Ζώντας στον κόσμο του ονείρου

Ονειρεύεστε ότι βρίσκεστε σε ένα από τα πιο εκπληκτικά μέρη που έχετε αντικρύσει ποτέ, μπορείτε να πετάξετε από την κορυφή ενός δέντρου και να κοιτάξετε προς τα κάτω χωρίς να φοβάστε, όλος ο κόσμος βρίσκεται στα πόδια σας. Ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι πρόκειται για όνειρο, από εκείνη τη στιγμή μπορείτε να καθοδηγήσετε το όνειρο σας και να κάνετε τα πάντα, μέσα σε ένα συνειδητό όνειρο!

Ο Stephen LaBerge είναι ένας από τους επιστήμονες που ειδικεύονται στην τεχνική που αποκαλείται συνειδητό όνειρο. Ο ίδιος πιστεύει πως οτιδήποτε συμβαίνει στο όνειρο κάποιου αποτελεί αληθινή εμπειρία.

Συνειδητοποιώντας το αντικείμενο του ονείρου, τα άτομα που βλέπουν συνειδητά όνειρα, παραδέχονται ότι μπορούν να μάθουν να ελέγχουν και να χειρίζονται τα όνειρα τους, καταφέρνοντας έτσι να ζήσουν τις πιο τρελές τους φαντασιώσεις σε ένα είδος εικονικής πραγματικότητας χωρίς περιορισμούς.

Ο διάσημος ειδικός επιστήμονας, LaBerge, ασχολείται εδώ και μια δεκαετία με την έρευνα της επιστήμης του συνειδητού ονείρου στο πανεπιστήμιο του Stanford. Σε ένα από τα σημαντικότερα πειράματα του, απέδειξε ότι τα άτομα που βλέπουν συνειδητά όνειρα μπορούν να επέμβουν συνειδητά στο όνειρο τους κατά τη διάρκεια του REM-ύπνου.
Ο LaBerge μέσα από την συγγραφή αρκετών βιβλίων, ανέπτυξε μια πληθώρα τεχνικών για να βοηθήσει τους ανθρώπους να αποκτήσουν διαύγεια.

Ο LaBerge θεωρεί ότι, με τη σωστή εκπαίδευση, ο άνθρωπος μπορεί να ελέγξει τα όνειρα του, δεδομένου ότι θα καταφέρει να αναγνωρίσει ό,τι ακριβώς ονειρεύεται ενώ κοιμάται.
Κατά κάποιον τρόπο, ο LaBerge διδάσκει τον κόσμο να ζει τα όνειρα του.
«Το μόνο που θα πρέπει να σκεφτείτε είναι ότι είναι απλά ένα όνειρο στο οποίο όλα είναι πιθανά,» σχολιάζει ο LaBerge.

Η περιπέτεια

Στα συνειδητά όνειρα, θα μπορούσατε να πετάξετε όπως οι αγαπημένοι σας υπερ- ήρωες, να ασκήσετε χωρίς φόβο τις πολεμικές τέχνες ή να βγείτε ραντεβού με ένα εντελώς ξένο.

«Είναι το μέρος όπου όλα μπορούν να γίνουν χωρίς επιπτώσεις. Μέσα από τα όνειρα λοιπόν μπορεί κάποιος να εξερευνήσει με ένα ασφαλή τρόπο τι θα κάνει ή τι θα ήθελε να κάνει,» αναφέρει ο LaBerge.

Ίσως να θέλετε να αναζητήσετε ένα νεκρό συγγενή, να καταπολεμήσετε μια φοβία σας ή ακόμα να κάνετε μια συζήτηση με το θεό.

«Συνήθως μέσα από τα συνειδητά όνειρα οι άνθρωποι προσπαθούν είτε να καταρρίψουν τους νόμους της Φυσικής είτε να καταπατήσουν τους νόμους της κοινωνίας.»

Ο έλεγχος

Ο LaBerge διδάσκει τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να ελέγξει κάποιος ένα συνειδητό όνειρο στο κέντρο Kalani Oceanside Retreat της Χαβάης.
Ανάμεσα στα άτομα που έχουν προσέλθει ήταν και ο Chris Moss, 34 ετών από τη Νέα Υόρκη, ιδρυτής της μεσιτικής εταιρείας Moss Real Estate Group.

«Πιστεύω ότι τα οφέλη του συνειδητού ονείρου είναι προφανή,» σχολιάζει ο άντρας.

«Στην ουσία έφτασα εδώ από περιέργεια, σχολιάζει η 28χρονη Katherine Schneider, η οποία είναι ιδιοκτήτρια εστιατορίου στο Λας Βέγκας.

Ο Frank Pascoe, 49 ετών, γνωστός ερευνητής ονείρων από το Oregon, είπε ότι κατέχει ήδη την δυνατότητα να ελέγχει τα όνειρα του αλλά θα ήθελε να μάθει περισσότερα για την κοινότητα του συνειδητού ονείρου.

Κάποιοι άλλοι εξέφρασαν την επιθυμία να πετάξουν ή να πραγματοποιήσουν ένα πνευματικό ταξίδι έτσι ώστε να ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι.

Η Evetta Hauser από το Arkansas επισκέφτηκε τον LaBerge επειδή εδώ και αρκετό καιρό μελετάει το συνειδητό όνειρο, λόγω ενός εφιάλτη που κυριεύει τα όνειρα της σε ολόκληρη της ζωή της.

«Είναι ένα ζόμπι το οποίο με πλησιάζει όλο και περισσότερο και τελικά με πιάνει. Ήξερα εξαρχής ότι δεν θα μπορούσαν να του ξεφύγω.»
Σύμφωνα με την Hauser, η τεχνική του συνειδητού ονείρου της επέτρεψε να αντιμετωπίσει το τέρας της.

«Σκέφτηκε λοιπόν ότι είναι απλά ένα όνειρο και γι' αυτό το λόγο θα μπορούσα να μετατρέψω το τέρας σε μια μπλε πεταλούδα. Έτσι γυρίζοντας την πλάτη μου το μετέτρεψα σε πεταλούδα,» αναφέρει η Hauser.

Η τεχνική του συνειδητού ονείρου θα μπορούσε λοιπόν να φανεί αρκετά χρήσιμη σε περιπτώσεις ατόμων που το έχουν πραγματικά ανάγκη, καθοδηγώντας τους σε μια συγκεκριμένη άσκηση συμπεριφοράς και σκέψης, ωστόσο όπως όλοι ξέρουμε η αληθινή ζωή είναι αναντικατάστατη.

Πηγή: Abc News

Διαλογισμός

Δείτε επίσης: 10 Μύθοι για το διαλογισμό


Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι ο διαλογισμός είναι δυνατόν να ενισχύσει τη συναισθηματική κατανόηση και την ανθρώπινη καλοσύνη. Όπως αναφέρει και ο γνωστός Δαλάι Λάμα, οι κακές σκέψεις είναι οι πραγματικοί εχθροί μας..

Πολλοί αναρωτιούνται για τον τρόπο με τον οποίο ο γνωστός Δαλάι Λάμα διατηρεί την καλοσύνη και την μεγαλοψυχία του, ακόμα και τώρα που η πατρίδα του μαστίζεται από την εγκληματικότητα.

Ο διαλογισμός μπορεί όντως να ενισχύσει την ικανότητα του ατόμου για συμπόνια και αγάπη για τους συνανθρώπους τους, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε την 26η Μαρτίου στο περιοδικό PLoS ONE.

Οι επιστήμονες, που πραγματοποίησαν την έρευνα, ζήτησαν από τους εθελοντές, ειδικούς διαλογιστές και αρχάριους, να ασκήσουν διαλογισμό προσπαθώντας να συγκεντρωθούν σε ένα αίσθημα συμπόνιας κι αγάπης ενώ βρίσκονταν μέσα σε ένα λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο.

Οι εθελοντές άκουσαν ήχους που δημιουργήθηκαν για να προκαλούν συμπόνια, όπως μια τεθλιμμένη γυναίκα που καλεί σε βοήθεια, ενθαρρυντικούς ήχους (όπως το γέλιο ενός μωρού) και φυσικούς ήχους (όπως οι ήχοι σε ένα εστιατόριο).

«Θέλαμε να εξετάσουμε κατά πόσο ο διαλογισμός αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο εκλαμβάνουμε αυτά τα ηχητικά μηνύματα,» σχολιάζει ο Antoine Lutz, νευροεπιστήμονας από το πανεπιστήμιο του Wisconsin, ο οποίος πραγματοποίησε την έρευνα με τον συνάδελφο του, Richard Davidson.

Όταν οι συμμετέχοντες στην έρευνα άκουσαν αυτούς τους ήχους παρατηρήθηκε αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα σε περιοχές που σχετίζονται με την συμπόνια και τα συναισθήματα κατά τη διάρκεια του διαλογισμού.

Οι θλιβεροί ήχοι προκάλεσαν εντονότερα συναισθήματα σε σχέση με τους υπόλοιπους ήχους και η εγκεφαλική δραστηριότητα ήταν πολύ πιο ισχυρή για τους ειδικούς του διαλογισμού.

«Η διαφορά ήταν ξεκάθαρη,» σχολιάζει ο Lutz. «Παρατηρήσαμε σημαντικά αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα στους ειδικούς του διαλογισμού, σε σχέση με τους αρχάριους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι περιοχές στις οποίες παρατηρήθηκε μεγαλύτερη δραστηριότητα ήταν εκείνες οι οποίες θεωρούμε ότι παίζουν το σημαντικότερο ρόλο στο αίσθημα της συμπόνιας.»

Αυτές οι περιοχές περιλαμβάνουν την περιοχή του πρόσθιου κεντρικού λοβού του εγκεφάλου, που σχετίζεται με σωματικές αναπαραστάσεις συναισθημάτων, και την κροταφοβρεγματική σύνδεση, οι οποίες, όπως αποδεικνύεται από προηγούμενες έρευνες, εμπλέκονται στο διαχωρισμό του εαυτού μας από τους άλλους, όπως και στην κατανόηση της ψυχικής και συναισθηματικής κατάστασης των συνανθρώπων μας.

«Και οι δύο περιοχές συνδέονται με την ανταλλαγή των συναισθημάτων και την συμπόνια,» αναφέρει ο Davidson. «Ο συνδυασμός αυτών των δυο επιδράσεων, που παρατηρήθηκε περισσότερο στους ειδικούς εθελοντές, ήταν ισχυρός.»

Συνολικά 16 από τους 32 εθελοντές είχαν εξασκηθεί στο διαλογισμό για τουλάχιστον 10.000 ώρες, ενώ οι υπόλοιποι συμμετέχοντες, ίδιας ηλικίας, είχαν μάθει τα βασικά για το διαλογισμό μια εβδομάδα πριν από την έναρξη της μελέτης.

Κατά τη διάρκεια του διαλογισμού, το άτομο επικεντρώνεται σε αγαπημένα πρόσωπα, κατευθύνει την αγάπη και την καλοσύνη του σε αυτά και στη συνέχεια επεκτείνει αυτή την καλή θέληση σε όλους αδιακρίτως. Η πρακτική αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη στην κοινωνία των Θιβετιανών Βουδιστών, αναφέρει ο Lutz.

Οι επιστήμονες συμφωνούν πως τα αποτελέσματα της έρευνας τους προτείνουν ότι η συμπόνια είναι δυνατόν να διδαχθεί και να ενισχυθεί με την άσκηση, όπως ακριβώς οποιοδήποτε άλλα ταλέντο ή ιδιαιτερότητα.

«Ο διαλογισμός προκαλεί το μυαλό μας να αντιδράσει με αγάπη για τους άλλους όταν απαιτείται,» σχολιάζει ο Lutz. «Ενστικτωδώς μπορούμε να νιώσουμε συμπόνια για εκείνους τους οποίους νοιαζόμαστε. Η πρακτική αυτή απλά μας βοηθάει να επεκτείνουμε αυτή την ικανότητα και για τους άλλους.»

Παλιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι ο διαλογισμός μπορεί να αυξήσει την ψυχική συγκέντρωση και να βοηθήσει τους ανθρώπους να απελευθερώσουν αρνητικά συναισθήματα. Άλλοι ισχυρισμοί υπέρ του διαλογισμού, όπως τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει στην ανθρώπινη υγεία, έως σήμερα είναι αβάσιμα καθώς δεν έχει γίνει κάποια έρευνα.

Οι ερευνητές θέλουν να εξετάσουν κατά πόσο η ενίσχυση του αισθήματος της συμπόνιας επιμένει όταν το άτομο δε βρίσκεται πια σε κατάσταση διαλογισμού.

«Αυτές οι πρακτικές κανονικά θα πρέπει να επηρεάζουν την συναισθηματική συμπεριφορά ενός ατόμου,» σχολιάζει ο Lutz. «Κατά πόσο όμως αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική καθημερινή συμπεριφορά του ατόμου; Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα.»

Οι Lutz και Davidson προτείνουν ότι ο διαλογισμός, που μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα συμπόνιας και αγάπης, δύναται να ωφελήσει άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη ή νέους που παρουσιάζουν επιθετικότητα και αντιδρούν βίαια.

«Πιστεύω ότι ο διαλογισμός θα μπορούσε να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμος στην διδασκαλία της συναισθηματικής ρύθμισης σε παιδιά, τα οποία βρίσκονται σε μια ηλικία που είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την μελλοντική τους πορεία,» αναφέρει ο Davidson. Ωστόσο σύμφωνα με τον Lutz, απαιτείται περαιτέρω έρευνα πριν από την κατάταξη του διαλογισμού σε μια μέθοδο θεραπείας.

«Αυτή η μελέτη είναι πραγματικά ένα πρώτο βήμα, το επόμενο θα είναι η μακροπρόθεσμη πρόσβαση στις επιδράσεις αυτών των μεθόδων σε συμπεριφορές και εγκεφαλικές λειτουργίες και η εξέταση της δυνατότητας εφαρμογής τους σε επιλεγμένο πληθυσμό.»


Πηγή: pathfinder.gr


Δείτε επίσης: 10 Μύθοι για το διαλογισμό

Δορυφορικές φωτογραφίες απεικονίζουν την Ατλαντίδα;

Πρόσφατες δορυφορικές φωτογραφίες από περιοχή της νότιας Ισπανίας αποκαλύπτουν κάποια ασυνήθιστα χαρακτηριστικά πάνω στο έδαφος, που σύμφωνα με κάποιους ερευνητές είναι ερείπια της Ατλαντίδος καθώς φαίνονται να ταιριάζουν με περιγραφές του Πλάτωνα. Συγκεκριμένα, φωτογραφίες της περιοχής Marismade Hinojos,κοντά στην πόλη Cadiz, δείχνουν δύο ορθογώνια κτίσματα μέσα στη λάσπη ενώ τριγύρω στο έδαφος διακρίνονται τμήματα ομόκεντρων δακτυλίων.

Ο Γερμανός φυσικός Rainer Kuehne του πανεπιστημίου Wuppertal που μελέτησε τις φωτογραφίες πιστεύει ότι η Ατλαντίδα βρισκόταν σε μια περιοχή της νότιας ακτής της Ισπανίας που καταστράφηκε από πλημμύρες ανάμεσα στο 800 π.Χ. και το 500 π.Χ. Ο Δρ. Kuehne επικαλείται τις περιγραφές του Πλάτωνα για τους ομόκεντρους κύκλους της Ατλαντίδος και υποθέτει ότι τα δύο κτίσματα που φαίνονται στις φωτογραφίες είναι ένας ασημένιος και ένας χρυσός ναός που ήταν αφιερωμένοι στον Ποσειδώνα. Ωστόσο στις δορυφορικές φωτογραφίες το μέγεθος της υποτιθέμενης Ατλαντίδος φαίνεται να είναι κάπως μεγαλύτερο από εκείνο που αναφέρει ο Πλάτων.

Ο Kuehne θεωρεί ότι υπάρχουν δύο πιθανές ερμηνείες για αυτό, ή ότι ο Πλάτων έκανε λάθος στην εκτίμηση του ή ότι η μονάδα μέτρησης που αναφέρει, να ήταν 20% μεγαλύτερη απ' ό,τι παραδοσιακά θεωρείτο μέχρι σήμερα. Αν η δεύτερη περίπτωση είναι ορθή, τότε οι διαστάσεις της μίας εκ των κατασκευών της φωτογραφίας ταιριάζουν σχεδόν ακριβώς με τις διαστάσεις που δόθηκαν από τον Πλάτωνα για το ναό του Ποσειδώνα.Επίσης ο Kuehne έκανε μερικούς ακόμη ενδιαφέροντες συσχετισμούς:

•Πρώτον, συσχετίζει την αναφορά του Πλάτωνα για την ύπαρξη μιας μεγάλης πεδιάδας στην Ατλαντίδα με την πεδιάδα που σήμερα εκτείνεται από τη νοτιότερη ακτή της Ισπανίας μέχρι τη Σεβίλλη. Ενώ τα ψηλά βουνά που περιγράφονται από τον Πλάτωνα, θεωρεί ότι ίσως είναι οι οροσειρές Σιέρα Μορένα και Σιέρα Νεβάντα.

•Δεύτερον, ο Πλάτων ανέφερε ότι η Ατλαντίδα είχε πλούσια κοιτάσματα χαλκού και άλλων μετάλλων. Και ο Kuehne επισημαίνει το γεγονός ότι στη Σιέρα Μορένα υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα χαλκού.

•Ο Πλάτων αναφέρει πολέμους ανάμεσα στους Ατλάντειους και τους λαούς της ανατολικής Μεσογείου. Ο Kuehne παρατηρεί ότι αυτοί οι πόλεμοι θυμίζουν τις επιθέσεις που δέχτηκαν τον 12ο π.Χ. αιώνα η Αίγυπτος, η Κύπρος και άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, από μυστηριώδεις επιδρομείς στους οποίους δόθηκε η ονομασία «άνθρωποι της θάλασσας». Και υποστηρίζει ότι οι «άνθρωποι της θάλασσας» ήταν στην πραγματικότητα οι Ατλάντειοι.

Τα περίεργα χαρακτηριστικά του εδάφους και τα κτίσματα πρωτοεντοπίστηκαν από τον λέκτορα και ερευνητή της Ατλαντίδος Werner Wickboldt, ο οποίος μελετούσε δορυφορικές φωτογραφίες της περιοχής της Μεσογείου σε μια προσπάθεια να εντοπίσει χαρακτηριστικά σημάδια που ταιριάζουν με τις περιγραφές του Πλάτωνα για την Ατλαντίδα. Και όπως δήλωσε για την ανακάλυψη στην Ισπανία: «Αυτός είναι ο μόνος τόπος που φαίνεται να ταιριάζει με τις περιγραφές του Πλάτωνα». Ενώ πρόσθεσε ότι υπάρχει πιθανότητα οι Έλληνες να παρερμήνευσαν μια αιγυπτιακή λέξη που αναφέρεται στην «ακτογραμμή» με μία άλλη που σημαίνει «νησί» με αποτέλεσμα να υπάρξει λάθος γλωσσική απόδοση και να αναφέρεται η Ατλαντίδα ως νησί στα μετέπειτα κείμενα.

Πηγή: liako.gr

Επιστημονική έρευνα για μυστηριώδης ιπτάμενες σφαίρες

Επιστήμονες από την Ταϋλάνδη σκοπεύουν να εκτοξεύσουν ένα εξερευνητικό όχημα ανάμεσα σε φωτεινές σφαίρες που εμφανίζονται πάνω από τον ποταμό Mekong μια φορά κάθε χρόνο. Το φαινόμενο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στην πρώτη πανσέληνο του 11ου σεληνιακού μήνα, οπότε και εμφανίζονται εκατοντάδες κόκκινες, ροζ και πορτοκαλί σφαίρες να πετάνε στον ουρανό πάνω από τον Mekong και προσελκύει πλήθη θεατών που ανυπομονούν να το δουν.

Αυτές οι φωτεινές ιπτάμενες σφαίρες ονομάζονται Naga από τους ντόπιους και η παρουσία τους είναι γνωστή εδώ και πολλές γεννιές. Ωστόσο, το ποια είναι η πραγματική τους φύση καθώς και το γιατί εμφανίζονται μόνο συγκεκριμένη περίοδο κάθε χρόνο είναι ερωτήματα που οι επιστήμονες δεν μπορούν να απαντήσουν και έτσι αποφάσισαν να το μελετήσουν.

Έτσι, εννέα επιστήμονες ειδικοί σε διάφορους τομείς άρχισαν να συλλέγουν δείγματα χώματος και νερού από τις περιοχές όπου εμφανίζονται οι φωτεινές σφαίρες, κάτι που επιβεβαίωσε και ο Saksit Tridech που είναι αναπληρωτής γραμματέας του Υπουργείου Επιστημών και Τεχνολογίας. Ο ίδιος δήλωσε: «Είμαστε εντελώς σίγουροι ότι οι πύρινες σφαίρες είναι φυσικό φαινόμενο».Σύμφωνα με κάποιες υποθέσεις η συσσώρευση εύφλεκτων αερίων και η επακόλουθη απελευθέρωση τους όταν το νερό υπερβεί μια θερμοκρασία ευθύνεται για το φαινόμενο. Όμως μια τέτοια ερμηνεία, όσο λογική και να φαίνεται, αδυνατεί να εξηγήσει γιατί το φαινόμενο λαμβάνει χώρα μια φορά το χρόνο και πάντα κατά τη συγκεκριμένη πανσέληνο.
Οι θρύλοι της περιοχής αναφέρουν ότι οι σφαίρες προέρχονται από ένα Naga, ένα μυθικό φίδιπου λέγεται ότι ζει στον ποταμό Mekong.

Πηγή: liako.gr

Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο;

Τον τελευταίο καιρό οι πολυσυζητημένες θεωρίες για τα ταξίδια στο χρόνο έχουν επιστρέψει τόσο στην μικρή αλλά και στην μεγάλη οθόνη.

Πόσο μακριά βρισκόμαστε άραγε από την εποχή που τα ταξίδια στο χρόνο θα μας επιτρέπουν να συναντήσουμε ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό;

Παρά τις διαφωνίες, οι επιστήμονες δεν έχουν αποκλείσει ακόμα την πιθανότητα της επιστροφής στο παρελθόν.

«Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα ταξίδια στο χρόνο δεν είναι πιθανά», σχολιάζει ο θεωρητικός φυσικός Brian Greene από το πανεπιστήμιο της Columbia.
«Ωστόσο οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε προβληματιστεί από το γεγονός της αδυναμίας για την απόδειξη της παραπάνω θεωρίας».

Μέσα στις επόμενες δεκαετίες, κάποια πειράματα είναι δυνατόν να αποκαλύψουν κατά πόσο μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο. Θεωρητικά τουλάχιστον, όπως βεβαιώνει και ο John Cramer, φυσικός από το πανεπιστήμιο της Washington, είναι πιθανόν το μέλλον να επηρεάζει το παρελθόν. Ο Cramer και οι συνεργάτες του σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν ένα τέτοιο πείραμα μέσα στον επόμενο χρόνο.

Τόσο ο Greene αλλά και ο Cramer έχουν ασχοληθεί με τη θεωρία για τα ταξίδια στο χρόνο. Ο Greene είναι συντάκτης του "The Elegant Universe," ένα βιβλίο που υποστηρίζει την παραπάνω θεωρία, συμμετείχε στην ταινία "Frequency," μια ταινία επιστημονικής φαντασίας και συμμετείχε ως επιστημονικός σύμβουλος στην ταινία "Deja Vu."

Ο Cramer υποστηρίζει την θεωρία της ύπαρξης της 'retrocausality'. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία αντί του αιτίου και του αιτιατού, η επίδραση έρχεται πριν από την αιτία.
Η απλούστερη, λιγότερη παράδοξη εξήγηση για αυτό, αναφέρει ότι διακινείται κάποιου είδους πληροφορία μεταξύ των δύο φωτονίων σε αντίστροφο χρόνο.

Η απόδειξη της παραπάνω θεωρίας θα μπορούσε να οδηγήσει στην αποδοχή μιας νέας εναλλακτικής κβαντικής φυσικής.

Η σχετικότητα

Μέσα στα τελευταία 100 χρόνια, οι φυσικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία των ταξιδιών στο χρόνο είναι σχετική: Κατά μια έννοια, όλοι ταξιδεύουμε στο χρόνο, εξαρτώμενοι από το σύστημα αναφοράς, ωστόσο κάποιοι δείχνουν να το κάνουν πολύ πιο εύκολα από κάποιους άλλους.

Για παράδειγμα οι αστροναύτες που επιστρέφουν από διαστημικές αποστολές ίσως παρατηρήσουν ότι τα ρολόγια τους έχουν μερικά νανοδευτερόλεπτα διαφορά σε σχέση με την ώρα της γης, λόγω της σχετικότητας.

Παρόλα αυτά τα περισσότερα σχέδια για τα ταξίδια στο χρόνο συμπεριλαμβάνουν περισσότερα από την επιβράδυνση ή επιτάχυνση του βήματος χρόνου. Αυτό το οποίο πραγματευόμαστε λοιπόν είναι η αντιστροφή της ροής του χρόνου και ίσως η επέμβαση στην αιτιότητα η οποία οδηγεί σε διαφορετικές πορεία γεγονότων.

Εάν κάποιος υποθέσει ότι είναι δυνατόν όλα τα παραπάνω να συμβούν, ο Greene αναφέρει ότι οι δυνατότητες θα είναι δυο:

Η φύση θα συνωμοτήσει εναντίον της διαφοροποιημένης αιτιότητας, γεγονός το οποίο ο Stephen Hawking ονόμασε "chronology protection conjecture": Για παράδειγμα, εάν προσπαθήσετε να πυροβολήσετε τον πατέρα σας πριν γεννηθείτε, κατά κάποιον τρόπο το όπλο σας θα αστοχήσει.

Η αιτιότητα είναι δυνατόν να μεταβληθεί, και να αποκτήσετε πολλαπλές διακλαδώσεις της πορείας των γεγονότων. Θα μπορούσατε λοιπόν να επιστρέψετε στο παρελθόν να πυροβολήσετε τον πατέρα σας και να δημιουργήσετε ένα σύμπαν στο οποίο δεν θα έχετε γεννηθεί ποτέ. Όμως αυτό δεν θα είναι το ίδιο σύμπαν από το οποίο προήλθατε. Θα μπορούσατε να είστε ένας εξωγήινος επισκέπτης από μια διαφορετική πραγματικότητα.

Ο Greene παρουσιάζει ως παράδειγμα την ταινία "Deja Vu", η οποία υιοθέτησε μια πολύ δημιουργική προσέγγιση. Παραδέχτηκαν ότι το θέμα είναι ακόμα ανοιχτό οπότε επέτρεψαν την αναπαράσταση και των δυο πιθανοτήτων.

Η αναζήτηση της αλήθειας

Μέσα στο επόμενο έτος, ο Cramer ελπίζει να καταλήξει σε μια από αυτές τις δυο πιθανότητες ή τουλάχιστον να ανακαλύψει το λόγο για τον οποίο αυτές οι εκδοχές είναι πρακτικά αδύνατες.

Το πείραμα το οποίο θα πραγματοποιήσει ο Cramer πραγματεύεται την ιδέα του "εναγκαλισμού" δυο φωτονίων. Ακόμα και εάν τα φωτόνια βρίσκονται σε πολύ μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, ότι ακριβώς συμβαίνει στο ένα φωτόνιο αντανακλάται στο άλλο.

Ο Αϊνστάιν παρατήρησε αυτή τη συμπεριφορά και την πρόβαλε σαν απόδειξη για την λανθασμένη κβαντική φυσική. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι φυσικοί έχουν αποδείξει ότι ο κβαντικός εναγκαλισμός είναι ένα πραγματικό φαινόμενο.

Ο Cramer αναφέρει ότι είναι δυνατόν κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες να επηρεάσουν το πείραμα του και να οδηγηθεί σε λανθασμένα αποτελέσματα. «Είναι πολύ πιθανόν να παραλείψουμε κάτι σε κάποια δεδομένα χρονική στιγμή και αυτό θα έχει επιπτώσεις στις μετρήσεις μας.»

Όμως εάν τα φωτόνια συμπεριφερθούν σύμφωνα με τη θεωρία, πρόκειται να ανοίξει ο δρόμος σε ένα σύνολο από παράδοξα που μέχρι σήμερα έχουμε συναντήσει μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Δεν είναι δυνατόν να συναντήσει κάποιος ασυνέχεια στο χρόνο. Σύμφωνα με τη γενική αντίληψη η φύση αρνείται τις "διακοπές". Ωστόσο μερικές φορές η φύση καταλήγει να παρουσιάζει πολύ πιο περίεργη συμπεριφορά απ' ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη στην κβαντική θεωρία έχει προσφέρει άφθονο υλικό για τη δημιουργία ισχυρισμών που ανήκουν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Ο Greene δείχνει να ανυπομονεί για τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Large Hadron Collider, όπως και για τα δεδομένα από τους Wilkinson Microwave Anisotropy Probe και το δορυφόρο Planck, οι οποίοι μελετούν την πορεία του σύμπαντος από τα πρώτα λεπτά της δημιουργίας του.

Τέτοιου είδους παρατηρήσεις είναι σχεδόν απίθανο να αποτελέσουν άμεσες αποδείξεις για την αντίστροφη ροή του χρόνου.

Παρόλα αυτά, εάν επικεντρωθούν στη ύπαρξη νέων κλάσεων υπερσυμμετρικών υποατομικών σωματιδίων ή επιπλέον διαστάσεων, θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν πολλά περισσότερα μυστήρια για το χρόνο και το ίδιο το σύμπαν.

Πηγή: pathfnder.gr

Ο εγκέφαλος βλέπει αυτά που δεν μπορούν να δουν τα μάτια

Τα φυσιολογικά οπτικά κυκλώματα του πρωτοταγούς οπτικού φλοιού μπορούν να παρακαμφθούν!

Εδώ και αρκετό καιρό, άνθρωποι με απώλεια όρασης σε ποικίλους βαθμούς ισχυριζόντουσαν ότι μπορούσαν να νιώσουν κάποιο αντικείμενο που βρισκόταν τριγύρω τους, ακόμα και στην περίπτωση που δεν μπορούσαν στην πραγματικότητα να το δουν. Το φαινόμενο αυτό ονομάστηκε ʽτυφλή όρασηʼ (blindsight) και στη διάρκεια των περασμένων χρόνων γιατροί και επιστήμονες σχετικών πεδίων έχουν προσπαθήσει να βρουν μια εύλογη επιστημονική εξήγηση γιʼ αυτό. Τώρα, ιάπωνες επιστήμονες στο Εθνικό Ινστιτούτο Φυσιολογικών Επιστημών (National Institute for Physiological Sciences) κατάφεραν να προσδιορίσουν ότι η τυφλή όραση συμβαίνει όταν το φως μεταβιβάζεται στους οπτικούς υποδοχείς χωρίς να περνάει από τα συνήθη κανάλια του πρωτοταγούς οπτικού φλοιού.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε διάφορους πιθήκους για το πείραμα. Είχαν ποικίλες βλάβες στον πρωτοταγή οπτικό φλοιό και οι επιστήμονες εστίασαν στο να τους εκπαιδεύσουν ώστε να δουν αντικείμενα που βρισκόντουσαν ακριβώς μπροστά τους. Μετά από λίγο καιρό, οι πίθηκοι έδειξαν σημάδια που επέτρεψαν στην ομάδα να θεωρήσει ότι μπορούσαν πραγματικά να δουν αυτό που τους παρουσίαζαν. Η όρασή τους μπορούσε να αναγνωρίσει αντικείμενα που παρουσιάζονταν από έξι διαφορετικές κατευθύνσεις, κάτι που οδήγησε τον καθηγητή Tadashi Isa και τον δόκτορα Masatoshi Yoshida στο να θεωρήσουν ότι πιθανώς υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ της τυφλής και της νυχτερινής όρασης.

Οι πίθηκοι συνήθως δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν σκοτεινά αντικείμενα στο φυσιολογικό τους οπτικό πεδίο, έτσι οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το δεδομένο αυτό ως ένα σημείο αναφοράς. Υποκείμενα ελέγχου που είχαν βλάβη στον πρωτοταγή οπτικό τους φλοιό επέδειξαν την ίδια συμπεριφορά όπως εκείνα που τους παρουσιάστηκαν σκοτεινά αντικείμενα, με δύο διαφορές: είχαν μια ευθεία τροχιά στην κίνηση των ματιών τους και έναν σύντομο χρόνο αντίδρασης για την κίνηση των ματιών. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτές οι διαφορές δεν αποτελούν τόσο τη συνέπεια της βλάβης στο φλοιό των πιθήκων, όσο το γεγονός ότι τα κέντρα για τον έλεγχο της κίνησης των ματιών και τα κέντρα λήψης αποφάσεων είχαν επίσης επηρεαστεί.

Οι ιάπωνες επιστήμονες δηλώνουν ότι η εκπαίδευση που έκαναν στους πιθήκους αποδείχτηκε ότι είναι χρήσιμη στο να μάθουν πώς να ενεργοποιούν δευτερεύοντα εγκεφαλικά κυκλώματα ώστε να καταφέρουν να μεταφέρουν οπτικές πληροφορίες στον εγκέφαλό τους. Τώρα ελπίζουν να επεκτείνουν την έρευνά τους σε ανθρώπους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν σε τυφλούς ασθενείς την ευκαιρία τουλάχιστον να νιώσουν τα αντικείμενα που βρίσκονται κοντά τους.

"Τα ευρήματά μας θα εξασφαλίσουν μια νέα μέθοδο για την αποκατάσταση σε άτομα που έχουν βλάβες στον πρωτοταγή οπτικό φλοιό. Αυτό σημαίνει, έναν τρόπο εκπαίδευσης ώστε να ενεργοποιηθούν εναλλακτικά εγκεφαλικά κυκλώματα ώστε να μπορεί κανείς να δει αυτά που δεν μπορούσε να δει", κατέληξε ο δόκτωρ Yoshida.

Πηγή: esoterica.gr

Η γέννηση της Σελήνης καθόρισε τη διάρκεια της ημέρας στη Γη

Η διαστημική σύγκρουση που δημιούργησε τη Σελήνη ενδεχομένως να καθόρισε τη διάρκεια της ημέρας στη Γη και να χάραξε την τροχιά στην οποία γυρίζει.

Η Σελήνη πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση ενός αντικειμένου στο μέγεθος του Άρη πάνω στη Γη πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, εκτοξεύοντας ένα σύννεφο από θραύσματα που τελικά ενώθηκαν και έγιναν μία βραχώδη σφαίρα.

Η Ρόμπιν Κάναπ, από το Southwest Research Institute του Κολοράντο, θέλησε να μάθει εάν αυτή η διαδικασία επηρεάστηκε από την περιστροφή της Γης.

Η Κάναπ έφτιαξε ένα μοντέλο στον υπολογιστή της με τη χρήση 120.000 ψηφιακών βράχων, προκειμένου να αναπαραστήσει τα δύο συγκρουόμενα σώματα. Το μοντέλο της έδειξε πως η περιστροφή της Γης πριν την πρόσκρουση ενδεχομένως να ήταν τελείως διαφορετική από αυτή που είναι σήμερα.

Πριν την πρόσκρουση, ο άξονας περιστροφής της Γης ενδεχομένως να είχε πιο απότομη κλίση και ο πλανήτης να περιστρεφόταν πολύ πιο γρήγορα, με τη μέρα να διαρκεί μόλις 4 ώρες. Το ίδιο μοντέλο έδειξε πως η κατεύθυνση της τροχιάς κατά την οποία περιστρέφεται η Γη ενδεχομένως να αντιστράφηκε με την πρόσκρουση.

Εάν η Γη περιστρεφόταν πριν την πρόσκρουση αντίθετα, η σημερινή της τροχιά και η τροχιά της Σελήνης μπορούν να εξηγηθούν πολύ εύκολα. Επιπλέον, εάν κάποτε η Γη περιστρεφόταν γρηγορότερα, τότε το υλικό που εκτοξεύτηκε με την πρόσκρουση θα ήταν αρκετό ώστε να σχηματιστεί η Σελήνη στο μέγεθος που έχει σήμερα.

Πηγή: New Scientist Space

Πιστεύετε στην ύπαρξη των φαντασμάτων;

Σας αρέσει να εξερευνάτε μυστηριώδη μέρη με τη φωτογραφική σας μηχανή, ελπίζοντας να αποτυπώσει κάποιο δείγμα που να υποστηρίζει την πεποίθηση ότι υπάρχουν φαντάσματα; Σας έχει τύχει να παρατηρήσετε σε κάποια φωτογραφία μια περίεργη μορφή και από τότε περιμένετε με το φλας σε ετοιμότητα πότε θα σας ξανακάνει αισθητή την παρουσία της; Το κυνήγι φαντασμάτων είναι μια δημοφιλής ασχολία για πολλούς ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Μερικά μικρά μυστικά μπορεί να βοηθήσουν ώστε οι κόποι σας να μην πάνε χαμένοι και η φωτογραφική σας μηχανή να αποτυπώσει επιτέλους έναν "επισκέπτη από το υπερπέραν". Ακόμα και αν η όλη ιστορία με την ύπαρξη των φαντασμάτων σας φαίνεται ως ένας μύθος, οι παρακάτω συμβουλές μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε έστω και για λίγο, ως ένας από την παρέα των "Ghost Busters".

Χρησιμοποιείτε όσο μεγαλύτερη ανάλυση μπορείτε στη φωτογραφική σας μηχανή

Οι κάμερες μικρής ανάλυσης μπορούν να βγάλουν φωτογραφίες με πλήθος ψηφιακών ατελειών, ιδιαίτερα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Χρησιμοποιήστε κάμερες που έχουν ανάλυση τουλάχιστον 5 Megapixels. Κάποιες χαμηλής ανάλυσης κάμερες μπορούν να εμφανίσουν στοιχεία στις εικόνες που μοιάζουν με παραφυσικές ενδείξεις, αλλά δεν είναι. Εάν τραβήξετε μια φωτογραφία με μια φασματική μορφή, η χαμηλή ανάλυση δε θα σας βοηθήσει να τη μεγεθύνετε και να εξετάσετε τις λεπτομέρειες ώστε να πιστοποιήσετε την αυθεντικότητά της.

Προσέχετε τα δάκτυλά σας όταν φωτογραφίζετε

Κρατήστε τα μακριά από το φακό όταν τραβάτε φωτογραφίες, ένα δάκτυλο στην άκρη μιας φωτογραφίας μπορεί να εμφανίζεται σαν φάντασμα. Επίσης μπορεί να εμφανιστούν τρίχες ή και το λουρί της κάμερας και να δίνουν την εντύπωση κάποιας περίεργης θολερής εμφάνισης. Επίσης, μην καπνίζετε κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης, ο καπνός μπορεί να εμφανιστεί στις φωτογραφίες και μειώνει την αξιοπιστία της φωτογράφησής σας.

Σιγουρευτείτε ότι οι φακοί της κάμερας είναι καθαροί

Πριν την εξόρμησή σας, καθαρίστε τους φακούς της μηχανής από σκόνη και δακτυλικά αποτυπώματα. Και τα δύο αυτά στοιχεία μπορούν να εμφανιστούν ως orbs. Εάν συλλάβετε την ίδια φασματική μορφή να εμφανίζεται στο ίδιο σημείο σε κάθε σας πόζα, το πιθανότερο είναι ότι χρειάζεται ένα καλό καθάρισμα των φακών της μηχανής σας.

Προσέχετε την αναπνοή σας σε κρύες καιρικές συνθήκες

Όταν αναπνέετε σε πολύ κρύο καιρό, μπορεί να εμφανιστεί ομίχλη στις φωτογραφίες, κάνοντας μια ποικιλία σχηματισμών και περίεργων εικόνων, που μπορεί να τα εκλάβετε λανθασμένα ως φαντάσματα. Κρατήστε την αναπνοή σας τη στιγμή που φωτογραφίζετε όταν βρίσκεστε σε τέτοιες συνθήκες. Το τελευταίο πράγμα που θα θέλατε να συμβεί είναι να εντυπωσιαστείτε από μια σειρά φωτογραφιών που περιλαμβάνουν περίεργα σχήματα και που λίγο αργότερα θα διαπιστώσετε πως ήταν μόνο η αναπνοή σας.

Αποφύγετε τις γυαλιστερές επιφάνειες και αυτές που αντανακλούν το φως

Η γυαλάδα μιας λείας πέτρα σε ένα νεκροταφείο ή ενός γυαλιού μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που μοιάζουν με την εικόνα ενός φαντάσματος, όπως θαμπώματα, ομίχλη ή ακόμα και σχηματισμούς orb (φωτεινά σφαιρόμορφα σχήματα). Μην τραβάτε φωτογραφίες μέσα από τζάμια παραθύρων. Είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν σχήματα που οφείλονται στις αντανακλάσεις του φωτός.

Χρησιμοποιήστε ανθρώπους για να ελκύσετε τα φαντάσματα για τις φωτογραφήσεις σας

Τα φαντάσματα έλκονται από τους ανθρώπους και κυκλοφορούν γύρω από αυτούς. Περιλάβετε ανθρώπους στις φωτογραφίες που βγάζετε. Όταν φωτογραφίζετε άλλα άτομα, προσπαθήστε να αφήσετε αρκετό χώρο στη μια ή στις δύο πλευρές της φωτογραφίας, καθώς και πάνω από τα κεφάλια αυτών που θα βρίσκονται στη φωτογραφία, ώστε να αποτυπώσετε οποιαδήποτε παράξενη παρουσία. Θυμηθείτε, ο σκοπός είναι να αποτυπώσετε οτιδήποτε περίεργο μαζί με τους ανθρώπους στην ίδια φωτογραφία. Μπορείτε επίσης να τοποθετήσετε τη μηχανή στον ώμο σας και να βγάλετε μια φωτογραφία πίσω από εσάς. Αυτό μπορεί να είναι μια αποτελεσματική τεχνική σε πολλές περιπτώσεις.

Οι προσπάθειές σας για φωτογράφηση φαντασμάτων είναι καλύτερα να γίνονται τις νυχτερινές ώρες

Οι φωτογραφήσεις φαντασμάτων κατά το φως της ημέρας είναι μια πολύ δύσκολη έως αδύνατη πρόκληση. Είναι πιο εύκολο να φωτογραφίζετε τη νύχτα με φλας ή σε μια περιοχή με χαμηλό φωτισμό, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητές σας να φωτογραφίσετε κάποιον περίεργο επισκέπτη. Τα φαντάσματα και οι μυστηριώδεις παρουσίες στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι δύσκολο να εντοπιστούν, ακόμα και με γυμνό μάτι. Εξαιτίας της διαφάνειάς τους και της μορφής τους, η αποτελεσματική φωτογράφηση τους κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι πρακτικά αδύνατη. Έτσι, εάν η εξερεύνησή σας γίνει τις βραδινές ώρες ή σε συνθήκες με χαμηλό φωτισμό (π.χ. κελάρια, αποθήκες, υπόγεια, σκοτεινά δωμάτια) οι πιθανότητές σας αυξάνουν.

Τραβήξτε πολλές φωτογραφίες για να έχετε αποτέλεσμα

Φωτογραφήστε οτιδήποτε και οποιονδήποτε μέσα σε μία πόζα που να περιλαμβάνει κάποιο ενδιαφέρον φόντο. Οι πιθανότητες είναι με το μέρος σας εάν τραβήξετε τουλάχιστον 50 φωτογραφίες σε μία εξόρμηση σας. Άλλες πάλι φορές, μπορεί να τύχει να εμφανιστεί κάτι πολύ περίεργο στην πρώτη φωτογραφία, ποτέ δεν ξέρετε. Αντίθετα με το τι συνηθίζετε στις κανονικές φωτογραφήσεις, όταν σκοπεύετε να φωτογραφίσετε φαντάσματα, καμιά επιπλέον πόζα δεν είναι περιττή. Έτσι, βγάλτε όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε και περιμένετε τη μοναδική εκείνη πόζα, που θα αλλάξει την πεποίθησή σας για ότι γνωρίζατε σχετικά με τον κόσμο.

Συμπεριλάβετε συγκεκριμένα αντικείμενα στη φωτογραφία για να υπάρχει κλίμακα μεγέθους
Πάντα να τραβάτε φωτογραφίες αναφερόμενοι σε κάτι συγκεκριμένο και όχι στον αέρα. Το να υπάρχει μία εικόνα στο φόντο όπως κάποιο κτήριο ή και κάποιο δέντρο, βοηθάει στην ποιότητα της φωτογραφίας και επιτρέπει να γίνει εκτίμηση για την απόσταση της όποιας παράξενης μορφής θα αποτυπωθεί, λόγω της ήπιας αντανάκλασης του φωτός και τους βάθους.

Οι ψηφιακές μηχανές σας εφοδιάζουν με στιγμιαία ανατροφοδότηση για το κυνήγι σας

Οι περισσότερες ψηφιακές μηχανές έχουν οθόνη που σας επιτρέπει να ελέγξετε τα αποτελέσματα της φωτογράφησής σας αμέσως, κάτι που διευκολύνει το κυνήγι, τον εντοπισμό και τη φωτογράφηση των φαντασμάτων. Έτσι, είναι ένα σπουδαίο εργαλείο για τους επίδοξους κυνηγούς φαντασμάτων. Σας επιτρέπουν να δείτε τα αποτελέσματα της έρευνάς σας άμεσα, δε χρειάζεται φιλμ και έτσι μπορείτε να βγάλετε όσες πόζες θέλετε και με μεγάλη ταχύτητα μεταξύ κάθε μίας διαφορετικής πόζας. Εάν ανακαλύψετε κάτι περίεργο, μπορείτε αμέσως να το εντοπίσετε και να συνεχίσετε τη φωτογράφηση στο ίδιο μέρος.

Οι φωτογραφικές μηχανές με φιλμ επιτρέπουν την πιστοποίηση των φωτογραφιών

Εάν χρησιμοποιείτε συμβατική μηχανή με φιλμ έχετε τη δυνατότητα να αποδείξετε την αυθεντικότητα των φωτογραφιών που θα έχετε τραβήξει. Οι ψηφιακές μηχανές δε βγάζουν αρνητικό κι έτσι είναι δύσκολο να αποδείξετε ότι οι φωτογραφίες που βγάλατε δεν έχουν υποστεί μετατροπές. Οι ψηφιακές μηχανές είναι ιδανικές στην αποτύπωση αυθεντικών orbs εξαιτίας της τεχνολογίας που χρησιμοποιούν. Αλλά μπορούν εξίσου καλά να αποτυπώσουν τέτοιους σχηματισμούς τεχνητά από ιπτάμενα σωματίδια που αντανακλούν το φως του φλας. Αυτά μπορεί να είναι σκόνη, γύρη, έντομα και υγρασία (όπως χιόνι και βροχή). Και οι συμβατικές κάμερες μπορούν να συλλάβουν τέτοια τεχνητά orbs αλλά αυτό συμβαίνει πολύ πιο σπάνια και πάντα είναι λιγότερα σε αριθμό. Ένας γενικός κανόνας είναι να ψάξετε για κάποια χαρακτηριστικά στη δομή του orb ώστε να διαπιστώσετε την αυθεντικότητά του. Επίσης, αποφεύγετε να παίρνετε φωτογραφίες στις προαναφερόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Χρησιμοποιείστε έναν φακό για να ελέγξετε τις συνθήκες πριν φωτογραφίσετε

Μπορείτε έτσι να ελέγξετε τον αέρα για την ύπαρξη σωματιδίων σκόνης και εντόμων που μπορεί αργότερα να τα εκλάβετε ως orbs. Κάνετε έναν γρήγορο έλεγχο με το φακό σας ώστε να ξέρετε τι πλέει στον αέρα και να διακρίνετε κάποια πιθανή περίεργη διαφορά στις φωτογραφίες που θα τραβήξετε.

Εστιάστε τη μηχανή σας στα 60 εκατοστά με 3 μέτρα επάνω από το έδαφος

Οι περισσότερες μορφές φαντασμάτων εμφανίζονται στον αέρα σ' αυτές τις αποστάσεις από το έδαφος, αλλά μην περιοριστείτε μόνο εκεί. Κάποιες φορές μπορεί να τραβήξετε μια καλή φωτογραφία αν εστιάσετε τη μηχανή πάνω από το κεφάλι ή τον ώμο σας. Σε κτήρια μπορούν να εμφανιστούν περίεργες μορφές οπουδήποτε και σε οποιοδήποτε ύψος.

Οι ψυχροί μήνες παρέχουν τις υψηλότερες πιθανότητες να φωτογραφήσετε κάποια περίεργη μορφή

Τους μήνες αυτούς η ηλεκτροστατική ενέργεια είναι πιο υψηλή. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορείτε να αποτυπώσετε κάτι παράξενο και τις άλλες εποχές, απλά οι πιθανότητές σας είναι πιο αυξημένες.

Αποφύγετε κακές καιρικές συνθήκες που μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα λανθασμένες εικόνες

Αποφύγετε εντελώς να τραβάτε φωτογραφίες όταν οι καιρικές συνθήκες περιλαμβάνουν αέρα, βροχή, σκόνη, χιόνι, ή όταν υπάρχει πολύ υγρασία στον αέρα. Όλες αυτές οι συνθήκες μπορούν να εμφανίσουν εικόνες που μοιάζουν ακριβώς σαν orbs ή σαν φασματικές μορφές. Εάν τραβήξετε μια φωτογραφία όπου δεν υπήρχε σημάδι κάποιας δραστηριότητας, ενώ αντίθετα η αμέσως επόμενη είναι γεμάτη, πιθανόν να υπάρχει κάποια λογική εξήγηση.

Μιλήστε στα φαντάσματα και ωθήστε τα να έρθουν σε επικοινωνία μαζί σας

Αν τους προκαλέσετε αισθήματα άνεσης και δε δείχνετε φοβισμένοι είναι πιο πιθανό να εμφανιστούν σε σας και στην ομάδα σας και έτσι είναι πιο εύκολο να τα φωτογραφίσετε. Όταν μπαίνετε σε μια περιοχή που θέλετε να πάρετε φωτογραφίες, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα: βαδίστε γύρω στην περιοχή για 15 λεπτά πριν κάνετε οτιδήποτε άλλο. Όπως βαδίζετε, καθαρίστε το μυαλό σας και κάνετε θετικές σκέψεις (θεωρείται ότι τα φαντάσματα μπορούν να νιώσουν τα αισθήματα και τις σκέψεις). Μετά από 15 λεπτά, κάντε μια δήλωση σχετικά με την καλή σας πρόθεση να τα φωτογραφίσετε μόνο και να μην τα ενοχλήσετε. Ζητήστε την άδειά τους μόλις μπείτε στο χώρο, αλλά και λίγο πριν αρχίσετε τη φωτογράφηση. Μην ξεχάσετε να τα ευχαριστήσετε για τη συνεργασία τους. Μόλις πάρετε τις φωτογραφίες που θέλετε, γυρίστε πίσω στο αμάξι σας και βγάλετε λίγες ακόμα φωτογραφίες από την περιοχή. Εάν στις φωτογραφίες εμφανιστούν παράξενες μορφές, αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι ότι δέχτηκαν να συνεργαστούν μαζί σας.

Τα φαντάσματα μπορεί να κυκλοφορούν σε κάθε μέρος και όχι μόνο στα νεκροταφεία!

Τα φαντάσματα δεν κυκλοφορούν μόνο σε στοιχειωμένα παλιά σπίτια και νεκροταφεία. Μπορούν να βρίσκονται παντού σε διάφορες μορφές. Έτσι, μην περιορίζετε τη φωτογράφησή σας στα μέρη αυτά. Αν ελέγξετε πολλές από τις φωτογραφίες με φαντάσματα που κυκλοφορούν, θα προσέξετε πως ένας μεγάλος αριθμός από αυτές αφορούν φυσιολογικές συνθήκες και όχι συγκεκριμένα στοιχειωμένα μέρη. Αυτό σημαίνει ότι τα φαντάσματα μπορούν να βρεθούν σε πολλά άλλα μέρη από τα στερεότυπα παλιά νεκροταφεία και τα μισογκρεμισμένα παλιά σπίτια. Έχετε τη μηχανή σας παρέα και μη διστάζετε να κυνηγήσετε φαντάσματα στον σύγχρονο κόσμο. Αν υπάρχουν, θα τα βρείτε κι εκεί.

Αυξήστε τις πιθανότητές σας γνωρίζοντας τα καλύτερα μέρη για το κυνήγι φαντασμάτων

Κάποια μέρη είναι πιο πιθανό να είναι στοιχειωμένα απ' ότι άλλα. Κάποια τέτοια τυπικά μέρη είναι τα παλιά νεκροταφεία, παλιά κτήρια, παλιά ξενοδοχεία και σπίτια, νοσοκομεία, σχολεία και εκκλησίες. Επίσης καλά σημεία είναι τα θέατρα και κάθε ιστορικό στοιχείο μιας πόλης. Χρησιμοποιείστε τη φαντασία σας και έχετε ως απλό κανόνα πως τα καλύτερα σημεία είναι αυτά που παρουσιάζουν πλούσια ιστορία.

Δοκιμάστε περιοχές που είναι πλούσιες σε ιστορία

Σημαντικά συναισθηματικά και φυσικά γεγονότα που έχουν συμβεί σε μια τοποθεσία, μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα ύπαρξης αόρατων οντοτήτων σε ένα μέρος. Κάποια τέτοια μέρη μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Περιοχές όπου έχουν γίνει μεγάλες μάχες (πεδία μάχης, κάστρα, δάση)
• Φυλακές και σκοπιές
• Καταυλισμοί κατάδικων ή σκλάβων
• Περιοχές μεγάλων καταστροφών (καλό θα είναι να δείξετε τον απαιτούμενο σεβασμό σε άλλους ανθρώπους που μπορεί να επισκέπτονται την περιοχή και που μπορεί να έχουν χάσει εκεί κάποιο οικείο τους πρόσωπο)
• Εκκλησίες και λατρευτικά μέρη
• Νοσοκομεία
• Παλιά και ιστορικά μέρη της πόλης σας

Μάθετε να αναγνωρίζετε τα σημάδια που υποδηλώνουν την ύπαρξη φαντασμάτων σε ένα μέρος

Υπάρχουν συγκεκριμένες περιβαλλοντικές, ψυχολογικές και φυσιολογικές ενδείξεις που μπορεί να υποδηλώνουν την παρουσία κάποιου φαντάσματος. Κάποια σημεία κλειδιά είναι τα παρακάτω:

• Ασυνήθιστα ψυχρές περιοχές μέσα σε έναν χώρο
• Περιοχές με ρεύματα αέρος που δε θα περιμένατε να βρείτε
• Περίεργες και μη αναμενόμενες οσμές
• Παράξενοι ήχοι (π.χ. φωνές, ψίθυροι, βήματα, λυγμοί, ανάσες, κ.λπ.)
• Περίεργο αίσθημα ότι σας παρακολουθούν ή ότι σας ακολουθούν (κάποιος ή κάτι)

Kαταγράψτε τι νιώθετε όταν τραβάτε τις φωτογραφίες

Όταν κάνετε τη φωτογράφηση κρατήστε σύντομες σημειώσεις για τα αισθήματα και τα ένστικτά σας. Μπορείτε αργότερα να τα συγκρίνετε με τις φωτογραφίες που τραβήξατε και να αναγνωρίσετε πως νιώσατε όταν τραβήξατε κάτι παράξενο. Αυτό θα σας βοηθήσει να είστε πιο επιτυχημένοι στην έρευνά σας. Σχεδόν κάθε άνθρωπος θα μπορούσε να νιώσει την παρουσία μιας αόρατης οντότητας, ωστόσο η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχουν καλλιεργήσει την ικανότητα αυτή. Καθώς ξεκινάτε να ερευνάτε για φαντάσματα, η καταγραφή των αισθήσεών σας θα σας βοηθήσει να καλλιεργήσετε αυτήν την ικανότητα. Για παράδειγμα, μπορεί να είχατε ένα άβολο αίσθημα πριν τραβήξετε μια πόζα, η οποία εμφανίζει μια παράξενη παρουσία. Έτσι, θα βελτιωθείτε στο να αναγνωρίζετε τις ψυχικές σας αντιδράσεις στην παρουσία αόρατων οντοτήτων.

Τα φαντάσματα μπορούν να εμφανιστούν με πολλές μορφές και όχι πάντα σαν τον Casper

Πληροφορηθείτε για τους ποικίλους τρόπους εμφάνισης των φαντασμάτων, έτσι ώστε να προσδιορίσετε εάν αυτό που αποτύπωσε η μηχανή σας περιλαμβάνει την παρουσία μιας τέτοιας μορφής. Στις περισσότερες των περιπτώσεων τα φαντάσματα δε μοιάζουν καθόλου με αυτό που θα περίμενε το Hollywood. Συχνά εμφανίζονται ως 'orb', δηλαδή μικρά σφαιρικά φωτεινά αντικείμενα που μπορούν να ποικίλουν σε μέγεθος και χρώμα. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα orb δεν φαίνονται με γυμνό μάτι, αλλά παρολαυτά εμφανίζονται στις φωτογραφίες. Προφανώς το 95% των φωτογραφημένων orbs δημιουργούνται από την αντανάκλαση του φλας σε σωματίδια που βρίσκονται στον αέρα ή από καιρικές συνθήκες όπως το χιόνι και η βροχή. Περίεργες ομίχλες, ατμοί ή σύννεφα μπορούν επίσης να υποδηλώνουν την παρουσία ενός φαντάσματος, αν και θα έπρεπε να είστε προσεκτικοί ώστε να διαπιστώσετε πως δεν πρόκειται για τυπικές περιβαλλοντικές συνθήκες, ή ακόμα χειρότερα, την ίδια την αναπνοή σας. Συνήθως εμφανίζονται αρκετά εκατοστά πάνω από το έδαφος και είτε κινούνται πολύ αργά, είτε ταξιδεύουν πολύ γρήγορα. Τις περισσότερες φορές έχουν γκρι ή λευκό χρώμα, αν και έχουν αναφερθεί και σε άλλα χρώματα. Οι στρόβιλοι είναι ένα άλλο είδος παρουσίας φασματικής ενέργειας που μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε φιλμ. Συχνά εμφανίζονται ως διακριτές διαστροφές στο σχήμα σταθερών γραμμών ή σαν τούνελ. Προσέξετε να μη δημιουργούνται από τα μαλλιά σας.

Μην φοβάστε, πάρτε μαζί σας κάποιον φίλο σας

Το κυνήγι φαντασμάτων είναι κάπως τρομακτικό, εφόσον αποτελεί την προσπάθεια να εντοπίσετε κάτι που σε όλη τη ζωή σας θεωρούσατε ότι δεν υπάρχει. Αν δεν έχετε κάποιο άλλο άτομο παρέα μπορεί να φοβηθείτε από παράξενους θορύβους και από φαινόμενα που μπορεί να έχουν ακόμα και φυσιολογικές ερμηνείες. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να είστε με κάποιο άλλο πρόσωπο παρέα, στην περίπτωση που πάθετε κάποιο ατύχημα, εφόσον στην περιήγησή σας θα βαδίζετε στο σκοτάδι και σε περιοχές όπου υπάρχουν επικίνδυνες ανωμαλίες στο έδαφος, τις οποίες ίσως δεν τις προσέξετε.

Πηγή: eroterica.gr

A.T.I.A (UFO) σε πινακες ζωγραφικής!

Αν πιστεύετε ότι το φαινόμενο της εμφάνισης UFO ανήκει αποκλειστικά στον 20ο αιώνα, μάλλον πρέπει να αλλάξετε άποψη. Τουλάχιστον αν δεχτείτε τις απόψεις του Ιταλού αρχαιολόγου Roberto Volterri, ο οποίος ισχυρίζεται ότι σε κλασικά έργα Ιταλών ζωγράφων του 15ου αιώνα, απεικονίζονται ιπτάμενα αντικείμενα, πανομοιότυπα ιπτάμενων δίσκων.

Ο Volterri αν και ξεκίνησε σαν ένας συνηθισμένος και ορθολογιστής επιστήμονας, έχει με τα χρόνια αλλάξει την οπτική με την οποία βλέπει τα πράγματα. Σήμερα πιστεύει ότι η επιστήμη καλά θα έκανε να ασχοληθεί με τον χώρο του «ανεξήγητου», αποδεχόμενη την άγνοιά της στο χώρο του μεταφυσικού. Άλλωστε πάντα ο άνθρωπος είχε μεταφυσικές ανησυχίες !

Όσο για τις … ανησυχίες των ζωγράφων του 15ου αιώνα, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του πίνακα “ The Madonna and St John” του Fra Filippo Lippi (1406-1469) που βρίσκεται σήμερα στο the Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας. Πίσω από την εικόνα της Παρθένου εμφανίζεται σαφώς ένα ιπτάμενος δίσκος !




Συνεχίζοντας ο Volterri βρίσκει καταπληκτικές ομοιότητες στο έργο του Bonaventura Salimbeni “Glorification of the Eucharist” με τη μορφή ενός σύγχρονου δορυφόρου, καθώς και μεταξύ των αντικειμένων που εμφανίζονται στον ουρανό του έργου “ La Tebaide” του Paolo Uccello με φωτογραφίες UFO που πάρθηκαν την δεκαετία του ’50 στις Η.Π.Α.

Άλλα χαρακτηριστικά παραδείγματα πινάκων με … «ύποπτα» ιπτάμενα αντικείμενα είναι το “The Crucifixion” του 14ου αιώνα ή «Η Βάπτιση του Ιησού του Aert De Gelder (1710) ή ακόμα και το "The Annunciation" by Carlo Crivelli (1486).







Φυσικά υπάρχει και ο αντίλογος στους ισχυρισμούς του Ιταλού αρχαιολόγου.

Ο Martin Kemp, καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ισχυρίζεται απ’ τη μεριά του ότι, τα υποτιθέμενα UFO δεν είναι παρά αναπαραστάσεις ουράνιων και ιερών δυνάμεων που οι αναγεννησιακοί ζωγράφοι συνήθιζαν να απεικονίζουν στους πίνακές τους που έτσι κι αλλιώς χαρακτηρίζονται από έντονη θρησκευτικότητα.

Πηγή: esoterica.gr

The TimeTraveler (Timetravel_0) Aλήθεια ή μύθος;

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο για κάποιον εν'ονόματι John Titor.

"Έρχομαι απο το έτος 2036. Επιστρέφω στο σπίτι μου αφού πήρα έναν υπολογιστή IBM 5100 απο το έτος 1975". Αυτό το μύνημα εμφανίστηκε στις 2 Νοεμβρίου 2000 σε κάποιο φόρουμ και έτσι συστήθηκε ο χρονοταξιδιώτης Timetravel_0 ή John Titor, όπως είναι το πραγματικό του όνομα. Οι επισκέπτες της ιστοσελίδας τον ανέκριναν αρχικά με κυνικές ερωτήσεις που αργότερα έγιναν πιο επίμονες για το μέλλον που μας περιμένει.

Ο Τάιτορ (John Titor), γεννήθηκε στη Φλόριντα το έτος 1998 και είναι ένας στρατιώτης που το 2036 θα σταλεί απο την κυβερνηση των ΗΠΑ πίσω στον χρόνο να βρει και να φέρει μαζί του έναν υπολογιστή ΙΒΜ 5100, ο οποίος έχει την μοναδική δυνατοτητα να μεταφράζει μεταξύ τους γλώσσες προγραμματισμού Unix, Apl και Basic. Πρόκειται κατά τα λεγόμενα για μια κρίσιμη ιδιότητα γιατί το 2038 προβλέπεται οτι ένας ιός θα πλήξει το λειτουργικό σύστημα Unix.

O Τάιτορ υποστηρίζει, ότι στις 12 Μαρτίου 2015 θα ξεσπάσει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος όπου θα πεθάνουν 3δις άνθρωποι και θα ισοπεδοθούν πολλές μητροπόλεις.

Γενικά, οι διηγήσεις του για το μέλλον είναι εφιαλτικές. Αυτό που κέντρισε το δικό μου ενδιαφέρον είναι, κατά τις διηγήσεις του χρονοταξιδιώτη, είναι ότι μετά απο τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο το προσδόκιμο όριο ζωής θα πέσει στα 60 χρόνια λόγω της μόλυνσης των υδάτων και της τροφής, καθώς και η υγειονομική περίθαλψη θα θυμίζει Φαρ Ουέστ! Ο Τάιτορ προέβλεψε και άλλα γεγονότα πριν να γίνουν, όπως τον πόλεμο στο Ιρακ, τον "πατριωτικό νόμο (Patriot Act)" των ΗΠΑ περί καταστολής και παρακολούθησης των πολιτών, καθώς και τα ταξίδια στον χρόνο.

1) Συνοψίζοντας όλες τις προφητείες (ή έστω θεωρίες) περί του έτους 2014 - 2015, όπως την κυριαρχία του Αντιχρίστου όπως προκύπτει απο τα κεφάλαια της Αποκάλυψης, ή τον ερχομό του 12γαλαξιακού στόλου απο την Ανδρομέδα (!), ή τα παιδιά του 83', καθώς και πολλά άλλα, και έστω οτι ο Τάιτορ δεν ήταν απατεώνας, μήπως θα έπρεπε να ανησυχούμε για το μέλλον μας;
Μήπως τελικά όλες οι προφητείες έχουν κοινό όραμα και μας δείχνουν ότι οδευουμε προς το τέλος, καθεμιά με διαφορετικές παραβολές και μυνήματα? Μήπως τελικά θα έπρεπε να ανοίξουμε τα μάτια μας με σκοπό να βελτιωθούμε σαν άνθρωποι μπροστά σε ένα ενδεχόμενο τέλος και όχι να τσακωνόμαστε για το αν υπάρχει Θεός ή όχι!;

Όλα φανερώνονται αργά ή γρήγορα..

2) Πολλές ταινίες "επιστημονικής φαντασίας" παραθέτουν παράδοξες ιστορίες οι οποίες μετά απο καιρό περνάνε απο την σφαίρα της φαντασίας στην σφαίρα της πραγματικότητας. Στην ταινία "Επιστροφή στο μέλλον" ο ήρωας κινείται στον χρόνο με ένα αμάξι. Το ίδιο υποστηρίζει και ο Τάιτορ!!
Ανατρέξτε στην ιστορία του Δόκτωρα Φρανκεστάιν (κλονοποίηση) ή στην ταινία "Αρμαγεδδών" ή στην "Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού" (πρόσφατα ανακαλύφθηκε τρόπος για να σβήνονται οι δυσάρεστες αναμνήσεις!!!). Αν σκεφτούμε λίγο πως τα ΜΜΕ είναι κατευθυνόμενα, ίσως και οι ταινίες να είναι ένα μέσο προετοιμασίας των ανθρώπων για γεγονότα που θα συμβούν..

Δείτε το σχετικό βίντεο το οποίο υπάρχει στην επίσημη του σελίδα: JohnTitor.com

Πηγή: Τρελαμένοι με πληροφορίες απο metafysiko.gr, johntitor.com, και youtube.com

Λειτουργεί η συνείδησή μας με κβαντικό τρόπο;

Σύμφωνα με τον Ευστράτιο Μανουσάκη, καθηγητή φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα (Tallahassee), το κλειδί της συνείδησης θα μπορούσε να βρίσκεται στις κβαντικού τύπου δράσεις που συμβαίνουν στον εγκέφαλο, όταν κάποιος βλέπει διφορούμενες παραστάσεις, όπως τη σιλουέτα (χορεύτρια) που στριφογυρίζει συγχρόνως προς δύο κατευθύνσεις, το βάζο του Rubin ή τον κύβο του Necker. Αυτές οι οπτικές πλάνες είναι διφορούμενες γιατί σε κάθε στιγμή μπορούν να γίνουν αντιληπτές με τον έναν από δύο εναλλακτικούς τρόπους, σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές και με τους δύο τρόπους ταυτόχρονα. Η παράσταση μοιάζει σα να αναστρέφεται όταν η αντίληψή μας αλλάζει από τη μία εναλλακτική ερμηνεία της εικόνας στην άλλη.

Το βάζο του Rubin, ο κύβος του Necker και η στριφογυριστή χορεύτρια

Το βάζο του Rubin (γνωστό και ως 'πρόσωπο του Rubin') είναι μία διάσημη οπτική πλάνη που επινοήθηκε περίπου το 1915 από τον δανό ψυχολόγο Edgar Rubin. Όταν δύο σχέδια έχουν κοινό σύνορο και το ένα είναι αντιληπτό ως μορφή ενώ το άλλο ως φόντο, η αντίληψή μας καλείται να επιλέξει μεταξύ δύο εναλλακτικών ερμηνειών. Θα δει το ένα σχήμα ως μορφή και το άλλο ως φόντο, ποτέ όμως και τα δύο ταυτόχρονα ως μορφές. Οι εικόνες του Rubin εκ των οποίων η αναφερόμενη του βάζου είναι και η πιο διάσημη, έδωσαν αφορμή στους ψυχολόγους της μορφής (Gestalt) στο να επινοήσουν και άλλες παρόμοιες εικόνες.

Ο κύβος του Necker επινοήθηκε το 1832 από τον σουηδό κρυσταλλογράφο Louis Albert Necker και αποτελεί ένα διφορούμενο γραμμικό σχέδιο που απεικονίζει έναν κύβο σε ισομετρική προοπτική, δηλαδή οι παράλληλες γραμμές ενός κύβου απεικονίζονται ως παράλληλες γραμμές στην παραγόμενη εικόνα. Όταν δύο γραμμές διασταυρώνονται το σχέδιο δεν δίνει κάποιο στοιχείο σχετικά με το ποια είναι μπροστά και ποια είναι πίσω. Αυτό είναι που κάνει την εικόνα διφορούμενη, γιατί μπορεί να ερμηνευτεί με δύο εναλλακτικούς τρόπους. Όταν κάποιος κοιτάζει το σχέδιο, έχει την εντύπωση είτε πως ο κύβος είναι στραμμένος προς τη μία πλευρά και κάτω, είτε προς την άλλη πλευρά και πάνω. Η επίδραση αυτή στην αντίληψη είναι ενδιαφέρουσα, γιατί κάθε τμήμα της εικόνας είναι από μόνο του διφορούμενο, αλλά το ανθρώπινο οπτικό αντιληπτικό σύστημα επιλέγει μία ερμηνεία για κάθε τμήμα, ώστε η συνολική ερμηνεία να είναι σύμφωνη με τις επί μέρους ερμηνείες.

Η στριφογυριστή χορεύτρια είναι μία φιγούρα που η κίνησή της μπορεί να ερμηνευτεί με δύο εναλλακτικούς τρόπους: είτε θεωρώντας ότι γυρίζει με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, είτε αντίστροφα. Οπτικές πλάνες σαν αυτή της χορεύτριας είναι πολύ χρήσιμες για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε αυτά που βλέπουμε. Το οπτικό μας σύστημα προκειμένου να ερμηνεύσει μια παράσταση, δεν ανασυνθέτει τα οπτικά ερεθίσματα ως ακριβές αντίγραφο αυτού που βλέπουμε, αλλά κάνει κάποιες συγκεκριμένες υποθέσεις με τις οποίες 'γεμίζει τα αντιληπτικά του κενά' και τελικά επιλέγει από αυτές την τελική μορφή με την οποία αντιλαμβανόμαστε την παράσταση.

Στην περίπτωση της χορεύτριας υπάρχουν δύο εναλλακτικές υποθέσεις, από τις οποίες ο εγκέφαλός μας επιλέγει τη μία για να ερμηνεύσει την φορά της κίνησής της.

Η κβαντική συνείδηση

Ο Ευστράτιος Μανουσάκης βασίζει το μοντέλο του για τη συνείδηση στην υπόθεση ότι η συνειδητή ενημερότητα δημιουργείται εκ νέου κάθε φορά που αναστρέφεται η ερμηνεία μίας διφορούμενης παράστασης. Πιστεύει ότι η δυνατότητα της αναστροφής της εικόνας είναι συγγενής με την κβαντική εναπόθεση, σύμφωνα με την οποία δύο πιθανές ερμηνείες υπάρχουν ταυτοχρόνως σε μία δυναμική κατάσταση που λειτουργεί ως κβαντικό κύμα. Κάθε φορά που επιχειρείται θέαση της εικόνας το κύμα καταρρέει και η αντίληψη επιλέγει μία εκ των δύο ερμηνειών. Το τι συμβαίνει την ώρα της αναστροφής στον εγκέφαλο υποδηλώνει κάποιον συσχετισμό μεταξύ της συνείδησης και των νευρωνικών λειτουργιών, που θα μπορούσε να μας εφοδιάσει με σημαντικά στοιχεία, χρήσιμα στην έρευνα για την ανθρώπινη αντίληψη και τη συνείδηση.

Ο Μανουσάκης αντιπαρέβαλλε τα δεδομένα από μελέτες στις οποίες μετρήθηκε η εγκεφαλική δραστηριότητα των συμμετεχόντων με τη χρήση ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος και εγκεφαλοαπεικονιστικών τεχνικών την ώρα που έβλεπαν διφορούμενες εικόνες. Η δραστηριότητα των νευρώνων μετρήθηκε σε τρεις περιπτώσεις: λίγο πριν αντιστρέψουν την εικόνα, την ώρα που γινόταν η αντιστροφή και ακριβώς μετά. Μέσω αυτών των στοιχείων συνάχθηκε ένα μοντέλο πυροδότησης των εγκεφαλικών νευρώνων, που πιστεύει ότι είναι χαρακτηριστικό των κβαντικών επιδράσεων που υπόκεινται της συνείδησης.

Σε αντίθεση με άλλες θεωρίες κβαντικής συνείδησης, όπως αυτή του Stuart Hameroff και του Roger Penrose, η συγκεκριμένη θέση επιδέχεται έλεγχο. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από μελέτες κατά τις οποίες οι συμμετέχοντες ήταν κάτω από την επίδραση LSD, το οποίο μειώνει τον ρυθμό της πυροδότηση των νευρώνων, ο Μανουσάκης προέβλεψε με ακρίβεια τη συχνότητα με την οποία τα υποκείμενα μπορούσαν να αναστρέψουν τις εικόνες. Αρκετοί ερευνητές που κρατούσαν μία κριτική στάση απέναντι σε προηγούμενα εγχειρήματα για τη χρήση της κβαντικής φυσικής στην ερμηνεία της συνείδησης, θεωρούν ότι το μοντέλο που προτείνει ο Μανουσάκης είναι εύλογο.

Πηγή: esoterica.gr

Διακοπές στο διάστημα

Οι σουίτες στο διάστημα, οι Galactic Suite, πρόκειται να ολοκληρωθούν το 2012, για να φιλοξενήσουν όσους ονειρεύονται διακοπές στο διάστημα, όπου ο γύρος του κόσμου γίνεται σε 80 λεπτά και ο ήλιος ανατέλλει 15 φορές την ημέρα.

Αρχικά μόνο έξι άτομα θα μπορούν να φιλοξενηθούν στις σουίτες αυτές, ενώ σύντομα ο αριθμός θα αυξηθεί σε 22. Πάντως, ήδη έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον και τα πρώτα εισιτήρια πρόκειται να δοθούν στις αρχές του 2008.

Το "διαστημικό" πακέτο διακοπών διαρκεί 18 εβδομάδες, ενώ στους τολμηρούς επισκέπτες παρέχεται εκπαίδευση που διαρκεί 126 μέρες και γίνονται οι απαραίτητοι ιατρικοί έλεγχοι σε κέντρο στην Καραϊβική. Οι διανυκτερεύσεις που γίνονται στο "Galactic Suite" είναι τρεις, και το κόστος του ταξιδιού ανέρχεται στο ποσό των 3.000.000 ευρώ.

Πηγή: Α.Π.Ε.

Μυστηριώδης εξαφάνιση...λίμνης!

Η Χιλή είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο ως η χώρα των πανύψηλων και απόκρημνων βουνών.Η άγρια ομορφιά τους καθηλώνει τον επισκέπτη,που όλο ανυπομονησία,θέλει να τα ανέβει και να εξερευνήσει κάθε σπιθαμή τους...και αν είναι αρκετά τυχερός μπορει να δει απο κοντά μερικές από τις σπάνιες λίμνες της.Όμως,πριν από λίγο καιρό, ο καταλογος τους μειώθηκε κατα μία καθώς.. η τύχη της αγνοείται!!

Η λίμνη,εκτάσεως 50.000 τ.μ.,βρισκόταν απομονωμένη κοντά σε κάποια κορυφή των νότιων Άνδεων,ενω ταυτόγχρονα αποτελούσε και ένα σημαντικό αξιοθέατο του πάρκου Μπερνάντο Ο'Χίγκιν.Η παρουσία της ήταν απαραίτητη στην περιοχή καθως συγκέντρωνε το νερό από έναν παγετώνα κατα την διαρκεια της θερινής περιόδου.

Έτσι κατα τα τέλη Ιουνίου-και ενώ οι φύλακες του πάρκου περίμεναν να δουν την λίμνη να λάμπει από την ομορφιά των κρυστάλλινων νερών της-το μόνο που αντίκρισαν στην θέση της ήταν ένας αρκετα μεγάλου διαμετρήματος κρατήρας που είχε βάθος ,περίπου, 30 μέτρων!Τα μόνα στοιχεία που μαρτυρούσαν το παρελθον του κρατήρα ήταν μερικά μεγάλα κομμάτια πάγου στον πάτο του.

Φυσικά,σχεδόν αμέσως μετά την δημοσιοποίηση του γεγονότος,η Εθνική Εταιρεία Δασών της χώρας φρόντισε να διεξάγει εκτενείς έρευνες στο σημείο...όπου λίγες μέρες μετά,ένα μικρό ρήγμα εντοπίστηκε στο κέντρο της λίμνης.

Η μόνη θεωρία που έχει προταθεί μέχρι σήμερα έναι,ότι το νερό χάθηκε στο υπέδαφος εξαιτίας κάποιου σεισμού ο οποίος,με την σειρά του,προκάλεσε και το ρήγμα.Ωστόσο,παρα την υψηλή σεισμικότητα της Χιλής,σεισμικές δονήσεις στην περιοχή της άλλοτε λίμνης δεν έχουν καταγραφεί από τον Μάρτιο..

Πηγή: alito.gr

Συνέντευξη - Διονύσης Σιμόπουλος

Παρασκευή 25 Μαΐου 2007. Μια εξαντλητική εβδομάδα είχε φθάσει στο τέλος της. Το μόνο που εκκρεμούσε ήταν η επικείμενη συνάντηση με τον κύριο Διονύση Σιμόπουλο στο Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο. Με μεγάλη χαρά και προσμονή είχε φθάσει η στιγμή να τον επισκεφθώ στο γραφείο του, το οποίο χρόνια τώρα έχει γίνει δεύτερο σπίτι του. Με πλατύ χαμόγελο -όπως πάντα- με υποδέχθηκε, έτοιμος να απαντήσει σε κάθε ερώτησή μου..

1) Ποιά ήταν τα όνειρά σας και πώς καταλήξατε να είστε "πλανητάρχης";

Κάθε άνθρωπος έχει όνειρα για τα οποία κάνει τα πάντα ώστε να τα πραγματοποιήσει. Όλοι μας ονειρευόμαστε ένα δρόμο, μια πορεία που οδηγεί στο όνειρό μας! Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που ο δρόμος αυτός έχει παρεκκλίσεις και εμπόδια, τα οποία δεν προέρχονται από εμάς τους ίδιους, αλλά από εξωγενείς παράγοντες, όπως το κοινωνικό και προσωπικό περιβάλλον μέσα στο οποίο βιώνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να φθάσoυμε στον στόχο μας! Προσωπικά άλλο όραμα και όνειρο είχα και τελικώς άλλο κατέληξα να κάνω. Για εμένα όμως εκείνο που μετράει περισσότερο είναι η διαδρομή, η πορεία και ό,τι εκείνη σου προσφέρει. Αυτό το ταξίδι προς την Ιθάκη είναι γεμάτο εμπειρίες και ομολογώ πως το δικό μου ταξίδι ήταν υπέροχο!

Από μικρός ήθελα να ασχοληθώ με την πολιτική. Αυτό ήταν το όνειρό μου, η επιθυμία μου. Όμως δεν κατάφερα να το πράξω λόγω ποικίλων παραγόντων και καταστάσεων. Αρχικά ήταν η δικτατορία, μια περίοδος που δεν άφηνε περιθώρια για όνειρα καθώς οι καταστάσεις ήταν δύσκολες! Έπειτα, στην περίοδο που ακολούθησε, τα πράγματα ήταν μετέωρα και η καθημερινότητα όπως και οι συνθήκες διαβίωσης δεν επέτρεπαν ένα σίγουρο ξεκίνημα, ώστε να μπορεί κανείς να πλησιάσει με ασφάλεια κάτι που θέλει να κάνει. Έτσι κι εγώ, δεν ήμουν διατεθειμένος να ρισκάρω την ασφάλεια των δικών μου ανθρώπων, της οικογένειάς μου, προβαίνοντας σε κάτι που μπορεί να οδηγούσε κάπου μπορεί και όχι.

Γεγονός είναι ένα όμως, ότι ποτέ δεν έχω μετανιώσει για αυτή την επιλογή μου και για ο,τιδήποτε έγινε στη ζωή μου. Ακόμα και στην Αμερική όταν σπούδαζα μόνος με πολλές δυσκολίες και αντιξοότητες που επέβαλαν σκληρή δουλειά ή ακόμα και μετά που η επιθυμία μου ήταν να ασχοληθώ με τα κοινά κι εγώ αναγκάστηκα να επιλέξω -λόγω των συνθηκών- κάτι άλλο, ακόμα και τότε λοιπόν τίποτα δεν με έκανε να μετανιώσω. Πολλές φορές κάποιος άνθρωπος πρέπει να θυσιάζει τα "θέλω" του για τους ανθρώπους που αγαπά, την οικογένειά του. Κι εγώ έκανα ακριβώς αυτό! Θυσίασα το όνειρό μου που ήταν να ασχοληθώ με την πολιτική, για να εξασφαλίσω την οικογένειά μου. Ο δρόμος όμως που πήρα ήταν υπέροχος και δεν μετανιώνω στιγμή για αυτό.

2) Βλέπουμε έναν άνθρωπο που αγκαλιάζει με πάθος, σεβασμό και αγάπη αυτό που κάνει. Πόσο εύκολο είναι για εσάς να κάνετε τρία πράγματα ταυτοχρόνως: να διευθύνετε, να συγγράφετε και να σκηνοθετείτε; Κάτι τέτοιο επηρεάζει -θετικά ή αρνητικά- τη ζωή σας, την ψυχολογία σας ή ίσως την καθημερινότητά σας;

Τώρα τελευταία δεν σκηνοθετώ όλες τις παραστάσεις εγώ. Υπάρχουν αξιόλογοι συνεργάτες που αναλαμβάνουν και κάποιες φορές βοηθούν στην σκηνοθεσία και συγγραφή των παραστάσεων. Επί τριάντα χρόνια όμως είχα πέντε καπέλα, κάτι που είναι δύσκολο αλλά μπορεί να γίνει. Και πετυχαίνει αν σκεφτεί κανείς πόσα πολλά πράγματα μπορεί να κάνει μέσα σε ένα 24ωρο. Η ημέρα έχει πολλές ώρες οι οποίες είναι αρκετές για να κάνεις αρκετά μαζί. Βέβαια, κάποιες από τις ώρες αυτές είναι "κλεμμένες" από άλλες ασχολίες που ίσως ευχαριστούν κάποιον, όπως για παράδειγμα να είναι με την οικογένειά του, να κάνει κάτι για τον εαυτό του, να διασκεδάσει. Για να καταφέρεις κάτι δεν πρέπει μόνο να δίνεις αλλά και να παίρνεις, να κλέβεις ώρες από κάτι άλλο δηλαδή, ώστε τα πράγματα να μπορούν να εξισορροπούνται. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, εξαναγκάζεσαι να ασχοληθείς με πράγματα τα οποία απαιτούν και τις κατάλληλες προϋποθέσεις. Αν για παράδειγμα δεν υπάρχει ο κατάλληλος προϋπολογισμός και οι κατάλληλοι συνεργάτες, τότε αναγκάζεσαι εσύ να φέρεις εις πέρας κάποια πράγματα. Έτσι κι εγώ χρειάστηκε να συγγράφω και να σκηνοθετώ τις παραστάσεις. Χρόνο βρίσκεις για όλα λοιπόν, αρκεί να το θες. Υπήρξαν περίοδοι που χρειάστηκε να δουλέψω 80 με 85 ώρες την εβδομάδα, που είναι σαν να κάνει κανείς μια δεύτερη δουλειά. Την κούραση όμως αυτή την προσπερνάς όταν αντικρίζεις το αποτέλεσμα των κόπων σου. Ένα αποτέλεσμα ιδανικό, ωραίο και αποδεκτό από εσένα και τους άλλους. Και φυσικά όταν αυτό που κάνεις ή δημιουργείς συμπεριλαμβάνει και την αγάπη και το "ψώνιο" για τη δουλειά σου, τότε δεν μιλάμε πλέον για δουλειά αλλά για χόμπι. Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου, γιατί έχω κάνει το χόμπι μου εργασία ή και το αντίστροφο. Το ίδιο επισημαίνω και στους ανθρώπους γύρω μου, όπως και στα παιδιά μου: να διαλέξουν να κάνουν στη ζωή τους κάτι που τους ευχαριστεί και το αγαπούν, γιατί η ζωή είναι μικρή και αν είναι να σηκώνεται κάποιος το πρωί και να γκρινιάζει για αυτό που κάνει, τότε καλύτερα να μην το κάνει καθόλου. Το ζήτημα λοιπόν είναι να βρει κανείς κάτι που αγαπά πολύ και τον εξιτάρει και σταδιακά να το κάνει δουλειά του.

3) Πόσο εύκολο είναι για έναν απλό καθημερινό άνθρωπο να αντιληφθεί τον μαγικό κόσμο της αστρονομίας ή έστω να τον προσεγγίσει ελάχιστα;

Θεωρώ πως αυτό που όλοι αποκαλούμε "σύμπαν" είναι κάτι μαγικό και κατανοήσιμο και αυτό είναι και το πιο παράξενο όπως έλεγε και ο Αϊνστάιν. Όλοι μπορούν να αντιληφθούν τον κόσμο αυτό. Φταίμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τα ζητήματα αυτά, αν δεν είμαστε σε θέση να μεταδώσουμε τη γνώση και την πληροφορία στον κόσμο ώστε να την κατανοήσει. Στον ίδιο βαθμό φταίμε αν πλάθουμε ανθρώπους που πιστεύουν πως ο χώρος αυτός είναι ακατανόητος, ενώ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Προσωπικά έχω δεχθεί παρατηρήσεις από πολλούς του χώρου μου σχετικά με το ότι δεν πρέπει να εξηγώ κάτι με απλό τρόπο και να γίνομαι τόσο κατανοητός με τη δικαιολογία ότι θα πει ο κόσμος "Ε, αφού τα κατάλαβα ακόμα κι εγώ αυτά που είπε, τότε φαντάζομαι για πόσο απλά ζητήματα μιλάμε! Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο!". Λάθος! Είναι υποχρέωση και δικιά μου και πολλών του χώρου μου, όχι μόνο να δείχνουμε στον κόσμο ότι μπορεί να κατανοήσει το σύμπαν, αλλά και να το αγαπήσει. Οφείλουμε να του μιλάμε απλά και κατανοητά, γιατί η μετάδοση της πληροφορίας και της γνώσης δεν αφορά έναν ή δυο ανθρώπους μόνο, αλλά όλους! Όλα αυτά τα βλέπουμε και σε απλά καθημερινά ζητήματα. Για παράδειγμα, δεν ευθύνονται τα μαθηματικά ή η φυσική για το αν ένας μαθητής τα μισεί και τα απεχθάνεται. Είναι ενδιαφέροντα μαθήματα και ο μόνος που θα ευθυνόταν για κάτι τέτοιο είναι ο ίδιος ο καθηγητής που τα διδάσκει και που δεν μπορεί να τα κάνει κατανοητά στους μαθητές του ή να τους κάνει να τα αγαπήσουν.

Τα τελευταία χρόνια η ζωή μου είναι γεμάτη με τέτοια παραδείγματα, όπου ο κόσμος δείχνει να κατανοεί αυτό που του παρουσιάζουμε ή του λέμε. Τέτοια παραδείγματα εμένα με ανεβάζουν στον 7ο ουρανό. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν κύριο που επισκέφθηκε κάποτε το Πλανητάριο και ήρθε να με βρει για να μου πει το εξής: "Θέλω να σας χαιρετήσω και να σας ευχαριστήσω. Εγώ είμαι του Δημοτικού, γεωργός στο επάγγελμα, μένω σε ένα χωριό έξω από το Αγρίνιο, αλλά κάθε φορά που διαβάζω τα άρθρα σας τα κατανοώ πλήρως". Όταν ακούς τέτοια λόγια λοιπόν, αμέσως λες χαλάλι τα ξενύχτια, η κούραση, ο κόπος, γιατί πραγματικά έπιασες τον σφυγμό ενός ανθρώπου. Κάθε χρόνο έχουμε σχεδόν 400.000 επισκέπτες στο Πλανητάριο. Εάν ο ένας στους 1000 μιλήσει σαν αυτόν τον άνθρωπο από το Αγρίνιο και νιώσει το ίδιο, τότε εγώ θεωρώ τον εαυτό μου επιτυχημένο.

Δουλειά μας και υποχρέωσή μας είναι η διάχυση της πληροφορίας και της επιστήμης. Αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα σε ένα κτίριο μόνο, αν και το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Για να μάθει όμως κάτι κάποιος πρέπει να έρθει εδώ, να επισκεφθεί το Πλανητάριο. Δεν μπορούμε και δεν επιτρέπεται να κλείσουμε τη γνώση και την πληροφορία σε ένα κτίριο μόνο, οπότε στρεφόμαστε και προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πληροφορούμε και μεταδίδουμε γνώση επομένως, είτε μέσω της τηλεόρασης, είτε μέσω του ραδιοφώνου, είτε μέσω των έντυπων μέσων ενημέρωσης. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο να γίνεται συνεχώς, γι' αυτό και συχνά δημοσιεύονται άρθρα ή συμμετέχουμε σε εκπομπές στην τηλεόραση, ώστε η πληροφορία να φθάσει σε πολύ κόσμο και όχι μόνο σε αυτούς που επισκέπτονται το Πλανητάριο. Μια εκπομπή στην τηλεόραση, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αγγίζει τα χαμηλότερα όρια τηλεθέασης (τουλάχιστον 140.000 άνθρωποι δηλαδή), εμάς μας είναι αρκετό, διότι σε τρεις τέτοιες εκπομπές συγκεντρώνουμε τον αριθμό των ανθρώπων που επισκέπτονται το Πλανητάριο σε ένα χρόνο!

Όλα λοιπόν είναι θέμα αγάπης για τη δουλειά σου. Αυτή η αγάπη προσωπικά με κάνει εμένα να θέλω να μεταδίδω και στους άλλους όσα γνωρίζω και όχι απλά αυτό, αλλά να τα κάνω και κατανοητά. Θα μπορούσα ας πούμε να έρχομαι εδώ στις 12, να κάθομαι 4 με 5 ώρες, να κάνω τα βασικά της ημέρας και έπειτα να φεύγω για το σπίτι μου. Δεν είναι έτσι όμως! Πρέπει να είσαι "ψώνιο" και παθιασμένος με αυτό που κάνεις. Είμαι ευτυχισμένος και ικανοποιημένος λοιπόν, όταν βλέπω ανθρώπους σαν τον κύριο από το Αγρίνιο. Μου αρκεί να νιώθω πως αυτό που αγαπώ μπορεί να το αγαπήσει και κάποιος άλλος και κάνω τα πάντα για να συμβεί κάτι τέτοιο.

4) Λίγους μήνες πριν παρουσιάσατε για πρώτη φορά στο Ψηφιακό Πλανητάριο την παράσταση "Μαύρες Τρύπες στο Διάστημα" διάρκειας 40 λεπτών. Τι σας έκανε να δημιουργήσετε και να παρουσιάσετε στον κόσμο τη θεαματική αυτή παράσταση; Τι είναι οι μαύρες τρύπες και ποιά η θεωρία που επικρατεί γύρω από το ζήτημα αυτό;

Η παράσταση "Μαύρες Τρύπες στο Διάστημα" ήταν η πιο δύσκολη που παρουσιάστηκε ποτέ στο Πλανητάριο. Είχαμε όμως την ευκαιρία να μετατρέψουμε το υλικό των εξισώσεων του Αϊνστάιν που αναφέρονται στον χωροχρόνο και στις διάφορες συνθήκες που επικρατούν γύρω από μια μαύρη τρύπα. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε -με χρηματοδότηση της NASA- από το Πανεπιστήμιο του Illinois, όπου μέσω υπερ-υπολογιστών απέδωσαν αυτές τις εξισώσεις σε εικόνες. Κάτι τέτοιο έγινε για πρώτη φορά! Ήταν μια παράσταση που απαιτούσε πολλά χρήματα. Έτσι, για πρώτη φορά, μπορέσαμε να οπτικοποιήσουμε ένα τόσο δύσκολο θέμα που είναι οι μαύρες τρύπες.

Μια μαύρη τρύπα είναι το λείψανο, αυτό που απομένει έπειτα από μια αστρική έκρηξη. Στο τέλος της ζωής τους τα άστρα εκρήγνυνται, διασπώνται και συγχρόνως ο πυρήνας τους συμπιέζεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να περιοριστεί η μάζα των υλικών του σε ένα σημείο, σε ένα χωροχρονικό σημείο όπως το αποκαλούμε και αυτό ακριβώς το σημείο είναι η μαύρη τρύπα. Το μόνο πράγμα που μπορούμε να δούμε έπειτα από μια τέτοια έκρηξη είναι τα υλικά που απορροφώνται από ένα τέτοιο αντικείμενο (μια μαύρη τρύπα δηλαδή). Καθώς αυτά τα υλικά απορροφώνται, εκπέμπονται στο διάστημα μεγάλες ποσότητες ακτινών Χ και Γ τις οποίες συλλαμβάνουν τα διάφορα όργανά μας και έτσι μπορούμε να εκτιμήσουμε που βρίσκεται μια μαύρη τρύπα, από πόσα υλικά αποτελείται, πράγματα δηλαδή που δεν μπορούμε να δούμε με τα τηλεσκόπιά μας και αυτό γιατί μια μαύρη τρύπα έχει τόσο μεγάλη βαρυτική δύναμη, ώστε ακόμα και το φως να μην μπορεί να δραπετεύσει από εκεί. Ένας πύραυλος για παράδειγμα, θα ήταν αδύνατο να πλησιάσει, καθώς για να ξεφύγει από τη βαρυτική δύναμη της μαύρης τρύπας θα έπρεπε να αναπτύξει ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη του φωτός, κάτι εντελώς αδύνατο φυσικά. Ακριβώς επειδή ούτε το φως μπορεί να δραπετεύσει από μια μαύρη τρύπα, για αυτό την αποκαλούμε "μαύρη", διότι δεν μπορούμε να δούμε τίποτα. Κάτι που δεν βλέπουμε το χαρακτηρίζουμε "μαύρο". Βλέπουμε όμως τα αποτελέσματα της ρουφήχτρας. Είναι μια τρύπα η οποία απομυζά από το γύρω περιβάλλον τα υλικά και καθώς κάποια από αυτά ξεφεύγουν και δεν εισχωρούν στη μαύρη τρύπα εκπέμπουν αυτές τις μεγάλες ποσότητες ακτινών Χ και Γ τις οποίες εμείς βλέπουμε. Παρατηρούμε δηλαδή αυτά που ξεφεύγουν, που ξεβράζει μια ρουφήχτρα.

Το να εξηγήσεις λοιπόν μέσα σε 40 λεπτά αυτό που περιέγραψα μόλις τώρα προφορικά και μάλιστα να το εξηγήσεις με οπτικοακουστικό υλικό είναι σαφώς πολύ δύσκολο! Οι επεξηγήσεις όμως, οι εικόνες και οι πληροφορίες που προβάλλονται μέσα στα 4ο αυτά λεπτά της παράστασης είναι αρκετές και κατανοητές, ώστε να μπορέσει ο καθένας να αντιληφθεί τι είναι και πως λειτουργούν οι μαύρες τρύπες. Ακόμα και το 5% των πληροφοριών που μεταδίδονται μέσω μιας παράστασης να μπορούσε να απορροφήσει κάποιος, τότε ακόμα και αυτό θα δήλωνε επιτυχία για εμάς. Πάντοτε στόχος μας είναι το 5% και μέσα από μια παράσταση μπορεί κανείς να κατανοήσει το φαινόμενο που παρουσιάζεται.

5) Θα μπορούσε μια μαύρη τρύπα να "ρουφήξει" τον πλανήτη μας;

Φυσικά και θα μπορούσε αν όμως ήταν πολύ κοντά. Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση όμως διότι για να δημιουργηθεί μια μαύρη τρύπα πρέπει να υπάρχει ένα άστρο το οποίο φθάνει ή πρόκειται σύντομα να φθάσει στο τέλος της ζωής του (η ζωή ενός άστρου κρατά περίπου 9.000.000 χρόνια) και επιπλέον να διαθέτει 30 φορές τα υλικά του ήλιου ώστε να μπορεί να εκραγεί. Η ζωή του ήλιου διαρκεί περίπου 12.000.000.000 χρόνια, οπότε καταλαβαίνουμε πόσο μικρή είναι η ζωή ενός άστρου. Τα γιγάντια άστρα σπαταλούν πολύ πιο γρήγορα τα υλικά τους σε σχέση με τα μικρότερα. Τέτοια άστρα πρέπει να έχουν 30 φορές τα υλικά του ήλιου για να εκραγούν. Το μόνο κοντινότερο σε εμάς άστρο που θα μπορούσε να προκαλέσει πιθανόν μια μαύρη τρύπα έπειτα από έκρηξη, ανήκει στον αστερισμό του Ωρίωνα που απέχει 500 έτη φωτός από εμάς. Καταλαβαίνουμε λοιπόν για τι χρονικά δεδομένα και πιθανότητες μιλάμε! Υπάρχει ένα άλλο άστρο όμως γιγαντιαίο με υλικά 150 φορές τα υλικά του ήλιου. Πρόκειται για ένα από τα πιο γιγαντιαία άστρα του πλανήτη μας στον Νότιο Αστερισμό (6.000 έτη φωτός από εμάς) το οποίο πρόκειται να εκραγεί αλλά είναι αδύνατο να μας επηρεάσει. Ακόμα και από αυτή την απόσταση όμως, όταν εκραγεί το άστρο αυτό, τα μέρη της γης από τα οποία είναι ορατό -γιατί εμείς δεν το βλέπουμε από εδώ- όπως η Αφρική, η Νότια Αμερική κλπ., τότε θα μπορεί κανείς στις περιοχές αυτές να διαβάζει εφημερίδα το βράδυ. Τόση πολλή θα είναι η λάμψη του! Αυτό θα γίνει σίγουρα. Ο πυρήνας του θα γίνει δηλαδή μαύρη τρύπα, αλλά μιλάμε για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια μετά. Οπότε δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να μας επηρεάσει μια μαύρη τρύπα. Για να συνέβαινε αυτό θα έπρεπε η απόστασή του μες στο διάστημα να ήταν κοντινή σε εμάς.

6) Στην 26η Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2006 στην Πράγα, τα μέλη του συνεδρίου, αντί να δεχτούν την εισήγηση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος θα έπρεπε χονδρικά να θεωρούνται όλα τα σφαιρικά αντικείμενα που περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο, υπερψήφισαν ένα εναλλακτικό σχέδιο που είχε στηριχθεί και από τους πλανητολόγους. Βάσει αυτού του σχεδίου, πλανήτες θεωρούνται μόνο οι 8 από τους 9 μέχρι σήμερα γνωστούς, ενώ η Δήμητρα, ο Πλούτωνας, το σώμα 2003 UB313 και τα υπόλοιπα Υπερποσειδώνεια Αντικείμενα θα αναφέρονται ως νάνοι πλανήτες. Εσείς συμφωνείτε με αυτό και τι έχετε να παρατηρήσετε πάνω στο θέμα; Θα μπορούσε ένα τέτοιο σχέδιο να γίνει δεκτό από τους αστρονόμους;

Τα τελευταία 10 με 15 χρόνια έχουμε σαφώς καλύτερα τηλεσκόπια τα οποία μας επιτρέπουν να δούμε και να ανακαλύψουμε μεγάλα και περισσότερα αντικείμενα στο ηλιακό μας σύστημα. Πριν από 2 χρόνια για παράδειγμα, ανακαλύψαμε έναν πλανήτη ή αστεροειδή, ο οποίος ήταν μεγαλύτερος από τον Πλούτωνα. Οπότε θα έπρεπε και αυτόν που είναι μεγαλύτερος από τον Πλούτωνα να τον θεωρούμε πλανήτη (όπως και τον Πλούτωνα με 2.500 διάμετρο που τον θεωρούσαμε πλανήτη). Υπολογίζουμε ότι υπάρχουν σε αυτή τη ζώνη -πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα- γύρω στα 70.000 αντικείμενα τα οποία περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο (Ζώνη του Κόιπερ) εκ των οποίων μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες ακόμα, θα έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από του Πλούτωνα. Και από τη στιγμή που ανακαλύψαμε τον Πλούτωνα το 1930, θα έφθανε ένα χρονικό σημείο λογικά που θα ανακαλύπταμε και άλλους πλανήτες και μάλιστα πολύ μεγαλύτερους από εκείνον. Θα είχαμε λοιπόν δεκάδες πλανήτες με παρόμοια με του Πλούτωνα χαρακτηριστικά. Άρα και αυτός δεν ήταν στην πραγματικότητα πλανήτης. Με την έννοια που δόθηκε τον Αύγουστο του 2006, δεν ήταν παρά ένας Υπερποσειδώνειος Αστεροειδής. Επομένως, ήταν αναγκαίο να διαχωριστούν τα αστεροειδή αυτά μεταξύ τους και αυτό συνέβη πράγματι τον Αύγουστο του 2006 στην 26η Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης στην Πράγα.

Για να είναι ένα αντικείμενο πλανήτης, θα πρέπει να είναι το μεγαλύτερο αντικείμενο από οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο υπάρχει στην περιοχή του, να μην είναι δορυφόρος κάποιου άλλου πλανήτη (να περιφέρεται δηλαδή γύρω από τον ήλιο, αλλά όχι γύρω από άλλο πλανήτη) και υπό αυτές τις έννοιες ο Πλούτωνας δεν θεωρείται πλανήτης με 2.500 διάμετρο, ενώ ο Γανυμήδης που είναι ο μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος και με διπλάσιο μέγεθος δεν θεωρούνταν πλανήτης αλλά απλός δορυφόρος. Το ίδιο ισχύει και με άλλα αντικείμενα που είναι σαφώς μεγαλύτερα του Πλούτωνα. Που σταματάμε λοιπόν; Το μέγεθος δεν αποτελεί το μόνο στοιχείο για να θεωρηθεί κάποιο αντικείμενο πλανήτης. Πρέπει λοιπόν ο πλανήτης όπως προείπαμε να πληροί κάποιες προϋποθέσεις, όπως το να είναι το μεγαλύτερο αντικείμενο της περιοχής του και να μην είναι δορυφόρος άλλου πλανήτη. Στην περίπτωση του Πλούτωνα πράγματι δεν ίσχυαν οι προϋποθέσεις αυτές, γιατί δεν αποτελεί το μεγαλύτερο πλανήτη της περιοχής του! Αντίθετα ο Δίας είναι το μεγαλύτερο από τα αντικείμενα που υπάρχουν γύρω του. Έτσι λοιπόν, φτιάξαμε μια δεύτερη κατηγορία πλανητών τους οποίους και ονομάσαμε "νάνους πλανήτες" και σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν πλέον όλοι οι πλανήτες που διαχωρίσαμε πιο πάνω βάσει προϋποθέσεων, αν και σε πρώτη φάση έχουμε τον Πλούτωνα, τη Δήμητρα (που είναι ο μεγαλύτερος αστεροειδής στη ζώνη των αστεροειδών ανάμεσα στις περιοχές του Άρη και του Δία) και ο καινούριος που βρέθηκε, η Έρις. Αυτοί θεωρούνται πια νάνοι πλανήτες καθώς και όλοι οι πλανήτες αντίστοιχα που έχουν σφαιρικό σχήμα και διάμετρο άνω των 900 χλμ. Άρα οι πλανήτες είναι μόνο 8 μέχρι και τον Ποσειδώνα. Βέβαια υπάρχουν κάποιοι που αντιδρούν σε αυτή την "τροποποίηση" και κίνηση εξαιτίας της παράδοσης που ακολουθούσαμε έως τώρα να θεωρούμε τον Πλούτωνα πλανήτη.

7) Το 1929 ο Edwin Hubble απέδειξε ότι το σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς, κάτι που άλλαξε ριζικά την αντίληψή μας για το σύμπαν. Οι σύγχρονοι αστροφυσικοί συμφωνούν ότι όλα άρχισαν με τη Μεγάλη Έκρηξη και έκτοτε το σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς. Υπάρχει λοιπόν τέλος στην εξάπλωσή του; Θα μπορούσε κάτι τέτοιο να έχει επιπτώσεις;

Δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει τέλος στην εξάπλωση του σύμπαντος. Εδώ και 10 σχεδόν χρόνια έχουμε ανακαλύψει ότι όχι μόνο παρατηρείται διαστολή του σύμπαντος (δηλαδή ότι ο χώρος ανάμεσα στους γαλαξίες ξεχειλώνει και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απομακρύνονται οι γαλαξίες ο ένας από τον άλλο. Και μάλιστα όσο πιο μακριά τόσο πιο γρήγορα απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο.), αλλά και ότι είναι ιδιαίτερα γρήγορη αυτή η διαστολή. Από την εποχή του Hubble γνωρίζουμε ότι το σύμπαν διαστέλλεται επειδή κάποτε ήταν όλα συμπυκνωμένα σε ένα μαθηματικό σημείο και με κάποιο τρόπο έγινε η Μεγάλη Έκρηξη που οδήγησε στη διαστολή του σύμπαντος. Θεωρούσαμε όμως ότι λόγω της μάζας που υπάρχει στο σύμπαν η διαστολή αυτή ελαττώνεται στο χρόνο. Πρόκειται για λάθος θεωρία όμως, διότι μιλάμε για μια διαστολή που δεν θα σταματήσει, γιατί αυτό που ανακαλύψαμε ήταν ότι δεν επιβραδύνεται, αλλά αντίθετα επιταχύνεται! Αυτό μας εξέπληξε και συμβαίνει (βάσει ενδείξεων μόνο) διότι μάλλον υπάρχει μια αντιβαρυντική δύναμη την οποία παλιότερα ο Αϊνστάιν είχε ονομάσει κοσμολογική σταθερά, αλλά από τι αποτελείται και τι είναι δεν γνωρίζουμε. Σήμερα, η επιστήμη την αποκαλεί σκοτεινή ενέργεια (διότι δεν τη βλέπουμε), όπως υπάρχει και σκοτεινή ύλη που και αυτή δεν ξέρουμε από τι αποτελείται. Αποτέλεσμα αυτής της επιταχυνόμενης διαστολής είναι ότι σε κάποιο χρονικό διάστημα οι γαλαξίες θα έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ από εμάς, ώστε σε μερικά τρισεκατομμύρια χρόνια θα βλέπουμε μόνο την τοπική μας ομάδα. Δεν θα βλέπουμε όλους τους γαλαξίες και άρα ούτε τη διαστολή αυτή. Επομένως, αν ο Hubble προσπαθούσε να δει τη διαστολή αυτή στη χρονική περίοδο που μιλάμε, θα ήταν αδύνατο να δει το ο,τιδήποτε!

Γεγονός είναι ένα: ότι η διαστολή αυτή θα συνεχίζεται είτε εμείς τη βλέπουμε είτε όχι και καθώς θα συνεχίζεται, όλα τα άστρα και τα υλικά τους θα έχουν απορροφηθεί από μαύρες τρύπες, οι οποίες φυσικά θα έχουν εξατμιστεί (σύμφωνα με τη θεωρία του Στίβεν Χόπκινς που υποστηρίζει ότι οι μαύρες τρύπες εξατμίζονται) και τελικά θα φθάσει μια χρονική στιγμή που τα πάντα θα είναι στάχτη. Δεν θα υπάρχει δηλαδή ενέργεια, εκτός από τη σκοτεινή ενέργεια που θα συνεχίσει να διαστέλλει το σύμπαν και τίποτε άλλο. Το παράξενο της υπόθεσης είναι ότι με όλες αυτές τις ανακαλύψεις που έχουν γίνει, αλλά και με όλα τα άστρα, τους γαλαξίες και τους πλανήτες που έχουμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε σήμερα, να τα δούμε και να τα μελετήσουμε, βλέπουμε ότι όλα αυτά αποτελούν ΜΟΝΟ το 4% των συστατικών του σύμπαντος (και φυσικά δεν τα γνωρίζουμε και όλα!), το 23% αποτελείται από σκοτεινή ύλη και το 73% από σκοτεινή ενέργεια. Από τα συνολικά συστατικά του σύμπαντος δηλαδή, εμείς γνωρίζουμε και μπορούμε να δούμε μόνο το 4%! Για αυτό το λόγο, δεν τα ξέρουμε όλα. Παρ' όλο λοιπόν που τα τελευταία 50 χρόνια οι γνώσεις μας για το σύμπαν έχουν πολλαπλασιαστεί κατά 1,2 δισεκατομμύρια φορές, στην ουσία δεν ξέρουμε ΤΙΠΟΤΑ!

8) Στις 18 Ιανουαρίου 2005 το Ελληνικό Κοινοβούλιο επικύρωσε τη συμφωνία σύνδεσης της Ελλάδος με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (European Space Agency - ESA) και έκτοτε η χώρα μας κατέστη πλήρες μέλος της ESA. Σαν χώρα λοιπόν έχουμε οφέλη από αυτή τη σύνδεση; Γενικώς η Ελλάδα θα λέγαμε πως έχει κάτι σημαντικό να επιδείξει στον τομέα αυτό;

Πράγματι, στις 18 Ιανουαρίου 2005 η Ελλάδα κατέστη πλήρες μέλος της ESA με την επικύρωση αυτής της συμφωνίας. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχουμε με συνδρομή! Πληρώνουμε δηλαδή κάθε χρόνο μια συνδρομή και αυτό ισχύει για κάθε μέλος ενός ερευνητικού οργανισμού. Το καλό αυτής της συνδρομής είναι ότι εισπράττουμε θετικά πράγματα από όλους αυτούς τους ερευνητικούς οργανισμούς με τη μορφή συμβολαίων είτε ερευνητικών είτε της βιομηχανίας, αν έχουμε τη δυνατότητα να απορροφήσουμε τέτοιου είδους προγράμματα. Και σε τελική ανάλυση αν δούμε τι δίνουμε και τι παίρνουμε, σίγουρα αυτά που κερδίζουμε είναι περισσότερα και πιο σημαντικά. Μάλιστα, μέλη της ESA έπρεπε να είχαμε γίνει πολύ νωρίτερα! Αξίζει να αναφέρω εδώ ότι πρόσφατα υπήρξε το ενδεχόμενο να χάσουμε ένα οικόπεδο που είχαμε στο διάστημα για την τοποθέτηση τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου, τη στιγμή που οι Τούρκοι είχαν ήδη τρεις. Η δύναμη ενός τέτοιου δορυφόρου είναι τεράστια και ίσως να τη χάναμε! Το κόστος θα ήταν πάρα πολύ μικρό σε σχέση με τα οφέλη που θα είχαμε. Έπρεπε να τοποθετήσουμε δορυφόρο, διότι αν δεν το κάναμε τότε θα χάναμε το μέρος που μας ανήκε. Έχουμε λοιπόν οφέλη και μάλιστα πολλαπλάσια από τέτοιου είδους συμμετοχές και συνδρομές και είναι άσχημο να βλέπουμε πως η Ελλάδα δαπανά μόνο το 0,5% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος για έρευνα. Είμαστε οι τελευταίοι της Ευρώπης! Ωστόσο, υπάρχουν ερευνητικά εργαστήρια και άξιοι ερευνητές τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας μας σε ευρωπαϊκά ερευνητικά κέντρα και σε πανεπιστημιακά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο. Έχουμε καλούς επιστήμονες και πολλές δυνατότητες και φυσικά μπορούμε και να απορροφήσουμε χρήματα μέσω ευκαιριών και δυνατοτήτων. Αν όλα αυτά τα πιστέψουμε και τα δουλέψουμε και αν δεν αφήνουμε ευκαιρίες να χάνονται, τότε μόνο οφέλη και τίποτε άλλο μπορούμε να έχουμε. Τόσο οφέλη πνευματικά όσο και οικονομικά που μπορούν να ενισχύσουν τη γνώση, τα πανεπιστήμια, τα ερευνητικά μας κέντρα.

9) Τι θεωρείτε εσείς ως πιο σημαντικό και απαραίτητο ίσως, να προβληθεί στον κόσμο αυτή τη στιγμή και πώς θα μπορούσε κάτι τέτοιο να γίνει; Γενικώς θεωρείτε πως η πληροφόρηση του κόσμου γύρω από ποικίλα ζητήματα (κοινωνικά, πολιτικά, πνευματικά, ενημερωτικά, επιστημονικά) είναι επαρκής ή ελλιπής;

Αυτό που πρέπει να προβληθεί στον κόσμο είναι καινούρια μοντέλα, νέα πρότυπα. Όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κυρίως η τηλεόραση που έχει σαφώς μεγαλύτερη ισχύ ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά, προβάλλουν ως μοντέλο-πρότυπο το εύκολο χρήμα. Πώς θα μπορούσε κανείς να γίνει επιτυχημένος μέσα σε ένα βράδυ κερδίζοντας πολλά χρήματα, είτε γίνει τραγουδιστής, είτε ηθοποιός, είτε αθλητής. Αυτά τα μοντέλα αποτελούν στρέβλωση της πραγματικότητας και των στόχων μιας κοινωνίας. Η γνώση και η πληροφορία είναι δύναμη και αυτό θα πρέπει να προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Η Ελλάδα για παράδειγμα ακόμα παραμένει χαμηλά σε ποσοστό πρόσβασης στο ίντερνετ. Δεν υπάρχει γνώση, δεν υπάρχει ενημέρωση γύρω από τέτοια θέματα. Η διάχυση της γνώσης και της πληροφορίας έπρεπε να αποτελεί κύριο στόχο όλων. Είναι δύναμη, μα ο νέος δεν μπορεί να το αντιληφθεί.

Πριν από 32 χρόνια, ο Κώστας Καββαθάς που εκδίδει το περιοδικό "4 Τροχοί" και εγώ, δημιουργήσαμε ένα περιοδικό με την ονομασία "Αναλόγιο". Στο περιοδικό αυτό υπήρχαν επιστημονικά θέματα με μια δόση επιστημονικής φαντασίας, ώστε να είναι πιο ελκυστικό στον αναγνώστη. Κράτησε μόνο 9 μήνες εν αντιθέσει με τον όγκο και την επιτυχία των περιοδικών που κυκλοφορούν σήμερα και φθάνουν τα 12 στον αριθμό και ίσως και περισσότερα. Τότε υπήρχε μόνο ένα και μάλιστα δεν ερχόταν αντιμέτωπο με άλλα ώστε να υπάρχει ανταγωνισμός. Και όμως πέθανε! Οπότε αναμφίβολα κάτι έχει αλλάξει σήμερα και η γνώση σε θέματα επιστήμης και τεχνολογίας προχωρά με γρήγορους ρυθμούς. Η πληροφόρηση υπάρχει και μεταδίδεται και μάλιστα πολύ γρήγορα εν αντιθέσει με τα χρόνια εκείνα. Αν ο κόσμος δεν ενδιαφερόταν να μάθει, να πληροφορηθεί, τότε δεν θα υπήρχαν όλα αυτά τα έντυπα.

10) Πρόσφατα μεταδόθηκε η είδηση ότι βρέθηκε ο δίδυμος πλανήτης της γης. Κατά πόσο κάτι τέτοιο αληθεύει και τι συνεπάγεται μια τέτοια ανακάλυψη;

Πράγματι βρέθηκε ένας πλανήτης εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ο οποίος παρουσιάζει ομοιότητες με τον δικό μας. Τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλυφθεί περίπου 215 πλανήτες γύρω από άλλα άστρα. Εμείς μπορούμε να δούμε και να παρατηρήσουμε μόνο τους πιο μεγάλους από αυτούς, γιατί μας είναι αδύνατο -λόγω των μεγάλων αποστάσεων- να φωτογραφήσουμε αυτούς και την ατμόσφαιρά τους! Αυτό που μπορούμε λοιπόν να δούμε είναι η επίδρασή τους πάνω στο κεντρικό τους άστρο και μέσω αυτής μπορούμε να εκτιμήσουμε την απόσταση του πλανήτη από το άστρο, τα υλικά του, τη μάζα του, το μέγεθός του. Αυτοί οι πλανήτες πολλές φορές είναι γιγάντιοι και όχι σπάνια μεγαλύτεροι (πολλαπλάσιας μάζας δηλαδή) από το Δία! Όταν παρατηρούμε ένα άστρο να κουνιέται με περιοδικότητα τότε σίγουρα υπάρχει ένας αόρατος πλανήτης-συνοδός που με τη βαρυτική του δύναμη το τραβάει.

Ο δίδυμος πλανήτης που βρέθηκε κινείται γύρω από ένα άστρο που λέγεται Gliese 581, όχι και τόσο λαμπερό όπως ο ήλιος και που απέχει από εμάς 20 1/2 έτη (20 χρόνια και έξι μήνες) φωτός. Γύρω από το άστρο αυτό κινούνται 3 πλανήτες ο ένας εκ των οποίων είναι μικρός (συγκριτικά: η μάζα του είναι 5 φορές η μάζα του Δία και η διάμετρός του 1,5 φορές η διάμετρος του Δία) και έχει στερεή επιφάνεια εν αντιθέσει με άλλους που έχουν αέρια επιφάνεια. Βρίσκεται σε κατοικήσιμη περιοχή, κάτι που σημαίνει πως αν υπάρχει νερό -δυνητικά πάντα!- τότε θα είναι σε υγρή μορφή (0-100 βαθμούς). Οπότε, συγκεντρώνοντας αυτά τα στοιχεία και σκεπτόμενοι οι δημοσιογράφοι ότι δυνητικά υπάρχει νερό στον πλανήτη αυτό, ότι η θερμοκρασία θα κυμαίνεται γύρω στους 40 βαθμούς, ότι αν υπάρχει νερό τότε υπάρχει και ζωή και τέλος ότι διαθέτει στερεή επιφάνεια, έσπευσαν να δηλώσουν ότι βρέθηκε η 2η γη. Είπαν επίσης ότι βρίσκεται στη γειτονιά μας. Μα μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι τα διαστημόπλοια χρειάζονται 450.000 χρόνια σχεδόν για να φθάσουν σε αυτόν, τότε καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για ζητήματα που μεγαλοποιούνται και για τα οποία θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί.

11) Υπάρχει κατά τη γνώμη σας και βάσει όσων γνωρίζετε ζωή πέρα από τον πλανήτη μας; Καθημερινά ακούγονται ποικίλες θεωρίες και πολλές φορές ο κόσμος μοιάζει να θέλει να πιστέψει στην ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών. Κατά πόσο έχουν βάση όλα αυτά;

Δεν υπάρχει απόδειξη ή έστω ένδειξη για κάτι τέτοιο. Ωστόσο η αστροφυσική μας οδηγεί χρόνια τώρα σε κάποια συμπεράσματα. Από τα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άστρα, γαλαξίες και πλανήτες που υπάρχουν στο διάστημα, μόνο σε ένα τυγχάνει να υπάρχει ζωή; Φυσικά και όχι! Δεν είμαστε μόνοι κατά τη γνώμη μου, αλλά οι αποστάσεις είναι τόσο μεγάλες που μια επικοινωνία με εξωγήινους πολιτισμούς θα ήταν αδύνατη.

Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ζωή και ότι στέλνουμε ένα μήνυμα, τότε το μήνυμα αυτό θα έκανε 2.000 χρόνια να φθάσει εκεί με ταχύτητα φωτός (300.000 χλμ./δευτερόλεπτο). Ούτε διαστημόπλοιο δεν μπορεί να αγγίξει τέτοια ταχύτητα ώστε να μεταφέρει ένα τέτοιο μήνυμα. Αλλά ας υποθέσουμε πως το μήνυμα φθάνει σε έναν εξωγήινο πολιτισμό, ο οποίος επιθυμεί να μας απαντήσει. Τότε θα χρειάζονταν άλλα 2.000 χρόνια για να επιστρέψει το μήνυμά τους σε εμάς. 4.000 χρόνια λοιπόν για έναν απλό χαιρετισμό!

Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να πιστεύουν πως η τεχνολογία μας είναι νηπιακή. Δεν αμφιβάλει κανείς για αυτό. Ας δεχτούμε όμως πως υπάρχει εξωγήινος πολιτισμός και πως η δικιά μας τεχνολογία είναι όντως νηπιακή. Τότε ζώντας εκατομμύρια χρόνια πιο μπροστά από εμάς και άρα διαθέτοντας πολύ πιο εξελιγμένες τεχνολογίες από τις δικές μας, σίγουρα θα είχαν φθάσει στο επίπεδο της "μαγικής" τεχνολογίας. Όχι μόνο θα μπορούσαν να αγγίξουν τις ασύλληπτες ταχύτητες που αναφέραμε, αλλά θα ήταν και σε θέση να πάρουν ανθρώπινη μορφή!

Περισσότερο λοιπόν αποδέχομαι ή πιστεύω ή θεωρώ ότι υπάρχουν εξωγήινοι ανάμεσά μας και μας περιπαίζουν, παρά ότι έρχονται σε εμάς με ιπτάμενους δίσκους. Εμείς ασχολούμαστε χρόνια και παρατηρούμε το διάστημα και όλα αυτά τα ζητήματα και έναν εξωγήινο δεν έχουμε δει! Και κάποιοι άλλοι, απλοί πολίτες, δηλώνουν πως όχι απλά είδαν εξωγήινους, αλλά ότι επικοινωνούν και μαζί τους! Αυτά είναι γελοιότητες και χαζομάρες και είναι συνέπεια της ελλιπούς γνώσης. Παρόμοια αντίληψη έχω και για θέματα που στρέφονται γύρω από την αστρολογία. Μα είναι δυνατόν να επηρεάζεται το μέλλον σου ή ακόμα χειρότερα η κάθε κίνησή σου και απόφασή σου από το πού βρίσκεται ο κάθε πλανήτης; Γνώση! Πάνω από όλα μελέτη, γνώση και σωστή πληροφόρηση, ώστε να μπορούμε να αποκωδικοποιούμε, να κρίνουμε, να σκεφτόμαστε και να έχουμε άποψη βάσιμη και σωστή!

12) Την περίοδο αυτή ετοιμάζετε κάποια παράσταση έκπληξη στο κοινό ή υπάρχει ήδη σε εξέλιξη κάποιο πρόγραμμα προβολών το οποίο θα προτείνατε στον κόσμο να παρακολουθήσει;

Ήδη ετοιμάζουμε παραστάσεις για τους προσεχείς μήνες. Από τον Οκτώβρη και μετά θα προβάλλεται η παράσταση "Βίαιο Σύμπαν" για τα σχολεία, καθώς και η παράσταση "Απ' Τη Γη Στη Σελήνη" αναφορικά με τα 50 χρόνια που κλείνουμε από την εκτόξευση του Σπούτνικ 1, του πρώτου τεχνητού δορυφόρου. Μια άλλη ενδιαφέρουσα παράσταση είναι "Αναζητώντας τον Χωροχρόνο", ένα μουσικόραμα σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής μέσα σε ένα εξαίσιο πάντρεμα της τέχνης με την επιστήμη. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής με τη συνοδεία της Καμεράτα ζωντανά. Εμείς ηχογραφήσαμε τη μουσική και το προβάλουμε στο Πλανητάριο προσφέροντας ένα θέαμα γεμάτο μουσική, εικόνα και τίποτε άλλο. Από τον Νοέμβριο θα μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε την ταινία με τους δεινοσαύρους, η οποία τους αναπαριστά μέσα σε φυσικό περιβάλλον. Θα είναι ιδιαίτερα ελκυστική για τους μεγάλους, μα πάνω από όλα απολαυστική και εντυπωσιακή για τα παιδιά.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν παραστάσεις που συνεχίζουν να προβάλλονται τους τελευταίους μήνες και μάλιστα συγκεντρώνουν και επιτυχία όπως η παράσταση "Μαύρες Τρύπες". Επιπλέον μπορείτε να παρακολουθήσετε τον "Χορό Των Πλανητών", ένα μουσικόραμα για το ηλιακό μας σύστημα με μουσική του Μίμη Πλέσσα, ο οποίος συνδύασε μουσικά θέματα για κάθε πλανήτη ξεχωριστά, ενώ κατά τη διάρκεια της παράστασης αναφέρονται και κάποια στοιχεία για τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Παράλληλα, στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται το "Γέννεση και Κατακλυσμός" που αποτελεί την κύρια παράσταση αυτή την περίοδο. Παρουσιάζει τα πορίσματα των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες από επιστήμονες πολλών και διαφορετικών ειδικοτήτων, σχετικά με τη γέννηση, την εξέλιξη και το μέλλον του πλανήτη πάνω στον οποίο γεννήθηκε ο άνθρωπος. Πρόκειται, δηλαδή, για μια σύντομη αλλά περιεκτική "Βιογραφία της Γης", η οποία εξετάζει με θεαματικό τρόπο τη γεωλογική εξέλιξη και πορεία του πλανήτη μας δια μέσου των αιώνων. Παρουσιάζεται επίσης το εξελικτικό μονοπάτι της ζωής που οδήγησε στη σημερινή παρουσία του ανθρώπου στη Γη, αλλά και πιθανά σενάρια που μπορεί να οδηγήσουν σε ένα πρόωρο τέλος. Η παράσταση τελειώνει με τον αναπόφευκτο θάνατο του Ήλιου μας, σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, αλλά και με ένα αισιόδοξο μήνυμα ότι κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή. Επιπλέον συνεχίζεται η προβολή της ταινίας τα "Θαυμαστά Σπήλαια", στην οποία εξετάζονται όλα τα είδη των σπηλαίων, όπως εκείνα που βρίσκονται στις πλαγιές χαραδρών, στους παγετώνες και στα τροπικά δάση του Μεξικού, σε μια προσπάθεια ανακάλυψης μικροοργανισμών σε αυτά τα αφιλόξενα περιβάλλοντα. Εξετάζονται επίσης σπήλαια που δημιουργήθηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια, σπήλαια που περιβάλλονται από αιωνόβιους πάγους, αλλά και υποβρύχια σπήλαια που μας αποκαλύπτουν εξωτικές περιοχές άγνωστες μέχρι τώρα. Μια άλλη αξιόλογη ταινία που μπορεί να δει κανείς είναι η τριαντάλεπτη ταινία θόλου "Πτήση" αφιερωμένη στη γοητεία που ασκεί στον άνθρωπο η ιδέα της πτήσης. Μια περιεκτική και υπέροχη εμπειρία σχετικά με την εξελικτική πορεία των εναέριων μεταφορών. Από τα αερόστατα του 19ου αιώνα και μέχρι τα διαστημόπλοια του 21ου αιώνα, η ταινία παραθέτει με ευαισθησία το χρονικό της πτήσης τα τελευταία 100 χρόνια. Λόγω της πολιτισμικής της αξίας, η "Πτήση" έχει περιληφθεί από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου στις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ θεωρείται και ένα από τα εμπορικότερα ντοκιμαντέρ όλων των εποχών, με 100 εκατομμύρια θεατές διεθνώς. Παράλληλα συνοδεύεται από ένα επτάλεπτο trailer με μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου για τις ταινίες και τις παραστάσεις που θα προβληθούν τα επόμενα χρόνια. Οι ταινίες και παραστάσεις που προβάλλονται στο Πλανητάριο είναι παραγωγές από το εξωτερικό, μιας και ο προϋπολογισμός της χώρας μας δεν μας επιτρέπει δυστυχώς τη δημιουργία τους.

ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ (Μέμα)