ακόμη και μερικές ομάδες Μαύρης Μαγείας, χρησιμοποιούν τη σπηλιά για τελετές. Όλες οι θέσεις γύρω από τη σπηλιά είναι γεμάτες από μαγικά σημάδια.

Αν είναι λοιπόν να ετοιμάσετε κάποια εξερευνητική επιχείρηση, μην την κανονίσετε για κάποια απ' αυτές τις μέρες, αλλά όπως και να έχει, φροντίστε να είστε σωστά εξοπλισμένοι με φακούς, μετρητή ραδιενέργειας (γκάιγκερ), λάμπες φθορίου και κάποια επιθετικά και αμυντικά όπλα της αρεσκείας σας για παν ενδεχόμενο (αρκεί να είναι νόμιμα... αν βέβαια δεν θέλετε να σας πιάσει κάποιο από τα πολλά περίπολα της αστυνομίας), και να μην πάτε μόνοι σας. Φροντίστε να είστε τουλάχιστον τρεις και αυτό για δύο λόγους.

Για λόγους ασφαλείας, αλλά και για να έχετε μάρτυρες για όσα μπορεί πιθανώς να δείτε και να βιώσετε.

Μυστηριώδης εξαφάνιση...λίμνης!

Η Χιλή είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο ως η χώρα των πανύψηλων και απόκρημνων βουνών.Η άγρια ομορφιά τους καθηλώνει τον επισκέπτη,που όλο ανυπομονησία,θέλει να τα ανέβει και να εξερευνήσει κάθε σπιθαμή τους...και αν είναι αρκετά τυχερός μπορει να δει απο κοντά μερικές από τις σπάνιες λίμνες της.Όμως,πριν από λίγο καιρό, ο καταλογος τους μειώθηκε κατα μία καθώς.. η τύχη της αγνοείται!!

Η λίμνη,εκτάσεως 50.000 τ.μ.,βρισκόταν απομονωμένη κοντά σε κάποια κορυφή των νότιων Άνδεων,ενω ταυτόγχρονα αποτελούσε και ένα σημαντικό αξιοθέατο του πάρκου Μπερνάντο Ο'Χίγκιν.Η παρουσία της ήταν απαραίτητη στην περιοχή καθως συγκέντρωνε το νερό από έναν παγετώνα κατα την διαρκεια της θερινής περιόδου.

Έτσι κατα τα τέλη Ιουνίου-και ενώ οι φύλακες του πάρκου περίμεναν να δουν την λίμνη να λάμπει από την ομορφιά των κρυστάλλινων νερών της-το μόνο που αντίκρισαν στην θέση της ήταν ένας αρκετα μεγάλου διαμετρήματος κρατήρας που είχε βάθος ,περίπου, 30 μέτρων!Τα μόνα στοιχεία που μαρτυρούσαν το παρελθον του κρατήρα ήταν μερικά μεγάλα κομμάτια πάγου στον πάτο του.

Φυσικά,σχεδόν αμέσως μετά την δημοσιοποίηση του γεγονότος,η Εθνική Εταιρεία Δασών της χώρας φρόντισε να διεξάγει εκτενείς έρευνες στο σημείο...όπου λίγες μέρες μετά,ένα μικρό ρήγμα εντοπίστηκε στο κέντρο της λίμνης.

Η μόνη θεωρία που έχει προταθεί μέχρι σήμερα έναι,ότι το νερό χάθηκε στο υπέδαφος εξαιτίας κάποιου σεισμού ο οποίος,με την σειρά του,προκάλεσε και το ρήγμα.Ωστόσο,παρα την υψηλή σεισμικότητα της Χιλής,σεισμικές δονήσεις στην περιοχή της άλλοτε λίμνης δεν έχουν καταγραφεί από τον Μάρτιο..

Πηγή: alito.gr

Συνέντευξη - Διονύσης Σιμόπουλος

Παρασκευή 25 Μαΐου 2007. Μια εξαντλητική εβδομάδα είχε φθάσει στο τέλος της. Το μόνο που εκκρεμούσε ήταν η επικείμενη συνάντηση με τον κύριο Διονύση Σιμόπουλο στο Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο. Με μεγάλη χαρά και προσμονή είχε φθάσει η στιγμή να τον επισκεφθώ στο γραφείο του, το οποίο χρόνια τώρα έχει γίνει δεύτερο σπίτι του. Με πλατύ χαμόγελο -όπως πάντα- με υποδέχθηκε, έτοιμος να απαντήσει σε κάθε ερώτησή μου..

1) Ποιά ήταν τα όνειρά σας και πώς καταλήξατε να είστε "πλανητάρχης";

Κάθε άνθρωπος έχει όνειρα για τα οποία κάνει τα πάντα ώστε να τα πραγματοποιήσει. Όλοι μας ονειρευόμαστε ένα δρόμο, μια πορεία που οδηγεί στο όνειρό μας! Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που ο δρόμος αυτός έχει παρεκκλίσεις και εμπόδια, τα οποία δεν προέρχονται από εμάς τους ίδιους, αλλά από εξωγενείς παράγοντες, όπως το κοινωνικό και προσωπικό περιβάλλον μέσα στο οποίο βιώνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να φθάσoυμε στον στόχο μας! Προσωπικά άλλο όραμα και όνειρο είχα και τελικώς άλλο κατέληξα να κάνω. Για εμένα όμως εκείνο που μετράει περισσότερο είναι η διαδρομή, η πορεία και ό,τι εκείνη σου προσφέρει. Αυτό το ταξίδι προς την Ιθάκη είναι γεμάτο εμπειρίες και ομολογώ πως το δικό μου ταξίδι ήταν υπέροχο!

Από μικρός ήθελα να ασχοληθώ με την πολιτική. Αυτό ήταν το όνειρό μου, η επιθυμία μου. Όμως δεν κατάφερα να το πράξω λόγω ποικίλων παραγόντων και καταστάσεων. Αρχικά ήταν η δικτατορία, μια περίοδος που δεν άφηνε περιθώρια για όνειρα καθώς οι καταστάσεις ήταν δύσκολες! Έπειτα, στην περίοδο που ακολούθησε, τα πράγματα ήταν μετέωρα και η καθημερινότητα όπως και οι συνθήκες διαβίωσης δεν επέτρεπαν ένα σίγουρο ξεκίνημα, ώστε να μπορεί κανείς να πλησιάσει με ασφάλεια κάτι που θέλει να κάνει. Έτσι κι εγώ, δεν ήμουν διατεθειμένος να ρισκάρω την ασφάλεια των δικών μου ανθρώπων, της οικογένειάς μου, προβαίνοντας σε κάτι που μπορεί να οδηγούσε κάπου μπορεί και όχι.

Γεγονός είναι ένα όμως, ότι ποτέ δεν έχω μετανιώσει για αυτή την επιλογή μου και για ο,τιδήποτε έγινε στη ζωή μου. Ακόμα και στην Αμερική όταν σπούδαζα μόνος με πολλές δυσκολίες και αντιξοότητες που επέβαλαν σκληρή δουλειά ή ακόμα και μετά που η επιθυμία μου ήταν να ασχοληθώ με τα κοινά κι εγώ αναγκάστηκα να επιλέξω -λόγω των συνθηκών- κάτι άλλο, ακόμα και τότε λοιπόν τίποτα δεν με έκανε να μετανιώσω. Πολλές φορές κάποιος άνθρωπος πρέπει να θυσιάζει τα "θέλω" του για τους ανθρώπους που αγαπά, την οικογένειά του. Κι εγώ έκανα ακριβώς αυτό! Θυσίασα το όνειρό μου που ήταν να ασχοληθώ με την πολιτική, για να εξασφαλίσω την οικογένειά μου. Ο δρόμος όμως που πήρα ήταν υπέροχος και δεν μετανιώνω στιγμή για αυτό.

2) Βλέπουμε έναν άνθρωπο που αγκαλιάζει με πάθος, σεβασμό και αγάπη αυτό που κάνει. Πόσο εύκολο είναι για εσάς να κάνετε τρία πράγματα ταυτοχρόνως: να διευθύνετε, να συγγράφετε και να σκηνοθετείτε; Κάτι τέτοιο επηρεάζει -θετικά ή αρνητικά- τη ζωή σας, την ψυχολογία σας ή ίσως την καθημερινότητά σας;

Τώρα τελευταία δεν σκηνοθετώ όλες τις παραστάσεις εγώ. Υπάρχουν αξιόλογοι συνεργάτες που αναλαμβάνουν και κάποιες φορές βοηθούν στην σκηνοθεσία και συγγραφή των παραστάσεων. Επί τριάντα χρόνια όμως είχα πέντε καπέλα, κάτι που είναι δύσκολο αλλά μπορεί να γίνει. Και πετυχαίνει αν σκεφτεί κανείς πόσα πολλά πράγματα μπορεί να κάνει μέσα σε ένα 24ωρο. Η ημέρα έχει πολλές ώρες οι οποίες είναι αρκετές για να κάνεις αρκετά μαζί. Βέβαια, κάποιες από τις ώρες αυτές είναι "κλεμμένες" από άλλες ασχολίες που ίσως ευχαριστούν κάποιον, όπως για παράδειγμα να είναι με την οικογένειά του, να κάνει κάτι για τον εαυτό του, να διασκεδάσει. Για να καταφέρεις κάτι δεν πρέπει μόνο να δίνεις αλλά και να παίρνεις, να κλέβεις ώρες από κάτι άλλο δηλαδή, ώστε τα πράγματα να μπορούν να εξισορροπούνται. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, εξαναγκάζεσαι να ασχοληθείς με πράγματα τα οποία απαιτούν και τις κατάλληλες προϋποθέσεις. Αν για παράδειγμα δεν υπάρχει ο κατάλληλος προϋπολογισμός και οι κατάλληλοι συνεργάτες, τότε αναγκάζεσαι εσύ να φέρεις εις πέρας κάποια πράγματα. Έτσι κι εγώ χρειάστηκε να συγγράφω και να σκηνοθετώ τις παραστάσεις. Χρόνο βρίσκεις για όλα λοιπόν, αρκεί να το θες. Υπήρξαν περίοδοι που χρειάστηκε να δουλέψω 80 με 85 ώρες την εβδομάδα, που είναι σαν να κάνει κανείς μια δεύτερη δουλειά. Την κούραση όμως αυτή την προσπερνάς όταν αντικρίζεις το αποτέλεσμα των κόπων σου. Ένα αποτέλεσμα ιδανικό, ωραίο και αποδεκτό από εσένα και τους άλλους. Και φυσικά όταν αυτό που κάνεις ή δημιουργείς συμπεριλαμβάνει και την αγάπη και το "ψώνιο" για τη δουλειά σου, τότε δεν μιλάμε πλέον για δουλειά αλλά για χόμπι. Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου, γιατί έχω κάνει το χόμπι μου εργασία ή και το αντίστροφο. Το ίδιο επισημαίνω και στους ανθρώπους γύρω μου, όπως και στα παιδιά μου: να διαλέξουν να κάνουν στη ζωή τους κάτι που τους ευχαριστεί και το αγαπούν, γιατί η ζωή είναι μικρή και αν είναι να σηκώνεται κάποιος το πρωί και να γκρινιάζει για αυτό που κάνει, τότε καλύτερα να μην το κάνει καθόλου. Το ζήτημα λοιπόν είναι να βρει κανείς κάτι που αγαπά πολύ και τον εξιτάρει και σταδιακά να το κάνει δουλειά του.

3) Πόσο εύκολο είναι για έναν απλό καθημερινό άνθρωπο να αντιληφθεί τον μαγικό κόσμο της αστρονομίας ή έστω να τον προσεγγίσει ελάχιστα;

Θεωρώ πως αυτό που όλοι αποκαλούμε "σύμπαν" είναι κάτι μαγικό και κατανοήσιμο και αυτό είναι και το πιο παράξενο όπως έλεγε και ο Αϊνστάιν. Όλοι μπορούν να αντιληφθούν τον κόσμο αυτό. Φταίμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τα ζητήματα αυτά, αν δεν είμαστε σε θέση να μεταδώσουμε τη γνώση και την πληροφορία στον κόσμο ώστε να την κατανοήσει. Στον ίδιο βαθμό φταίμε αν πλάθουμε ανθρώπους που πιστεύουν πως ο χώρος αυτός είναι ακατανόητος, ενώ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Προσωπικά έχω δεχθεί παρατηρήσεις από πολλούς του χώρου μου σχετικά με το ότι δεν πρέπει να εξηγώ κάτι με απλό τρόπο και να γίνομαι τόσο κατανοητός με τη δικαιολογία ότι θα πει ο κόσμος "Ε, αφού τα κατάλαβα ακόμα κι εγώ αυτά που είπε, τότε φαντάζομαι για πόσο απλά ζητήματα μιλάμε! Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο!". Λάθος! Είναι υποχρέωση και δικιά μου και πολλών του χώρου μου, όχι μόνο να δείχνουμε στον κόσμο ότι μπορεί να κατανοήσει το σύμπαν, αλλά και να το αγαπήσει. Οφείλουμε να του μιλάμε απλά και κατανοητά, γιατί η μετάδοση της πληροφορίας και της γνώσης δεν αφορά έναν ή δυο ανθρώπους μόνο, αλλά όλους! Όλα αυτά τα βλέπουμε και σε απλά καθημερινά ζητήματα. Για παράδειγμα, δεν ευθύνονται τα μαθηματικά ή η φυσική για το αν ένας μαθητής τα μισεί και τα απεχθάνεται. Είναι ενδιαφέροντα μαθήματα και ο μόνος που θα ευθυνόταν για κάτι τέτοιο είναι ο ίδιος ο καθηγητής που τα διδάσκει και που δεν μπορεί να τα κάνει κατανοητά στους μαθητές του ή να τους κάνει να τα αγαπήσουν.

Τα τελευταία χρόνια η ζωή μου είναι γεμάτη με τέτοια παραδείγματα, όπου ο κόσμος δείχνει να κατανοεί αυτό που του παρουσιάζουμε ή του λέμε. Τέτοια παραδείγματα εμένα με ανεβάζουν στον 7ο ουρανό. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν κύριο που επισκέφθηκε κάποτε το Πλανητάριο και ήρθε να με βρει για να μου πει το εξής: "Θέλω να σας χαιρετήσω και να σας ευχαριστήσω. Εγώ είμαι του Δημοτικού, γεωργός στο επάγγελμα, μένω σε ένα χωριό έξω από το Αγρίνιο, αλλά κάθε φορά που διαβάζω τα άρθρα σας τα κατανοώ πλήρως". Όταν ακούς τέτοια λόγια λοιπόν, αμέσως λες χαλάλι τα ξενύχτια, η κούραση, ο κόπος, γιατί πραγματικά έπιασες τον σφυγμό ενός ανθρώπου. Κάθε χρόνο έχουμε σχεδόν 400.000 επισκέπτες στο Πλανητάριο. Εάν ο ένας στους 1000 μιλήσει σαν αυτόν τον άνθρωπο από το Αγρίνιο και νιώσει το ίδιο, τότε εγώ θεωρώ τον εαυτό μου επιτυχημένο.

Δουλειά μας και υποχρέωσή μας είναι η διάχυση της πληροφορίας και της επιστήμης. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα σε ένα κτίριο μόνο, αν και το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Για να μάθει όμως κάτι κάποιος πρέπει να έρθει εδώ, να επισκεφθεί το Πλανητάριο. Δεν μπορούμε και δεν επιτρέπεται να κλείσουμε τη γνώση και την πληροφορία σε ένα κτίριο μόνο, οπότε στρεφόμαστε και προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πληροφορούμε και μεταδίδουμε γνώση επομένως, είτε μέσω της τηλεόρασης, είτε μέσω του ραδιοφώνου, είτε μέσω των έντυπων μέσων ενημέρωσης. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο να γίνεται συνεχώς, γι' αυτό και συχνά δημοσιεύονται άρθρα ή συμμετέχουμε σε εκπομπές στην τηλεόραση, ώστε η πληροφορία να φθάσει σε πολύ κόσμο και όχι μόνο σε αυτούς που επισκέπτονται το Πλανητάριο. Μια εκπομπή στην τηλεόραση, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αγγίζει τα χαμηλότερα όρια τηλεθέασης (τουλάχιστον 140.000 άνθρωποι δηλαδή), εμάς μας είναι αρκετό, διότι σε τρεις τέτοιες εκπομπές συγκεντρώνουμε τον αριθμό των ανθρώπων που επισκέπτονται το Πλανητάριο σε ένα χρόνο!

Όλα λοιπόν είναι θέμα αγάπης για τη δουλειά σου. Αυτή η αγάπη προσωπικά με κάνει εμένα να θέλω να μεταδίδω και στους άλλους όσα γνωρίζω και όχι απλά αυτό, αλλά να τα κάνω και κατανοητά. Θα μπορούσα ας πούμε να έρχομαι εδώ στις 12, να κάθομαι 4 με 5 ώρες, να κάνω τα βασικά της ημέρας και έπειτα να φεύγω για το σπίτι μου. Δεν είναι έτσι όμως! Πρέπει να είσαι "ψώνιο" και παθιασμένος με αυτό που κάνεις. Είμαι ευτυχισμένος και ικανοποιημένος λοιπόν, όταν βλέπω ανθρώπους σαν τον κύριο από το Αγρίνιο. Μου αρκεί να νιώθω πως αυτό που αγαπώ μπορεί να το αγαπήσει και κάποιος άλλος και κάνω τα πάντα για να συμβεί κάτι τέτοιο.

4) Λίγους μήνες πριν παρουσιάσατε για πρώτη φορά στο Ψηφιακό Πλανητάριο την παράσταση "Μαύρες Τρύπες στο Διάστημα" διάρκειας 40 λεπτών. Τι σας έκανε να δημιουργήσετε και να παρουσιάσετε στον κόσμο τη θεαματική αυτή παράσταση; Τι είναι οι μαύρες τρύπες και ποιά η θεωρία που επικρατεί γύρω από το ζήτημα αυτό;

Η παράσταση "Μαύρες Τρύπες στο Διάστημα" ήταν η πιο δύσκολη που παρουσιάστηκε ποτέ στο Πλανητάριο. Είχαμε όμως την ευκαιρία να μετατρέψουμε το υλικό των εξισώσεων του Αϊνστάιν που αναφέρονται στον χωροχρόνο και στις διάφορες συνθήκες που επικρατούν γύρω από μια μαύρη τρύπα. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε -με χρηματοδότηση της NASA- από το Πανεπιστήμιο του Illinois, όπου μέσω υπερ-υπολογιστών απέδωσαν αυτές τις εξισώσεις σε εικόνες. Κάτι τέτοιο έγινε για πρώτη φορά! Ήταν μια παράσταση που απαιτούσε πολλά χρήματα. Έτσι, για πρώτη φορά, μπορέσαμε να οπτικοποιήσουμε ένα τόσο δύσκολο θέμα που είναι οι μαύρες τρύπες.

Μια μαύρη τρύπα είναι το λείψανο, αυτό που απομένει έπειτα από μια αστρική έκρηξη. Στο τέλος της ζωής τους τα άστρα εκρήγνυνται, διασπώνται και συγχρόνως ο πυρήνας τους συμπιέζεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να περιοριστεί η μάζα των υλικών του σε ένα σημείο, σε ένα χωροχρονικό σημείο όπως το αποκαλούμε και αυτό ακριβώς το σημείο είναι η μαύρη τρύπα. Το μόνο πράγμα που μπορούμε να δούμε έπειτα από μια τέτοια έκρηξη είναι τα υλικά που απορροφώνται από ένα τέτοιο αντικείμενο (μια μαύρη τρύπα δηλαδή). Καθώς αυτά τα υλικά απορροφώνται, εκπέμπονται στο διάστημα μεγάλες ποσότητες ακτινών Χ και Γ τις οποίες συλλαμβάνουν τα διάφορα όργανά μας και έτσι μπορούμε να εκτιμήσουμε που βρίσκεται μια μαύρη τρύπα, από πόσα υλικά αποτελείται, πράγματα δηλαδή που δεν μπορούμε να δούμε με τα τηλεσκόπιά μας και αυτό γιατί μια μαύρη τρύπα έχει τόσο μεγάλη βαρυτική δύναμη, ώστε ακόμα και το φως να μην μπορεί να δραπετεύσει από εκεί. Ένας πύραυλος για παράδειγμα, θα ήταν αδύνατο να πλησιάσει, καθώς για να ξεφύγει από τη βαρυτική δύναμη της μαύρης τρύπας θα έπρεπε να αναπτύξει ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη του φωτός, κάτι εντελώς αδύνατο φυσικά. Ακριβώς επειδή ούτε το φως μπορεί να δραπετεύσει από μια μαύρη τρύπα, για αυτό την αποκαλούμε "μαύρη", διότι δεν μπορούμε να δούμε τίποτα. Κάτι που δεν βλέπουμε το χαρακτηρίζουμε "μαύρο". Βλέπουμε όμως τα αποτελέσματα της ρουφήχτρας. Είναι μια τρύπα η οποία απομυζά από το γύρω περιβάλλον τα υλικά και καθώς κάποια από αυτά ξεφεύγουν και δεν εισχωρούν στη μαύρη τρύπα εκπέμπουν αυτές τις μεγάλες ποσότητες ακτινών Χ και Γ τις οποίες εμείς βλέπουμε. Παρατηρούμε δηλαδή αυτά που ξεφεύγουν, που ξεβράζει μια ρουφήχτρα.

Το να εξηγήσεις λοιπόν μέσα σε 40 λεπτά αυτό που περιέγραψα μόλις τώρα προφορικά και μάλιστα να το εξηγήσεις με οπτικοακουστικό υλικό είναι σαφώς πολύ δύσκολο! Οι επεξηγήσεις όμως, οι εικόνες και οι πληροφορίες που προβάλλονται μέσα στα 4ο αυτά λεπτά της παράστασης είναι αρκετές και κατανοητές, ώστε να μπορέσει ο καθένας να αντιληφθεί τι είναι και πως λειτουργούν οι μαύρες τρύπες. Ακόμα και το 5% των πληροφοριών που μεταδίδονται μέσω μιας παράστασης να μπορούσε να απορροφήσει κάποιος, τότε ακόμα και αυτό θα δήλωνε επιτυχία για εμάς. Πάντοτε στόχος μας είναι το 5% και μέσα από μια παράσταση μπορεί κανείς να κατανοήσει το φαινόμενο που παρουσιάζεται.

5) Θα μπορούσε μια μαύρη τρύπα να "ρουφήξει" τον πλανήτη μας;

Φυσικά και θα μπορούσε αν όμως ήταν πολύ κοντά. Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση όμως διότι για να δημιουργηθεί μια μαύρη τρύπα πρέπει να υπάρχει ένα άστρο το οποίο φθάνει ή πρόκειται σύντομα να φθάσει στο τέλος της ζωής του (η ζωή ενός άστρου κρατά περίπου 9.000.000 χρόνια) και επιπλέον να διαθέτει 30 φορές τα υλικά του ήλιου ώστε να μπορεί να εκραγεί. Η ζωή του ήλιου διαρκεί περίπου 12.000.000.000 χρόνια, οπότε καταλαβαίνουμε πόσο μικρή είναι η ζωή ενός άστρου. Τα γιγάντια άστρα σπαταλούν πολύ πιο γρήγορα τα υλικά τους σε σχέση με τα μικρότερα. Τέτοια άστρα πρέπει να έχουν 30 φορές τα υλικά του ήλιου για να εκραγούν. Το μόνο κοντινότερο σε εμάς άστρο που θα μπορούσε να προκαλέσει πιθανόν μια μαύρη τρύπα έπειτα από έκρηξη, ανήκει στον αστερισμό του Ωρίωνα που απέχει 500 έτη φωτός από εμάς. Καταλαβαίνουμε λοιπόν για τι χρονικά δεδομένα και πιθανότητες μιλάμε! Υπάρχει ένα άλλο άστρο όμως γιγαντιαίο με υλικά 150 φορές τα υλικά του ήλιου. Πρόκειται για ένα από τα πιο γιγαντιαία άστρα του πλανήτη μας στον Νότιο Αστερισμό (6.000 έτη φωτός από εμάς) το οποίο πρόκειται να εκραγεί αλλά είναι αδύνατο να μας επηρεάσει. Ακόμα και από αυτή την απόσταση όμως, όταν εκραγεί το άστρο αυτό, τα μέρη της γης από τα οποία είναι ορατό -γιατί εμείς δεν το βλέπουμε από εδώ- όπως η Αφρική, η Νότια Αμερική κλπ., τότε θα μπορεί κανείς στις περιοχές αυτές να διαβάζει εφημερίδα το βράδυ. Τόση πολλή θα είναι η λάμψη του! Αυτό θα γίνει σίγουρα. Ο πυρήνας του θα γίνει δηλαδή μαύρη τρύπα, αλλά μιλάμε για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια μετά. Οπότε δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να μας επηρεάσει μια μαύρη τρύπα. Για να συνέβαινε αυτό θα έπρεπε η απόστασή του μες στο διάστημα να ήταν κοντινή σε εμάς.

6) Στην 26η Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2006 στην Πράγα, τα μέλη του συνεδρίου, αντί να δεχτούν την εισήγηση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος θα έπρεπε χονδρικά να θεωρούνται όλα τα σφαιρικά αντικείμενα που περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο, υπερψήφισαν ένα εναλλακτικό σχέδιο που είχε στηριχθεί και από τους πλανητολόγους. Βάσει αυτού του σχεδίου, πλανήτες θεωρούνται μόνο οι 8 από τους 9 μέχρι σήμερα γνωστούς, ενώ η Δήμητρα, ο Πλούτωνας, το σώμα 2003 UB313 και τα υπόλοιπα Υπερποσειδώνεια Αντικείμενα θα αναφέρονται ως νάνοι πλανήτες. Εσείς συμφωνείτε με αυτό και τι έχετε να παρατηρήσετε πάνω στο θέμα; Θα μπορούσε ένα τέτοιο σχέδιο να γίνει δεκτό από τους αστρονόμους;

Τα τελευταία 10 με 15 χρόνια έχουμε σαφώς καλύτερα τηλεσκόπια τα οποία μας επιτρέπουν να δούμε και να ανακαλύψουμε μεγάλα και περισσότερα αντικείμενα στο ηλιακό μας σύστημα. Πριν από 2 χρόνια για παράδειγμα, ανακαλύψαμε έναν πλανήτη ή αστεροειδή, ο οποίος ήταν μεγαλύτερος από τον Πλούτωνα. Οπότε θα έπρεπε και αυτόν που είναι μεγαλύτερος από τον Πλούτωνα να τον θεωρούμε πλανήτη (όπως και τον Πλούτωνα με 2.500 διάμετρο που τον θεωρούσαμε πλανήτη). Υπολογίζουμε ότι υπάρχουν σε αυτή τη ζώνη -πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα- γύρω στα 70.000 αντικείμενα τα οποία περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο (Ζώνη του Κόιπερ) εκ των οποίων μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες ακόμα, θα έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από του Πλούτωνα. Και από τη στιγμή που ανακαλύψαμε τον Πλούτωνα το 1930, θα έφθανε ένα χρονικό σημείο λογικά που θα ανακαλύπταμε και άλλους πλανήτες και μάλιστα πολύ μεγαλύτερους από εκείνον. Θα είχαμε λοιπόν δεκάδες πλανήτες με παρόμοια με του Πλούτωνα χαρακτηριστικά. Άρα και αυτός δεν ήταν στην πραγματικότητα πλανήτης. Με την έννοια που δόθηκε τον Αύγουστο του 2006, δεν ήταν παρά ένας Υπερποσειδώνειος Αστεροειδής. Επομένως, ήταν αναγκαίο να διαχωριστούν τα αστεροειδή αυτά μεταξύ τους και αυτό συνέβη πράγματι τον Αύγουστο του 2006 στην 26η Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης στην Πράγα.

Για να είναι ένα αντικείμενο πλανήτης, θα πρέπει να είναι το μεγαλύτερο αντικείμενο από οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο υπάρχει στην περιοχή του, να μην είναι δορυφόρος κάποιου άλλου πλανήτη (να περιφέρεται δηλαδή γύρω από τον ήλιο, αλλά όχι γύρω από άλλο πλανήτη) και υπό αυτές τις έννοιες ο Πλούτωνας δεν θεωρείται πλανήτης με 2.500 διάμετρο, ενώ ο Γανυμήδης που είναι ο μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος και με διπλάσιο μέγεθος δεν θεωρούνταν πλανήτης αλλά απλός δορυφόρος. Το ίδιο ισχύει και με άλλα αντικείμενα που είναι σαφώς μεγαλύτερα του Πλούτωνα. Που σταματάμε λοιπόν; Το μέγεθος δεν αποτελεί το μόνο στοιχείο για να θεωρηθεί κάποιο αντικείμενο πλανήτης. Πρέπει λοιπόν ο πλανήτης όπως προείπαμε να πληροί κάποιες προϋποθέσεις, όπως το να είναι το μεγαλύτερο αντικείμενο της περιοχής του και να μην είναι δορυφόρος άλλου πλανήτη. Στην περίπτωση του Πλούτωνα πράγματι δεν ίσχυαν οι προϋποθέσεις αυτές, γιατί δεν αποτελεί το μεγαλύτερο πλανήτη της περιοχής του! Αντίθετα ο Δίας είναι το μεγαλύτερο από τα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω του. Έτσι λοιπόν, φτιάξαμε μια δεύτερη κατηγορία πλανητών τους οποίους και ονομάσαμε "νάνους πλανήτες" και σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν πλέον όλοι οι πλανήτες που διαχωρίσαμε πιο πάνω βάσει προϋποθέσεων, αν και σε πρώτη φάση έχουμε τον Πλούτωνα, τη Δήμητρα (που είναι ο μεγαλύτερος αστεροειδής στη ζώνη των αστεροειδών ανάμεσα στις περιοχές του Άρη και του Δία) και ο καινούριος που βρέθηκε, η Έρις. Αυτοί θεωρούνται πια νάνοι πλανήτες καθώς και όλοι οι πλανήτες αντίστοιχα που έχουν σφαιρικό σχήμα και διάμετρο άνω των 900 χλμ. Άρα οι πλανήτες είναι μόνο 8 μέχρι και τον Ποσειδώνα. Βέβαια υπάρχουν κάποιοι που αντιδρούν σε αυτή την "τροποποίηση" και κίνηση εξαιτίας της παράδοσης που ακολουθούσαμε έως τώρα να θεωρούμε τον Πλούτωνα πλανήτη.

7) Το 1929 ο Edwin Hubble απέδειξε ότι το σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς, κάτι που άλλαξε ριζικά την αντίληψή μας για το σύμπαν. Οι σύγχρονοι αστροφυσικοί συμφωνούν ότι όλα άρχισαν με τη Μεγάλη Έκρηξη και έκτοτε το σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς. Υπάρχει λοιπόν τέλος στην εξάπλωσή του; Θα μπορούσε κάτι τέτοιο να έχει επιπτώσεις;

Δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει τέλος στην εξάπλωση του σύμπαντος. Εδώ και 10 σχεδόν χρόνια έχουμε ανακαλύψει ότι όχι μόνο παρατηρείται διαστολή του σύμπαντος (δηλαδή ότι ο χώρος ανάμεσα στους γαλαξίες ξεχειλώνει και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απομακρύνονται οι γαλαξίες ο ένας από τον άλλο. Και μάλιστα όσο πιο μακριά τόσο πιο γρήγορα απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο.), αλλά και ότι είναι ιδιαίτερα γρήγορη αυτή η διαστολή. Από την εποχή του Hubble γνωρίζουμε ότι το σύμπαν διαστέλλεται επειδή κάποτε ήταν όλα συμπυκνωμένα σε ένα μαθηματικό σημείο και με κάποιο τρόπο έγινε η Μεγάλη Έκρηξη που οδήγησε στη διαστολή του σύμπαντος. Θεωρούσαμε όμως ότι λόγω της μάζας που υπάρχει στο σύμπαν η διαστολή αυτή ελαττώνεται στο χρόνο. Πρόκειται για λάθος θεωρία όμως, διότι μιλάμε για μια διαστολή που δεν θα σταματήσει, γιατί αυτό που ανακαλύψαμε ήταν ότι δεν επιβραδύνεται, αλλά αντίθετα επιταχύνεται! Αυτό μας εξέπληξε και συμβαίνει (βάσει ενδείξεων μόνο) διότι μάλλον υπάρχει μια αντιβαρυντική δύναμη την οποία παλιότερα ο Αϊνστάιν είχε ονομάσει κοσμολογική σταθερά, αλλά από τι αποτελείται και τι είναι δεν γνωρίζουμε. Σήμερα, η επιστήμη την αποκαλεί σκοτεινή ενέργεια (διότι δεν τη βλέπουμε), όπως υπάρχει και σκοτεινή ύλη που και αυτή δεν ξέρουμε από τι αποτελείται. Αποτέλεσμα αυτής της επιταχυνόμενης διαστολής είναι ότι σε κάποιο χρονικό διάστημα οι γαλαξίες θα έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ από εμάς, ώστε σε μερικά τρισεκατομμύρια χρόνια θα βλέπουμε μόνο την τοπική μας ομάδα. Δεν θα βλέπουμε όλους τους γαλαξίες και άρα ούτε τη διαστολή αυτή. Επομένως, αν ο Hubble προσπαθούσε να δει τη διαστολή αυτή στη χρονική περίοδο που μιλάμε, θα ήταν αδύνατο να δει το ο,τιδήποτε!

Γεγονός είναι ένα: ότι η διαστολή αυτή θα συνεχίζεται είτε εμείς τη βλέπουμε είτε όχι και καθώς θα συνεχίζεται, όλα τα άστρα και τα υλικά τους θα έχουν απορροφηθεί από μαύρες τρύπες, οι οποίες φυσικά θα έχουν εξατμιστεί (σύμφωνα με τη θεωρία του Στίβεν Χόπκινς που υποστηρίζει ότι οι μαύρες τρύπες εξατμίζονται) και τελικά θα φθάσει μια χρονική στιγμή που τα πάντα θα είναι στάχτη. Δεν θα υπάρχει δηλαδή ενέργεια, εκτός από τη σκοτεινή ενέργεια που θα συνεχίσει να διαστέλλει το σύμπαν και τίποτε άλλο. Το παράξενο της υπόθεσης είναι ότι με όλες αυτές τις ανακαλύψεις που έχουν γίνει, αλλά και με όλα τα άστρα, τους γαλαξίες και τους πλανήτες που έχουμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε σήμερα, να τα δούμε και να τα μελετήσουμε, βλέπουμε ότι όλα αυτά αποτελούν ΜΟΝΟ το 4% των συστατικών του σύμπαντος (και φυσικά δεν τα γνωρίζουμε και όλα!), το 23% αποτελείται από σκοτεινή ύλη και το 73% από σκοτεινή ενέργεια. Από τα συνολικά συστατικά του σύμπαντος δηλαδή, εμείς γνωρίζουμε και μπορούμε να δούμε μόνο το 4%! Για αυτό το λόγο, δεν τα ξέρουμε όλα. Παρ' όλο λοιπόν που τα τελευταία 50 χρόνια οι γνώσεις μας για το σύμπαν έχουν πολλαπλασιαστεί κατά 1,2 δισεκατομμύρια φορές, στην ουσία δεν ξέρουμε ΤΙΠΟΤΑ!

8) Στις 18 Ιανουαρίου 2005 το Ελληνικό Κοινοβούλιο επικύρωσε τη συμφωνία σύνδεσης της Ελλάδος με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (European Space Agency - ESA) και έκτοτε η χώρα μας κατέστη πλήρες μέλος της ESA. Σαν χώρα λοιπόν έχουμε οφέλη από αυτή τη σύνδεση; Γενικώς η Ελλάδα θα λέγαμε πως έχει κάτι σημαντικό να επιδείξει στον τομέα αυτό;

Πράγματι, στις 18 Ιανουαρίου 2005 η Ελλάδα κατέστη πλήρες μέλος της ESA με την επικύρωση αυτής της συμφωνίας. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχουμε με συνδρομή! Πληρώνουμε δηλαδή κάθε χρόνο μια συνδρομή και αυτό ισχύει για κάθε μέλος ενός ερευνητικού οργανισμού. Το καλό αυτής της συνδρομής είναι ότι εισπράττουμε θετικά πράγματα από όλους αυτούς τους ερευνητικούς οργανισμούς με τη μορφή συμβολαίων είτε ερευνητικών είτε της βιομηχανίας, αν έχουμε τη δυνατότητα να απορροφήσουμε τέτοιου είδους προγράμματα. Και σε τελική ανάλυση αν δούμε τι δίνουμε και τι παίρνουμε, σίγουρα αυτά που κερδίζουμε είναι περισσότερα και πιο σημαντικά. Μάλιστα, μέλη της ESA έπρεπε να είχαμε γίνει πολύ νωρίτερα! Αξίζει να αναφέρω εδώ ότι πρόσφατα υπήρξε το ενδεχόμενο να χάσουμε ένα οικόπεδο που είχαμε στο διάστημα για την τοποθέτηση τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου, τη στιγμή που οι Τούρκοι είχαν ήδη τρεις. Η δύναμη ενός τέτοιου δορυφόρου είναι τεράστια και ίσως να τη χάναμε! Το κόστος θα ήταν πάρα πολύ μικρό σε σχέση με τα οφέλη που θα είχαμε. Έπρεπε να τοποθετήσουμε δορυφόρο, διότι αν δεν το κάναμε τότε θα χάναμε το μέρος που μας ανήκε. Έχουμε λοιπόν οφέλη και μάλιστα πολλαπλάσια από τέτοιου είδους συμμετοχές και συνδρομές και είναι άσχημο να βλέπουμε πως η Ελλάδα δαπανά μόνο το 0,5% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος για έρευνα. Είμαστε οι τελευταίοι της Ευρώπης! Ωστόσο, υπάρχουν ερευνητικά εργαστήρια και άξιοι ερευνητές τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας μας σε ευρωπαϊκά ερευνητικά κέντρα και σε πανεπιστημιακά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο. Έχουμε καλούς επιστήμονες και πολλές δυνατότητες και φυσικά μπορούμε και να απορροφήσουμε χρήματα μέσω ευκαιριών και δυνατοτήτων. Αν όλα αυτά τα πιστέψουμε και τα δουλέψουμε και αν δεν αφήνουμε ευκαιρίες να χάνονται, τότε μόνο οφέλη και τίποτε άλλο μπορούμε να έχουμε. Τόσο οφέλη πνευματικά όσο και οικονομικά που μπορούν να ενισχύσουν τη γνώση, τα πανεπιστήμια, τα ερευνητικά μας κέντρα.

9) Τι θεωρείτε εσείς ως πιο σημαντικό και απαραίτητο ίσως, να προβληθεί στον κόσμο αυτή τη στιγμή και πώς θα μπορούσε κάτι τέτοιο να γίνει; Γενικώς θεωρείτε πως η πληροφόρηση του κόσμου γύρω από ποικίλα ζητήματα (κοινωνικά, πολιτικά, πνευματικά, ενημερωτικά, επιστημονικά) είναι επαρκής ή ελλιπής;

Αυτό που πρέπει να προβληθεί στον κόσμο είναι καινούρια μοντέλα, νέα πρότυπα. Όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κυρίως η τηλεόραση που έχει σαφώς μεγαλύτερη ισχύ ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά, προβάλλουν ως μοντέλο-πρότυπο το εύκολο χρήμα. Πώς θα μπορούσε κανείς να γίνει επιτυχημένος μέσα σε ένα βράδυ κερδίζοντας πολλά χρήματα, είτε γίνει τραγουδιστής, είτε ηθοποιός, είτε αθλητής. Αυτά τα μοντέλα αποτελούν στρέβλωση της πραγματικότητας και των στόχων μιας κοινωνίας. Η γνώση και η πληροφορία είναι δύναμη και αυτό θα πρέπει να προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Η Ελλάδα για παράδειγμα ακόμα παραμένει χαμηλά σε ποσοστό πρόσβασης στο ίντερνετ. Δεν υπάρχει γνώση, δεν υπάρχει ενημέρωση γύρω από τέτοια θέματα. Η διάχυση της γνώσης και της πληροφορίας έπρεπε να αποτελεί κύριο στόχο όλων. Είναι δύναμη, μα ο νέος δεν μπορεί να το αντιληφθεί.

Πριν από 32 χρόνια, ο Κώστας Καββαθάς που εκδίδει το περιοδικό "4 Τροχοί" και εγώ, δημιουργήσαμε ένα περιοδικό με την ονομασία "Αναλόγιο". Στο περιοδικό αυτό υπήρχαν επιστημονικά θέματα με μια δόση επιστημονικής φαντασίας, ώστε να είναι πιο ελκυστικό στον αναγνώστη. Κράτησε μόνο 9 μήνες εν αντιθέσει με τον όγκο και την επιτυχία των περιοδικών που κυκλοφορούν σήμερα και φθάνουν τα 12 στον αριθμό και ίσως και περισσότερα. Τότε υπήρχε μόνο ένα και μάλιστα δεν ερχόταν αντιμέτωπο με άλλα ώστε να υπάρχει ανταγωνισμός. Και όμως πέθανε! Οπότε αναμφίβολα κάτι έχει αλλάξει σήμερα και η γνώση σε θέματα επιστήμης και τεχνολογίας προχωρά με γρήγορους ρυθμούς. Η πληροφόρηση υπάρχει και μεταδίδεται και μάλιστα πολύ γρήγορα εν αντιθέσει με τα χρόνια εκείνα. Αν ο κόσμος δεν ενδιαφερόταν να μάθει, να πληροφορηθεί, τότε δεν θα υπήρχαν όλα αυτά τα έντυπα.

10) Πρόσφατα μεταδόθηκε η είδηση ότι βρέθηκε ο δίδυμος πλανήτης της γης. Κατά πόσο κάτι τέτοιο αληθεύει και τι συνεπάγεται μια τέτοια ανακάλυψη;

Πράγματι βρέθηκε ένας πλανήτης εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ο οποίος παρουσιάζει ομοιότητες με τον δικό μας. Τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλυφθεί περίπου 215 πλανήτες γύρω από άλλα άστρα. Εμείς μπορούμε να δούμε και να παρατηρήσουμε μόνο τους πιο μεγάλους από αυτούς, γιατί μας είναι αδύνατο -λόγω των μεγάλων αποστάσεων- να φωτογραφήσουμε αυτούς και την ατμόσφαιρά τους! Αυτό που μπορούμε λοιπόν να δούμε είναι η επίδρασή τους πάνω στο κεντρικό τους άστρο και μέσω αυτής μπορούμε να εκτιμήσουμε την απόσταση του πλανήτη από το άστρο, τα υλικά του, τη μάζα του, το μέγεθός του. Αυτοί οι πλανήτες πολλές φορές είναι γιγάντιοι και όχι σπάνια μεγαλύτεροι (πολλαπλάσιας μάζας δηλαδή) από το Δία! Όταν παρατηρούμε ένα άστρο να κουνιέται με περιοδικότητα τότε σίγουρα υπάρχει ένας αόρατος πλανήτης-συνοδός που με τη βαρυτική του δύναμη το τραβάει.

Ο δίδυμος πλανήτης που βρέθηκε κινείται γύρω από ένα άστρο που λέγεται Gliese 581, όχι και τόσο λαμπερό όπως ο ήλιος και που απέχει από εμάς 20 1/2 έτη (20 χρόνια και έξι μήνες) φωτός. Γύρω από το άστρο αυτό κινούνται 3 πλανήτες ο ένας εκ των οποίων είναι μικρός (συγκριτικά: η μάζα του είναι 5 φορές η μάζα του Δία και η διάμετρός του 1,5 φορές η διάμετρος του Δία) και έχει στερεή επιφάνεια εν αντιθέσει με άλλους που έχουν αέρια επιφάνεια. Βρίσκεται σε κατοικήσιμη περιοχή, κάτι που σημαίνει πως αν υπάρχει νερό -δυνητικά πάντα!- τότε θα είναι σε υγρή μορφή (0-100 βαθμούς). Οπότε, συγκεντρώνοντας αυτά τα στοιχεία και σκεπτόμενοι οι δημοσιογράφοι ότι δυνητικά υπάρχει νερό στον πλανήτη αυτό, ότι η θερμοκρασία θα κυμαίνεται γύρω στους 40 βαθμούς, ότι αν υπάρχει νερό τότε υπάρχει και ζωή και τέλος ότι διαθέτει στερεή επιφάνεια, έσπευσαν να δηλώσουν ότι βρέθηκε η 2η γη. Είπαν επίσης ότι βρίσκεται στη γειτονιά μας. Μα μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι τα διαστημόπλοια χρειάζονται 450.000 χρόνια σχεδόν για να φθάσουν σε αυτόν, τότε καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για ζητήματα που μεγαλοποιούνται και για τα οποία θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί.

11) Υπάρχει κατά τη γνώμη σας και βάσει όσων γνωρίζετε ζωή πέρα από τον πλανήτη μας; Καθημερινά ακούγονται ποικίλες θεωρίες και πολλές φορές ο κόσμος μοιάζει να θέλει να πιστέψει στην ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών. Κατά πόσο έχουν βάση όλα αυτά;

Δεν υπάρχει απόδειξη ή έστω ένδειξη για κάτι τέτοιο. Ωστόσο η αστροφυσική μας οδηγεί χρόνια τώρα σε κάποια συμπεράσματα. Από τα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άστρα, γαλαξίες και πλανήτες που υπάρχουν στο διάστημα, μόνο σε ένα τυγχάνει να υπάρχει ζωή; Φυσικά και όχι! Δεν είμαστε μόνοι κατά τη γνώμη μου, αλλά οι αποστάσεις είναι τόσο μεγάλες που μια επικοινωνία με εξωγήινους πολιτισμούς θα ήταν αδύνατη.

Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ζωή και ότι στέλνουμε ένα μήνυμα, τότε το μήνυμα αυτό θα έκανε 2.000 χρόνια να φθάσει εκεί με ταχύτητα φωτός (300.000 χλμ./δευτερόλεπτο). Ούτε διαστημόπλοιο δεν μπορεί να αγγίξει τέτοια ταχύτητα ώστε να μεταφέρει ένα τέτοιο μήνυμα. Αλλά ας υποθέσουμε πως το μήνυμα φθάνει σε έναν εξωγήινο πολιτισμό, ο οποίος επιθυμεί να μας απαντήσει. Τότε θα χρειάζονταν άλλα 2.000 χρόνια για να επιστρέψει το μήνυμά τους σε εμάς. 4.000 χρόνια λοιπόν για έναν απλό χαιρετισμό!

Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να πιστεύουν πως η τεχνολογία μας είναι νηπιακή. Δεν αμφιβάλει κανείς για αυτό. Ας δεχτούμε όμως πως υπάρχει εξωγήινος πολιτισμός και πως η δικιά μας τεχνολογία είναι όντως νηπιακή. Τότε ζώντας εκατομμύρια χρόνια πιο μπροστά από εμάς και άρα διαθέτοντας πολύ πιο εξελιγμένες τεχνολογίες από τις δικές μας, σίγουρα θα είχαν φθάσει στο επίπεδο της "μαγικής" τεχνολογίας. Όχι μόνο θα μπορούσαν να αγγίξουν τις ασύλληπτες ταχύτητες που αναφέραμε, αλλά θα ήταν και σε θέση να πάρουν ανθρώπινη μορφή!

Περισσότερο λοιπόν αποδέχομαι ή πιστεύω ή θεωρώ ότι υπάρχουν εξωγήινοι ανάμεσά μας και μας περιπαίζουν, παρά ότι έρχονται σε εμάς με ιπτάμενους δίσκους. Εμείς ασχολούμαστε χρόνια και παρατηρούμε το διάστημα και όλα αυτά τα ζητήματα και έναν εξωγήινο δεν έχουμε δει! Και κάποιοι άλλοι, απλοί πολίτες, δηλώνουν πως όχι απλά είδαν εξωγήινους, αλλά ότι επικοινωνούν και μαζί τους! Αυτά είναι γελοιότητες και χαζομάρες και είναι συνέπεια της ελλιπούς γνώσης. Παρόμοια αντίληψη έχω και για θέματα που στρέφονται γύρω από την αστρολογία. Μα είναι δυνατόν να επηρεάζεται το μέλλον σου ή ακόμα χειρότερα η κάθε κίνησή σου και απόφασή σου από το πού βρίσκεται ο κάθε πλανήτης; Γνώση! Πάνω από όλα μελέτη, γνώση και σωστή πληροφόρηση, ώστε να μπορούμε να αποκωδικοποιούμε, να κρίνουμε, να σκεφτόμαστε και να έχουμε άποψη βάσιμη και σωστή!

12) Την περίοδο αυτή ετοιμάζετε κάποια παράσταση έκπληξη στο κοινό ή υπάρχει ήδη σε εξέλιξη κάποιο πρόγραμμα προβολών το οποίο θα προτείνατε στον κόσμο να παρακολουθήσει;

Ήδη ετοιμάζουμε παραστάσεις για τους προσεχείς μήνες. Από τον Οκτώβρη και μετά θα προβάλλεται η παράσταση "Βίαιο Σύμπαν" για τα σχολεία, καθώς και η παράσταση "Απ' Τη Γη Στη Σελήνη" αναφορικά με τα 50 χρόνια που κλείνουμε από την εκτόξευση του Σπούτνικ 1, του πρώτου τεχνητού δορυφόρου. Μια άλλη ενδιαφέρουσα παράσταση είναι "Αναζητώντας τον Χωροχρόνο", ένα μουσικόραμα σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής μέσα σε ένα εξαίσιο πάντρεμα της τέχνης με την επιστήμη. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής με τη συνοδεία της Καμεράτα ζωντανά. Εμείς ηχογραφήσαμε τη μουσική και το προβάλουμε στο Πλανητάριο προσφέροντας ένα θέαμα γεμάτο μουσική, εικόνα και τίποτε άλλο. Από τον Νοέμβριο θα μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε την ταινία με τους δεινοσαύρους, η οποία τους αναπαριστά μέσα σε φυσικό περιβάλλον. Θα είναι ιδιαίτερα ελκυστική για τους μεγάλους, μα πάνω από όλα απολαυστική και εντυπωσιακή για τα παιδιά.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν παραστάσεις που συνεχίζουν να προβάλλονται τους τελευταίους μήνες και μάλιστα συγκεντρώνουν και επιτυχία όπως η παράσταση "Μαύρες Τρύπες". Επιπλέον μπορείτε να παρακολουθήσετε τον "Χορό Των Πλανητών", ένα μουσικόραμα για το ηλιακό μας σύστημα με μουσική του Μίμη Πλέσσα, ο οποίος συνδύασε μουσικά θέματα για κάθε πλανήτη ξεχωριστά, ενώ κατά τη διάρκεια της παράστασης αναφέρονται και κάποια στοιχεία για τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Παράλληλα, στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται το "Γέννεση και Κατακλυσμός" που αποτελεί την κύρια παράσταση αυτή την περίοδο. Παρουσιάζει τα πορίσματα των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες από επιστήμονες πολλών και διαφορετικών ειδικοτήτων, σχετικά με τη γέννηση, την εξέλιξη και το μέλλον του πλανήτη πάνω στον οποίο γεννήθηκε ο άνθρωπος. Πρόκειται, δηλαδή, για μια σύντομη αλλά περιεκτική "Βιογραφία της Γης", η οποία εξετάζει με θεαματικό τρόπο τη γεωλογική εξέλιξη και πορεία του πλανήτη μας δια μέσου των αιώνων. Παρουσιάζεται επίσης το εξελικτικό μονοπάτι της ζωής που οδήγησε στη σημερινή παρουσία του ανθρώπου στη Γη, αλλά και πιθανά σενάρια που μπορεί να οδηγήσουν σε ένα πρόωρο τέλος. Η παράσταση τελειώνει με τον αναπόφευκτο θάνατο του Ήλιου μας, σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, αλλά και με ένα αισιόδοξο μήνυμα ότι κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή. Επιπλέον συνεχίζεται η προβολή της ταινίας τα "Θαυμαστά Σπήλαια", στην οποία εξετάζονται όλα τα είδη των σπηλαίων, όπως εκείνα που βρίσκονται στις πλαγιές χαραδρών, στους παγετώνες και στα τροπικά δάση του Μεξικού, σε μια προσπάθεια ανακάλυψης μικροοργανισμών σε αυτά τα αφιλόξενα περιβάλλοντα. Εξετάζονται επίσης σπήλαια που δημιουργήθηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια, σπήλαια που περιβάλλονται από αιωνόβιους πάγους, αλλά και υποβρύχια σπήλαια που μας αποκαλύπτουν εξωτικές περιοχές άγνωστες μέχρι τώρα. Μια άλλη αξιόλογη ταινία που μπορεί να δει κανείς είναι η τριαντάλεπτη ταινία θόλου "Πτήση" αφιερωμένη στη γοητεία που ασκεί στον άνθρωπο η ιδέα της πτήσης. Μια περιεκτική και υπέροχη εμπειρία σχετικά με την εξελικτική πορεία των εναέριων μεταφορών. Από τα αερόστατα του 19ου αιώνα και μέχρι τα διαστημόπλοια του 21ου αιώνα, η ταινία παραθέτει με ευαισθησία το χρονικό της πτήσης τα τελευταία 100 χρόνια. Λόγω της πολιτισμικής της αξίας, η "Πτήση" έχει περιληφθεί από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου στις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ θεωρείται και ένα από τα εμπορικότερα ντοκιμαντέρ όλων των εποχών, με 100 εκατομμύρια θεατές διεθνώς. Παράλληλα συνοδεύεται από ένα επτάλεπτο trailer με μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου για τις ταινίες και τις παραστάσεις που θα προβληθούν τα επόμενα χρόνια. Οι ταινίες και παραστάσεις που προβάλλονται στο Πλανητάριο είναι παραγωγές από το εξωτερικό, μιας και ο προϋπολογισμός της χώρας μας δεν μας επιτρέπει δυστυχώς τη δημιουργία τους.

ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ (Μέμα)